Sa ngalan ng Ama, at ng Anak, at ng Espiritu Santo. Ang biyaya at kapayapaan ng ating Panginoong Hesukristo, na nagpapatawad sa lahat ng ating mga utang, ay sumainyong lahat.
Panginoon, kaawaan mo kami. Kristo, kaawaan mo kami. Panginoon, kaawaan mo kami.
Sa hapag ng isang Pariseo, may isang tagpong nagaganap na tila hindi angkop sa mga mata ng mundo. Si Hesus ay nakahilig sa hapag, at biglang lumapit ang isang babaeng kilala sa kanyang mga pagkakamali. May dala siyang sisidlan ng mamahaling pabango. Hindi siya nagsalita. Hindi siya humingi ng pahintulot. Tumayo siya sa likuran ni Hesus, sa paanan nito, at nagsimulang umiyak. Ang kanyang mga luha ay pumatak sa mga paa ng Panginoon. Pinunasan niya ito ng kanyang buhok, hinalikan, at pinahiran ng pabango.
Isipin natin ang sandaling ito. Ang katahimikan sa silid ay nababasag lamang ng hikbi ng babae. Ang Pariseo, si Simon, ay nakamasid at humahatol sa kanyang isip: 'Kung propeta ito, malalaman niya kung sino ang babaeng humahawak sa kanya.' Ngunit si Hesus, na nakakakita hindi lamang sa labas kundi sa kaibuturan ng puso, ay hindi tumalikod. Hinayaan niya ang luha ng babae. Hinayaan niya ang pagmamahal na ito na maging kanyang panalangin.
Ang imahe ng mga paa ni Hesus na binabasa ng luha ay isang imahe ng pagpapakumbaba at pagtanggap. Ang mga paa ay ang bahagi ng katawan na naglalakad sa alikabok, ang bahagi na pagod sa paglalakbay. Nang haplusin ng babae ang mga paang iyon, ipinapakita niya ang isang pagkilala na si Hesus ang kanyang tanging kanlungan. Ang kanyang mga luha ay hindi luha ng pagkatalo, kundi luha ng pagpapakawala ng lahat ng bigat na kanyang dinadala.
Alan, Thao, at Ryan, tatlong buwan na ang nakalipas mula noong ika-13 ng Hunyo. Alam ko na ang inyong mga puso ay madalas na parang silid na iyon—puno ng mga tanong, puno ng mga 'bakit,' at kung minsan, puno ng mga luha na tila walang katapusan. Ang inyong pagdadalamhati ay hindi isang pagkakasala. Ang inyong pag-iyak ay hindi tanda ng kawalan ng pananampalataya. Tulad ng babae sa Ebanghelyo, ang inyong mga luha ay isang paraan ng paglapit sa paanan ng Panginoon. Huwag ninyong ikahiya ang inyong pighati. Ang bawat patak ng inyong luha ay nakikita ni Hesus, at Siya ay hindi humahatol. Siya ay naghihintay.
Madalas, sa gitna ng ganitong pagkawala, ang isip ay nagiging isang malupit na hukom. 'Bakit nangyari ito? May nagawa ba akong mali? May pagkakataon ba na hindi ko nakita?' Ang mga tanong na ito ay parang mga tinik na nagpapadugo sa inyong puso. Ngunit pakinggan ninyo ang katotohanan: Ang sakit ay hindi parusa. Ang pagkawala ni Ben ay hindi bunga ng anumang pagkukulang ninyo. Ang inyong pagmamahal kay Benjamin ay dalisay. Huwag ninyong akusahan ang inyong sarili, dahil ang Diyos ay hindi kayo inakusahan. Absolbado kayo sa anumang pagsisisi. Ang inyong pag-aalaga ay naging ganap, at ang inyong pagmamahal ang pinakamagandang tahanan na naranasan ni Ben sa mundong ito.
Naaalala ko si Benjamin. Isang batang may pambihirang talino, ang henyo na mahilig sa teknolohiya, ang batang laging mausisa. Naaalala ko ang kanyang sigla kapag pinag-uusapan ang kanyang mga pangarap—ang mga eroplano, ang 'Con Chim Airlines,' ang mga code na kanyang isinulat. Ang kanyang isipan ay laging nasa taas, laging naghahanap ng liwanag. At ang kanyang puso? Ang pag-aalok niya ng kanyang piggy bank para sa kanyang Uncle William ay hindi lamang isang kilos ng isang bata; ito ay isang pagpapakita ng isang pusong handang ibigay ang lahat. Hindi niya kailangang basagin ang piggy bank para maging totoo ang kanyang pag-aalay. Ang intensyon ay sapat na. Si Ben ay nagturo sa atin na ang tunay na kayamanan ay hindi ang naiipon, kundi ang ibinibigay.
Ryan, aking kapatid, ang iyong paglalakbay ay sagrado. Ang pagkawala ng iyong Kuya Ben ay isang pagbabago sa iyong mundo, ngunit hindi ito ang katapusan ng inyong ugnayan. Ang pagmamahal na ibinigay sa iyo ni Ben ay nakatanim sa iyong pagkatao. Sa bawat pangarap mo, sa bawat paglipad ng iyong imahinasyon, dala mo ang sigla ng iyong Kuya. Huwag kang matakot na maging masaya, dahil iyon ang nais ni Ben para sa iyo. Ang inyong bond bilang magkapatid ay hindi naputol; ito ay nagbago lamang ng anyo. Siya ay kasama mo sa bawat hakbang, isang anghel na nagbabantay sa iyong paglaki.
Sa Unang Pagbasa, sinabi ni San Pablo: 'Sapagkat ibinigay ko sa inyo bilang pinakamahalaga ang tinanggap ko rin: na si Kristo ay namatay para sa ating mga kasalanan... na siya ay inilibing, at muling nabuhay sa ikatlong araw.' Ito ang ating pag-asa. Ang krus ay hindi ang wakas. Ang muling pagkabuhay ni Kristo ang nagbibigay ng kahulugan sa bawat sakit na ating nararanasan. Ang pag-ibig ni Ben ay hindi matutuyo dahil ito ay nakaugat sa pag-ibig ng Diyos na nagtagumpay sa kamatayan.
Ang 'Well of Love' sa Cà Mau, ang 'Giếng Gioan Baotixita,' ay isang buhay na patotoo nito. Ang bawat patak ng tubig na nagbibigay-buhay sa mga nangangailangan ay ang pag-ibig ni Benjamin na patuloy na dumadaloy. Hindi ito isang monumento ng kamatayan; ito ay isang monumento ng buhay. Ang pag-ibig ni Ben ay hindi matutuyo dahil ito ay nakaugat sa pag-ibig ng Diyos. Ang tubig na iyon ay nagbibigay ng pag-asa sa mga dukha, at sa bawat pag-inom nila, ang pangalan ni Benjamin ay nagiging bahagi ng kanilang pasasalamat sa Diyos.
Kailangan nating maging matapat: may mga araw na ang bigat ay tila hindi kayang dalhin. Ngunit ang paanan ng Panginoon ay laging bukas. Sa susunod na makakita kayo ng isang eroplano sa langit, huwag ninyong tingnan ang kawalan. Tingnan ninyo ang lalim ng kalangitan at magpasalamat kayo sa Diyos para sa bawat sandali ng buhay na ibinahagi ni Ben sa inyo. Gumawa kayo ng isang maliit, tahimik na akto ng pag-ibig—isang tulong na walang nakakaalam, isang ngiti sa isang estranghero. Ipakita ninyo na ang pag-ibig ni Benjamin ay buhay pa rin at patuloy na nagbibigay ng liwanag sa mundo.
Benjamin, aming munting anghel, patuloy mo kaming gabayan. Ipanalangin. Ipanalangin mo ang iyong pamilya, lalo na sina Alan at Thao, upang sa gitna ng lahat, ang kanilang mga puso ay mapuno ng kapayapaan na hindi kayang ibigay ng mundo. Ang Diyos na nag-aanyaya sa atin na maging mapagpatawad at mapagbigay ay ang Siyang magdadala sa atin sa tahanan, kung saan ang lahat ng luha ay papahirin na. Ang pundasyon ng inyong pag-ibig ay nasa bato ni Kristo, at doon, kayo ay mananatiling matatag, anuman ang dumating na unos. Ang pag-ibig ay hindi natatapos; ito ay nagbabago, lumalalim, at naghihintay sa atin sa kabilang buhay. Manatili kayong matatag, dahil ang pag-ibig ni Ben ay patuloy na dumadaloy sa inyong mga buhay, gaya ng tubig na nagbibigay-buhay sa tuyong lupa. Ang Diyos ay kasama ninyo ngayon at magpakailanman. Amen.
For the intentions entrusted to Ben on our prayer wall:
🕯 Sindihan ang sarili mong panalangin sa pader ng panalangin →
Sa tagubilin ng ating Tagapagligtas at turo ng Diyos, ipahayag natin nang buong lakas ng loob:
Ama Namin, sumasalangit Ka, sambahin ang ngalan Mo. Mapasaamin ang kaharian Mo, Sundin ang loob Mo dito sa lupa para nang sa langit. Bigyan Mo kami ngayon ng aming kakanin sa araw-araw, At patawarin Mo kami sa aming mga sala, Para nang pagpapatawad namin sa nagkakasala sa amin. Huwag Mo kaming ipahintulot sa tukso, At iadya Mo kami sa lahat ng masama. Amen.
Nawa'y pagpalain at ingatan kayo ng Makapangyarihang Diyos, at dalhin kayo sa kapayapaan ni Kristo. Sa ngalan ng Ama, at ng Anak, at ng Espiritu Santo. Amen.
✝ Pagpalain nawa kayo ng makapangyarihang Diyos: Ama, at Anak, at Espiritu Santo. Amen.