புனித பேதுரு கிளாவர், குரு

இன்று நாம் ஒரு மிக அமைதியான, ஆனால் ஆழமான அதிகாலை வேளையில் நின்றுகொண்டிருக்கிறோம். வீட்டின் ஒரு மூலையில், எப்போதோ ஒலித்த விமானங்களின் சத்தமும், கணினியின் விசைப்பலகை தட்டும் ஓசையும் அடங்கிவிட்ட அந்த மௌனத்தில், நம் கண்கள் ஏதோ ஒரு சிறிய அடையாளத்தைத் தேடுகின்றன. மேசையின் மீது கிடக்கும் அந்தப் பழைய விமானப் படங்களோ அல்லது நாம் சேர்த்துவைத்த சிறிய நினைவுகளோ நம்மை எங்கோ கூட்டிச் செல்கின்றன. இந்த உலகத்தின் பெரும் இரைச்சல்களுக்கு மத்தியில், பெஞ்சமின் வோ என்ற நம் அன்புச் சிறுவன், தன் பதினைந்து ஆண்டுகால வாழ்வில் விட்டுச் சென்ற சுவடுகள் இன்னும் ஈரமாக இருக்கின்றன. அவனது அந்த அமைதியான புன்னகையும், விமானங்களைப் பார்க்கும்போது அவன் முகத்தில் மலரும் அந்தச் சின்னச் சிரிப்பும் நம் நெஞ்சை ஏதோ செய்கிறது. இன்று இந்தத் திருஅடையாள நாளில், அவனது நினைவோடும், நம் இதயத்தின் அடங்காத ஏக்கத்தோடும் இறைவனின் வார்த்தைக்குள் நுழைவோம்.

இன்றைய முதல் வாசகத்தில் புனித பவுல், 'இந்த உலகம் அதன் தற்போதைய வடிவில் மறைந்து கொண்டிருக்கிறது' என்கிறார். எவ்வளவு உண்மையான வார்த்தை! நாம் பற்றிக்கொள்ள நினைக்கும் ஒவ்வொன்றும், நாம் நேசிக்கும் ஒவ்வொன்றும் இந்த உலகின் தற்காலிகமான தன்மையைக் கொண்டவை. பெஞ்சமின், நீ பதினைந்து ஆண்டுகளே இந்த மண்ணில் வாழ்ந்தாலும், உனது அறிவு, உனது ஆர்வம், எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக உனது அந்த மென்மையான இதயம்—இவை அனைத்தும் இறைவனின் கொடைகள். நீ ஒருமுறை உன் மாமா வில்லியம் உடல்நலமில்லாமல் இருந்தபோது, உன் உண்டியலில் இருந்த முழுப் பணத்தையும் அவருக்காகக் கொடுக்க முன்வந்தாயே... அந்தச் செயல், உன் இதயத்தின் தாராளத்தன்மையைக் காட்டுகிறது. நீ அந்த உண்டியலை உடைக்கவில்லை, பணத்தை எடுத்துத் தரவில்லை, ஆனால் உன் மனம் பிறருக்காகத் தன்னைத் திறந்து கொடுத்தது. அங்கேதான் அந்தப் 'புதிய இதயம்' செயல்படுகிறது. நீ உன் இதயத்தை முழுமையாகக் கடவுளின் அன்பிற்காகத் திறந்து வைத்திருந்தாய். அந்தப் புனிதமான மனம்தான் இன்று உன்னை ஆண்டவரின் திருமுன் ஒரு மலராக வைத்திருக்கிறது.

ஆலன் மற்றும் தாவோ... உங்கள் வாழ்வில் பெஞ்சமின் பிரிந்து இரண்டு மாதங்கள் ஆகின்றன. அந்தப் பிரிவின் வலி, ஒரு பழைய தோல் பை கிழிந்து போவது போல உங்கள் இதயத்தை வாட்டுகிறது என்பதை நான் அறிவேன். உங்கள் வீட்டில் இப்போது நிலவும் அந்த மௌனம், பெஞ்சமினின் அந்தப் புன்னகையைத் தேடுகிறது. மாலை வேளைகளில் அவன் தன் கணினியில் வேலை செய்த அந்தச் சத்தம், அவன் விமானங்களைப் பற்றிப் பேசிய அந்த மகிழ்ச்சியான தருணங்கள்... இவை அனைத்தும் இப்போது நினைவுகளாக மாறிவிட்டன. நீங்கள் கேட்கலாம்: 'ஏன் இந்தச் சோதனைகள்? ஏன் இந்த வலி?' என்று. இன்றைய நற்செய்தியில் இயேசு, 'இப்போது அழுகிறவர்கள் நீங்கள் பேறுபெற்றவர்கள்; ஏனெனில் நீங்கள் சிரிப்பீர்கள்' என்கிறார். இது வெறும் ஆறுதல் அல்ல; இது ஒரு வாக்குறுதி. பெஞ்சமின் இப்போது அந்த மணமகனாகிய இயேசுவோடு விண்ணக விருந்தில் இருக்கிறான். அவன் அங்கே எதற்கும் பசியுடன் இல்லை, எதற்கும் தாகத்துடன் இல்லை. அவன் புனித கார்லோ அகுத்திஸோடு இணைந்து, இந்த உலகத்தின் நோயுற்ற குழந்தைகளுக்காகவும், அவர்களைக் காக்கும் மருத்துவர்களுக்காகவும் பரிந்து பேசுகிறான்.

பெற்றோர்களே, உங்கள் மனதில் சில நேரங்களில் ஒரு பாரம் எழலாம். 'நாங்கள் எதையாவது தவறவிட்டோமா? அவனது உடல்நலக் குறைவைத் தடுக்க எங்களால் முடியவில்லையே?' என்று நீங்கள் உங்களை நீங்களே வருத்திக்கொள்ளலாம். இன்று, ஆண்டவர் இயேசுவின் பெயரால் நான் உங்கள் நெஞ்சில் கைவைத்துச் சொல்கிறேன்: அந்தப் பாரத்தை முற்றிலுமாகத் தூக்கி எறியுங்கள். பெஞ்சமினின் அந்த நோய் உங்கள் தவறு அல்ல. நீங்கள் எதையும் தவறவிடவில்லை. நீங்கள் அவனுக்கு உலகின் மிகச் சிறந்த அன்பைக் கொடுத்தீர்கள். நீங்கள் அவனை எப்படிக் கவனித்தீர்கள் என்பது கடவுளுக்குத் தெரியும். அந்த அன்பு வீண் போகவில்லை. நோய் என்பது இந்த உலகில் தற்செயலாக வரும் ஒரு புயல்; அது இறைவனின் தண்டனையும் அல்ல, உங்கள் கவனக்குறைவும் அல்ல. நீங்கள் குற்றமற்றவர்கள். ஆண்டவர் உங்களை உங்கள் மகனைப் போலவே நேசிக்கிறார். நீங்கள் அவனுக்கு வழங்கிய அந்த அன்பு, விண்ணகத்தில் அழியாத பொக்கிஷமாக இருக்கிறது. அந்தச் சுமையிலிருந்து இன்று முழுமையாக விடுதலை பெறுங்கள்.

ரியான், என் அன்புத் தம்பியே... நீ உன் அண்ணனின் அந்தப் புன்னகையை உனக்குள் சுமந்துகொள். நீ சோர்ந்து போகும்போதெல்லாம், உன் அண்ணன் உனக்குக் காட்டிய அந்த அன்பை நினைத்துக்கொள். உன் பெற்றோருக்காக நீ ஒரு பெரும் பலமாக இரு. பெஞ்சமின் உன்னை விட்டுப் போகவில்லை; அவன் விண்ணகத்திலிருந்து உன்னைப் பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறான். நீ உன் அண்ணனுக்காக இன்னும் அழகாக, தைரியமாக வாழ வேண்டும். பெஞ்சமின் எப்போதுமே தன் தந்தையின் கதைகளைக் கேட்பதில் எவ்வளவு ஆர்வமாக இருந்தான்! அந்த அன்பு இப்போதும் உங்களை இணைத்திருக்கிறது. நீங்கள் ஒன்றாக இணைந்து, பெஞ்சமினின் அந்த 'கொடுக்க வேண்டும்' என்ற மனதை, பிறருக்கு உதவி செய்வதன் மூலம் தொடர்ந்து வாழ்வாக்குங்கள். வியட்நாமில் பெஞ்சமினின் நினைவாக அமைக்கப்பட்ட அந்த நீரூற்று, எப்படி வறண்ட நிலத்திற்கு உயிர் தருகிறதோ, அதுபோல உங்கள் அன்பும் பலருக்கு வாழ்வைத் தரட்டும்.

புனித பவுல், 'நமது பாஸ்கா ஆடாகிய கிறிஸ்து பலியிடப்பட்டார்' என்று சொல்வது போல, இயேசுவின் பலி நம்முடைய துயரங்களுக்கு ஒரு முடிவு அல்ல, அது புதிய வாழ்வின் தொடக்கம். பெஞ்சமின் அந்த அன்பின் சாட்சியாக வாழ்ந்தான். அவன் தன் தந்தையின் கதைகளைக் கேட்பதில் காட்டிய ஆர்வம், அந்த 'கான் சிம் ஏர்லைன்ஸ்' என்ற கனவு, அவனது அந்த மென்மையான சிரிப்பு... இவை அனைத்தும் அன்பின் வெளிப்பாடுகள். அவன் இப்போது இறைவனின் திருமுன் ஒரு மலராக மலர்ந்திருக்கிறான். அவன் உங்களுக்குத் தந்த வாக்குறுதி, 'நான் உங்களைப் பார்த்துக் கொள்வேன்' என்பதுதான். அதை நம்புங்கள்.

இன்று நீங்கள் வெளியே செல்லும்போது, வானத்தில் ஒரு பறவையையோ அல்லது ஒரு விமானத்தையோ பார்க்கும்போது, பெஞ்சமின் உங்களை நோக்கிச் சிரிக்கிறான் என்பதை உணருங்கள். அவன் எங்கும் போகவில்லை; அவன் உங்களோடுதான் இருக்கிறான். கடவுள் அவனது வாழ்க்கையை அழகான ஒரு மலராக வளர்த்து, அதைத் தன் தோட்டத்திற்கு எடுத்துக்கொண்டார். நம்முடைய உழைப்பும், நம்முடைய கண்ணீரும், நம்முடைய அன்பும் வீணாகாது. கடவுளே வளர்ச்சியைத் தருகிறார். அந்த வளரச் செய்யும் கடவுளின் கைகளில் உங்களை முழுமையாக ஒப்படைத்து, அமைதி கொள்ளுங்கள். பெஞ்சமின் வோ, நீ இறைவனின் நித்திய ஒளியில் அமைதியாய் இளைப்பாறு. உன் புன்னகை என்றும் எங்களை வழிநடத்தட்டும்.