Alaala ng Mahal na Ina ng mga Hapis

Sa paanan ng krus, may isang eksena na tila humihinto ang panahon. Hindi ito isang eksena ng tagumpay sa mata ng mundo. Ito ay isang eksena ng pagkadurog. Naroon ang Mahal na Ina, si Maria, nakatayo—hindi nakaluhod, hindi nakahandusay, kundi nakatayo. Sa gitna ng kanyang pinakamatinding pighati, ang kanyang pananatili sa tabi ng kanyang Anak ay ang pinakamataas na uri ng katapatan. 'Nakatayo sa tabi ng krus ni Hesus ang kanyang ina,' wika ng Ebanghelyo. Ang salitang 'nakatayo' ay nagpapahiwatig ng isang lakas na hindi nagmumula sa sariling kakayahan, kundi sa isang pag-ibig na mas matatag pa sa kamatayan.

Ngayon, sa paggunita natin sa Mahal na Ina ng mga Hapis, tinitingnan natin ang isang espada na tumagos sa kanyang puso. Hindi lamang ito isang pisikal na sakit; ito ang pagyakap sa lahat ng pait ng mundo. At sa gitna ng hapding ito, binalingan ni Hesus ang kanyang Ina at ang alagad na kanyang minamahal. Sinabi Niya, 'Babae, narito ang iyong anak,' at sa alagad, 'Narito ang iyong ina.' Sa sandaling iyon, sa gitna ng pinakamadilim na bahagi ng kasaysayan, ipinanganak ang isang bagong pamilya. Hindi na lamang ito ugnayan ng dugo; ito ay ugnayan ng pag-ibig na nagbubuklod sa atin sa katawan ni Kristo.

Alan, Thao, at Ryan, alam ko na ang bawat paghinga sa mga buwang ito ay tila isang pagpasan sa sarili ninyong krus. Tatlong buwan na ang nakalipas mula noong ika-13 ng Hunyo, at ang 'Bakante' na iniwan ni Benjamin ay hindi lamang isang espasyo sa bahay; ito ay isang bahagi ng inyong pagkatao na tila naroon pa rin sa paanan ng krus. Huwag ninyong piliting takbuhan ang hapdi. Ang Mahal na Ina ay hindi tumakbo palayo sa krus. Siya ay nanatili. Ang pananatili sa harap ng sakit ay hindi kahinaan; ito ay ang pinakamatapang na pagpapakita ng pag-ibig.

Madalas, sa gitna ng ganitong pagdadalamhati, ang isip ay nagiging isang mapanuring hukom. 'Bakit nangyari ito? May nagawa ba akong mali? May pagkakataon ba na hindi ko nakita?' Ang mga tanong na ito ay parang mga tinik na nagpapadugo sa inyong puso. Ngunit pakinggan ninyo ang katotohanan: Ang sakit ay hindi parusa. Ang pagkawala ni Ben ay hindi bunga ng anumang pagkukulang ninyo. Tulad ng pagdurusa ni Hesus na hindi kasalanan ng sinuman, ang inyong pagdadalamhati ay hindi bunga ng inyong pagkakamali. Absolbado kayo sa anumang pagsisisi. Huwag ninyong akusahan ang inyong sarili, dahil ang Diyos ay hindi kayo inakusahan. Ang pag-ibig na ibinigay ninyo kay Benjamin ay dalisay, at ang kanyang buhay ay isang regalong inyong iningatan nang may buong katapatan.

Naaalala ko si Benjamin. Isang batang may pambihirang talino, ang henyo na mahilig sa teknolohiya, ang batang laging may ngiti kahit sa gitna ng kanyang mga pagsubok. Ang kanyang pagiging mausisa—ang pag-aaral sa AWS, ang pangarap na 'Con Chim Airlines'—ay nagpapakita ng isang kaluluwang laging nakatingin sa taas, laging naghahanap ng liwanag. At ang kanyang puso? Ang pag-aalok niya ng kanyang piggy bank para sa kanyang Uncle William ay hindi lamang isang kilos ng isang bata; ito ay isang pagpapakita ng isang pusong handang ibigay ang lahat. Hindi niya kailangang basagin ang piggy bank para maging totoo ang kanyang pag-aalay. Ang intensyon ay sapat na. Si Ben ay nagturo sa atin na ang tunay na kayamanan ay hindi ang naiipon, kundi ang ibinibigay.

Ryan, aking kapatid, ang iyong paglalakbay ay sagrado. Ang pagkawala ng iyong Kuya Ben ay isang pagbabago sa iyong mundo, ngunit hindi ito ang katapusan ng inyong ugnayan. Ang pagmamahal na ibinigay sa iyo ni Ben ay nakatanim sa iyong pagkatao. Sa bawat pangarap mo, sa bawat paglipad ng iyong imahinasyon, dala mo ang sigla ng iyong Kuya. Huwag kang matakot na maging masaya, dahil iyon ang nais ni Ben para sa iyo. Ang inyong bond bilang magkapatid ay hindi naputol; ito ay nagbago lamang ng anyo. Siya ay kasama mo sa bawat hakbang, isang anghel na nagbabantay sa iyong paglaki.

Sa Unang Pagbasa, sinabi ni San Pablo: 'Kung ang isang bahagi ay nagdurusa, ang lahat ng bahagi ay nagdurusa kasama nito.' Ito ang ating simbahan. Hindi tayo nagdadalamhati nang mag-isa. Ang buong Katawan ni Kristo ay nakatayo kasama ninyo sa paanan ng krus. Ang 'Well of Love' sa Cà Mau, ang 'Giếng Gioan Baotixita,' ay isang buhay na patotoo na ang pag-ibig ni Ben ay patuloy na dumadaloy. Ang tubig na nagbibigay-buhay sa mga nangangailangan ay ang pag-ibig ni Benjamin na hindi matutuyo. Ang bawat patak ng tubig na iyon ay isang panalangin, isang pagpapatuloy ng kanyang kabutihan sa mundo.

Kailangan nating maging matapat: may mga araw na ang bigat ay tila hindi kayang dalhin. Ngunit ang krus ay hindi lamang simbolo ng kamatayan; ito ang trono ng pag-ibig. Sa paanan ng krus, hindi tayo tinatanong ng Diyos kung gaano tayo kalakas. Tinatanong Niya tayo kung handa ba tayong magtiwala. Magtiwala na ang bawat luha ay may saysay. Magtiwala na ang bawat sakit ay hindi nasasayang. Magtiwala na ang ating mga mahal sa buhay na nauna sa atin ay nasa mas ligtas na mga kamay.

Ano ang maaari ninyong bitbitin sa inyong pag-alis ngayong araw? Huwag ninyong hayaang ang inyong mga puso ay manatiling nakakulong sa pait. Sa susunod na makakita kayo ng isang eroplano sa langit, huwag ninyong tingnan ang kawalan. Tingnan ninyo ang lalim ng kalangitan at magpasalamat kayo sa Diyos para sa bawat sandali ng buhay na ibinahagi ni Ben. Gumawa kayo ng isang maliit, tahimik na akto ng pag-ibig—isang tulong na walang nakakaalam, isang ngiti sa isang estranghero. Ipakita ninyo na ang pag-ibig ni Benjamin ay buhay pa rin at patuloy na nagbibigay ng liwanag sa mundo.

Benjamin, aming munting anghel, patuloy mo kaming gabayan. Ipanalangin mo ang iyong pamilya, lalo na sina Alan at Thao, upang sa gitna ng lahat, ang kanilang mga puso ay mapuno ng kapayapaan na hindi kayang ibigay ng mundo. Ang Diyos na nag-aanyaya sa atin na maging mapagpatawad at mapagbigay ay ang Siyang magdadala sa atin sa tahanan, kung saan ang lahat ng luha ay papahirin na. Ang pundasyon ng inyong pag-ibig ay nasa bato ni Kristo, at doon, kayo ay mananatiling matatag, anuman ang dumating na unos. Ang Mahal na Ina ng mga Hapis, na nakatayo sa paanan ng krus, ay siya ring Ina na yumayakap sa inyo ngayon. Huwag kayong matakot. Ang pag-ibig ay hindi natatapos; ito ay nagbabago, lumalalim, at naghihintay sa atin sa kabilang buhay.