Sa ngalan ng Ama, at ng Anak, at ng Espiritu Santo. Sumainyo ang kapayapaan at pag-asa ng ating Panginoong Hesukristo sa gitna ng ating pagtitipon ngayon.
Panginoon, kaawaan mo kami. Kristo, kaawaan mo kami. Panginoon, kaawaan mo kami.
Tingnan ninyo ang inyong mga kamay…
Masdan ninyo ang mga guhit sa inyong palad, ang mga kalyo sa inyong daliri, ang bawat galaw na kaya nitong gawin. Ang kamay ay ginagamit sa paggawa, sa pagyakap, sa paglikha, at kung minsan, sa pagpapahid ng luha. Sa ating mga pagbasa ngayong araw, ang imahe ng ‘paggawa ng mga kamay’ ay nangingibabaw—mula sa pagpapagal ni San Pablo hanggang sa panlabas na anyo ng mga libingang itinayo ng mga kamay ng mga Pariseo.
Dalawang buwan na ang nakalipas mula noong Hunyo 13. Animnapung araw ng katahimikan sa silid na dati’y puno ng buhay. Animnapung gabi ng paghahanap sa isang yakap na tila ba nandiyan pa rin sa hangin pero hindi na mahawakan. Para sa inyo, Alan at Thao, at para sa iyo, Ryan, ang dalawang buwang ito ay hindi lamang numero; ito ay isang mahaba at matarik na daan. Ang unang gulat ay lumipas na, at ang natitira ay ang malalim at matagal na pangungulila… ang katotohanang ang buhay ay nagpapatuloy pero may isang malaking bahagi nito ang tila huminto.
Sa ating Unang Pagbasa, sumulat si San Pablo sa mga taga-Tesalonica tungkol sa ‘pagpapagal at pagtitiis’ (toil and drudgery). Sinabi niya, ‘Gabi’t araw kaming nagtrabaho upang hindi maging pasanin sa inyo.’ May dangal sa paggawa. May kabanalan sa paggamit ng talino at lakas upang makalikha ng mabuti. At sa Salmo, narinig natin: ‘Kakainin mo ang bunga ng iyong pagpapagal; mapalad ka at pagpapalain.’
Kapag iniisip ko ang pagpapagal at ang talino ng mga kamay, hindi ko maiwasang makita si Benjamin Vo. Si Ben ay hindi lamang isang ordinaryong bata; siya ay isang batang ang mga kamay ay laging abala sa paglikha. Sa edad na labing-apat, habang ang ibang mga bata ay naglalaro lamang, ang mga kamay ni Benjamin ay bumubuo na ng mga codes sa GitHub. Ang kanyang isip ay sumisisid sa mundo ng AI, DevOps, at cloud infrastructure. Isipin ninyo ang batang iyon, nakaupo sa harap ng computer, ang kanyang mga daliri ay mabilis na tumitipa, bumubuo ng mga aplikasyon at laro na tila ba isang bihasang inhinyero. Ang kanyang GitHub repository ay isang testamento ng kanyang ‘pagpapagal’—isang bunga ng kanyang pambihirang talino na ibinigay ng Diyos.
Ngunit may isang bagay na lalong nagpapangiti sa atin kapag naaalala natin ang kanyang pagkamalikhain. Ang kanyang pangarap na ‘Con Chim Airlines.’ Naaalala ninyo ba ang hagikhik at ngiti ni Ben tuwing pag-uusapan niya ito? Ang kanyang hilig sa mga ibon at eroplano, lalo na ang Boeing 737, ay hindi lamang isang libangan. Ito ay isang pagpapahayag ng kanyang malayang espiritu. Ang mga kamay ni Ben na bumubuo ng mga codes ay ang parehong mga kamay na tila ba gustong humawak sa mga pakpak ng eroplano upang lumipad nang mataas. Ang ‘Con Chim Airlines’ ay hindi lamang isang ideya ng isang bata; ito ay simbolo ng kanyang kagalakan—isang kagalakang walang halong pagkukunwari.
Dito tayo dinadala ng ating Ebanghelyo sa isang matalim na paalala. Binatikos ni Hesus ang mga eskriba at Pariseo: ‘Kayong mga mapagpaimbabaw! Para kayong mga pinaputing libingan (whitewashed tombs).’ Maganda sa labas, ngunit sa loob ay puno ng dumi. Ang mga Pariseo ay abala sa pagtatayo ng mga monumento para sa mga propeta, ngunit ang kanilang mga puso ay malayo sa Diyos. Ang kanilang mga kamay ay gumagawa ng mga panlabas na seremonya, ngunit ang kanilang mga kalooban ay walang laman.
Si Benjamin Vo ay ang kabaligtaran ng isang ‘whitewashed tomb.’ Ang kagandahan ni Ben ay hindi lamang sa kanyang panlabas na tagumpay o sa kanyang pambihirang talino sa math. Ang tunay na ningning ni Benjamin ay nagmula sa loob. Ang labas at loob ni Ben ay iisa. Kung ano ang nakikita ninyo sa kanyang matamis na ngiti at braces, iyon din ang nilalaman ng kanyang puso.
Naaalala ninyo ba ang kuwento ng kanyang alkansya? Noong labinlimang taong gulang siya, nang marinig niyang na-stroke ang kanyang Uncle William, hindi nag-atubili si Ben. Sinabi niya sa kanyang mga magulang na handa niyang ibigay ang lahat ng laman ng kanyang alkansya para makatulong. Hindi niya kailangang basagin ang alkansya; hindi niya kailangang ilabas ang bawat barya dahil may insurance naman. Ngunit ang alok… ang kusang-loob na pag-aalok ng lahat ng mayroon siya… iyon ang nagpapatunay na ang loob ng kanyang ‘tasa’ ay malinis at puno ng pag-ibig. Hindi siya gumagawa upang makita ng tao; gumagawa siya dahil iyon ang dikta ng kanyang pusong mapagmahal.
Ngunit alam ko, sa kabila ng magagandang alaalang ito, may isang mabigat na ulap na kung minsan ay bumabalot sa inyong puso. Alan, Thao… sa gitna ng gabi, marahil ay may tinig na bumubulong: ‘May nagawa ba akong mali? May nakaligtaan ba ako? Bakit hindi ko siya nailigtas?’
Mga minamahal, pakinggan ninyo ang katotohanang ito: Hindi ninyo kasalanan. Ang karamdaman ay hindi parusa mula sa Diyos, at hindi ito bunga ng anumang pagkukulang ninyo bilang mga magulang. Tulad ng sinabi ni Hesus tungkol sa taong ipinanganak na bulag, ‘Hindi dahil sa nagkasala ang taong ito o ang kanyang mga magulang.’ May mga unos sa buhay na dumarating nang walang dahilan at walang kontrol ang tao. Walang anumang pagbabantay o pag-iingat ang makakapigil sa isang bagay na wala sa ating kamay. Alisin ninyo ang batong iyon sa inyong dibdib. Ang inyong pagmamahal kay Ben ay naging ganap. Ang inyong pag-aalaga ay naging tapat. Malaya kayong magdalamhati nang walang kasamang guilt, dahil sa mata ng Diyos, kayo ay naging mabubuting katiwala ng buhay ni Benjamin.
Ngayon, ang mga kamay ni Ben ay hindi na tumitipa sa keyboard. Ngunit ang kanyang legacy ay patuloy na gumagawa. Ang ‘Well of Love’ (Giếng Gioan Baotixita) sa Cà Mau, Vietnam, ay isang buhay na monumento. Hindi ito tulad ng mga ‘whitewashed tombs’ na binanggit ni Hesus—mga monumentong walang buhay. Ang telon ng tubig na dumadaloy mula sa balon na iyon ay nagbibigay ng buhay sa mga nauuhaw. Ang pangalan ni Ben, na ang ibig sabihin ay ‘Great Ocean,’ ay nananatiling buhay sa bawat patak ng tubig na iyon. Ang kanyang pagpapagal noong siya ay nabubuhay pa ay nagbubunga ngayon ng katarungan at awa para sa mga dukha.
Ryan, para sa iyo na kapatid ni Ben, alam kong mahirap ang mawalan ng kalaro at best friend. Ngunit tandaan mo, ang bawat code na isinulat ni Ben, ang bawat pangarap niya para sa ‘Con Chim Airlines,’ ay iniwan niya para sa iyo. Ikaw ang magpapatuloy ng kanyang kagalakan. Mabuhay ka nang may lakas ng loob para sa kanya. Kapag nakakakita ka ng eroplano sa langit, ngumiti ka, dahil alam mong si Kuya Ben ay lumilipad na kasama ng mga anghel.
Sa inyong lahat na nakikinig, lalo na ang mga pamilyang may dinadalang mabigat na krus: Huwag kayong mawalan ng pag-asa. Ang Diyos ng kapayapaan, gaya ng sinabi ni San Pablo, ay sumasainyo sa lahat ng oras at sa bawat paraan. Ang kamatayan ay hindi ang huling salita. Ang huling salita ay ang Pag-ibig.
Ano ang maaari nating bitbitin paglabas sa pintuang ito?
Ngayong araw, gumawa ka ng isang bagay gamit ang iyong mga kamay na nagmumula sa isang malinis na puso. Hindi kailangang malaki. Marahil ay isang maikling text sa isang kaibigang matagal mo nang hindi nakakausap, o isang simpleng pagtulong sa gawaing bahay nang walang nag-uutos. Gawin mo ito nang may ngiti, tulad ng ngiti ni Ben kapag naiisip niya ang kanyang mga eroplano.
Benjamin Vo, ang aming munting inhinyero at piloto ng langit, magpahinga ka sa kapayapaan. Ang iyong mga kamay ay nakahawak na ngayon sa kamay ng Ama, at ang iyong ‘Con Chim Airlines’ ay nakarating na sa pinakamagandang destinasyon—ang Piging ng Langit.
Amen.
For the intentions entrusted to Ben on our prayer wall:
🕯 Sindihan ang sarili mong panalangin sa pader ng panalangin →
Sa tagubilin ng ating Tagapagligtas at turo ng Diyos, ipahayag natin nang buong lakas ng loob:
Ama Namin, sumasalangit Ka, sambahin ang ngalan Mo. Mapasaamin ang kaharian Mo, Sundin ang loob Mo dito sa lupa para nang sa langit. Bigyan Mo kami ngayon ng aming kakanin sa araw-araw, At patawarin Mo kami sa aming mga sala, Para nang pagpapatawad namin sa nagkakasala sa amin. Huwag Mo kaming ipahintulot sa tukso, At iadya Mo kami sa lahat ng masama. Amen.
Nawa'y pagpalain tayo ng makapangyarihang Diyos, at pagkalooban tayo ng Kanyang kapayapaan sa ating pag-uwi. Sa ngalan ng Ama, at ng Anak, at ng Espiritu Santo. Amen.
✝ Pagpalain nawa kayo ng makapangyarihang Diyos: Ama, at Anak, at Espiritu Santo. Amen.