Sabado ng Ika-dalawampu't Pitong Linggo sa Karaniwang Panahon

Madalas nating tingnan ang ating mga kamay bilang mga kasangkapan ng paggawa—mga kamay na nagtatrabaho, nag-aayos ng mga gamit, o nagpaplano ng susunod na hakbang. Sa ating paglalakbay, marami tayong hawak: mga responsibilidad, mga pangarap, at sa mga sandaling ito, ang mabigat na pasanin ng pagkawala. Ngunit sa unang pagbasa ngayon, ipinapaalala sa atin ni San Pablo na ang ating tunay na pagkakakilanlan ay hindi nakabatay sa ating mga gawa o sa ating mga tagumpay, kundi sa ating pagiging anak ng Diyos sa pamamagitan ng pananampalataya. 'Sapagkat sa pamamagitan ng pananampalataya, kayong lahat ay mga anak ng Diyos kay Kristo Hesus.' Isipin ninyo ang mga kamay ni Benjamin. Ang mga kamay na ito ay hindi lamang marunong humawak ng mouse ng computer upang mag-code ng mga laro o mag-aral ng cloud infrastructure; ang mga kamay na ito ay marunong mag-alay. Naaalala ninyo ang kanyang alok na ibigay ang kanyang buong piggy bank para sa kanyang Uncle William? Hindi niya hinintay na hingin ito. Hindi niya hinintay na maging madali ang sitwasyon. Iyon ang isang facet ng kanyang pagkatao—ang isang batang lalaki na sa kabila ng kanyang batang edad, ay may pusong handang maghubad ng sarili para sa iba. Iyon ang 'pagbibihis kay Kristo' na tinutukoy ni Pablo.

Alan at Thao, alam ko na ang bawat paggising ninyo ay parang paghaharap sa isang bagong yugto ng isang mahabang pagsubok. Tatlong buwan na ang nakalipas mula nang pumanaw si Ben, at ang inyong tahanan ay tila isang silid na bagaman puno ng alaala, ay kulang ang presensya ng taong nagbibigay-buhay sa mga sulok nito. May mga sandaling ang inyong puso ay binabagabag ng mga tanong na walang sagot. Baka may mga gabing tatanungin ninyo ang sarili kung may nakaligtaan ba kayo sa inyong pag-aaruga, o kung may mas magagawa pa ba kayo. Pakinggan ninyo ang tinig ng Simbahan ngayong araw: Absolbado kayo. Ang sakit na inyong nararamdaman ay hindi parusa. Ang pagkawala ni Ben ay hindi bunga ng anumang pagkukulang ninyo. Ang Diyos ay hindi naghahanap ng kasalanan sa inyong tapat na pag-aaruga; Siya ay naghahanap ng mga taong handang magpahinga sa Kanyang awa. Huwag ninyong akusahan ang inyong sarili sa mga bagay na higit pa sa abot ng kamay ng sinumang tao. Kayo ay nagmahal nang buong-puso, at ang pagmamahal na iyon ay hindi kailanman nawalan ng bisa. Ang inyong pag-aaruga ay hindi 'in vain.'

Sa Ebanghelyo, isang babae ang sumigaw kay Hesus: 'Mapalad ang sinapupunang nagdala sa iyo at ang mga dibdib na nagpasuso sa iyo.' Ito ay isang pagkilala sa biyaya ng pagiging magulang, sa sakripisyo ng pagpapalaki ng isang anak. Ngunit sumagot si Hesus: 'Sa halip, mapalad ang mga nakikinig sa salita ng Diyos at tumutupad nito.' Hindi nito binabawasan ang pagpapala ng pagiging magulang; sa halip, itinataas nito ang inyong pagiging magulang sa isang mas malalim na antas—ang pagiging mga disipulo na nakikinig sa tinig ng Diyos sa gitna ng inyong pagluluksa. Si Ben ay hindi lamang naging anak ninyo; siya ay naging isang guro ng pag-ibig sa inyong pamilya. Ang kanyang katalinuhan, ang kanyang pangarap na 'Con Chim Airlines,' at ang kanyang walang katapusang pag-usisa ay hindi lamang mga katangian ng isang batang henyo; ang mga ito ay mga paraan ng pagpapahayag ng pagkamangha sa nilikha ng Diyos.

Ryan, ang iyong kuya ay hindi kailanman lumayo sa iyo. Ang mga sandali ng inyong paglalaro, ang inyong pagbabahagi ng mga pangarap, ang inyong pagtitinginan—ang mga ito ay mga marka ng pag-ibig na nakaukit sa inyong kasaysayan. Si Ben ay laging nakangiti sa iyo, laging nagbabantay, laging naghihintay na makita kang lumipad sa sarili mong mga pangarap. Huwag kang matakot na magpatuloy, dahil ang pagmamahal ni Ben ay isang pundasyon na magpapatatag sa iyong paglalakbay. Ikaw ang kanyang karugtong dito sa lupa, ang nagdadala ng kanyang ngiti at ng kanyang kabutihan.

Nais kong mag-iwan ng isang imahe para sa inyo ngayong araw: ang imahe ng isang eroplano na lumilipad sa gitna ng malawak na kalangitan. Si Ben ay mahilig sa mga eroplano, at ang 'Con Chim Airlines' ay ang kanyang pangarap. Isipin ninyo ang inyong buhay na parang eroplanong ito. Minsan, ang ulap ay makapal, at hindi natin makita ang patutunguhan. Minsan, ang turbulensya ay malakas, at tayo ay natatakot. Ngunit ang eroplano ay hindi lumilipad sa sarili nitong lakas lamang; ito ay sumusunod sa isang plano, sa isang sistema, at sa huli, sa patnubay ng isang piloto. Ang Diyos ang inyong Piloto. Ang inyong pagdadalamhati ay hindi isang pagbagsak; ito ay isang paglipad sa ilalim ng paggabay ng Diyos. Ang 'Well of Love' sa Cà Mau ay isang patotoo na ang pag-ibig ni Ben ay hindi natutuyo. Ang bawat patak ng tubig na nagbibigay-buhay sa mga nangangailangan ay ang pag-ibig ni Benjamin na patuloy na dumadaloy, nagpapakita na ang kabutihan ng Diyos ay nananatili sa kabila ng lahat.

Sa inyong pag-uwi, nais kong mag-iwan ng isang maliit na gawain. Sa susunod na makakita kayo ng eroplano sa langit, huwag ninyong tingnan ang kawalan. Tingnan ninyo ang lalim ng kalangitan at magpasalamat kayo sa Diyos para sa bawat sandali ng buhay na ibinahagi ni Ben. Gumawa kayo ng isang maliit, tahimik na akto ng pag-ibig—isang tulong na walang nakakaalam, isang ngiti sa isang estranghero. Ipakita ninyo na ang pag-ibig ni Benjamin ay buhay pa rin at patuloy na nagbibigay ng liwanag sa mundo. Ang inyong buhay, Alan at Thao, ay hindi 'walang kabuluhan.' Ito ay isang mahalagang bahagi ng plano ng Diyos. Ang inyong pagmamahal ay nagbunga ng isang anghel na ngayon ay nasa piling ng ating Manlilikha. Benjamin, aming munting anghel, patuloy mo kaming gabayan. Ipanalangin mo ang iyong pamilya upang sa gitna ng lahat, ang kanilang mga puso ay mapuno ng kapayapaan na hindi kayang ibigay ng mundo. Ang Diyos na nag-aanyaya sa atin na manalangin ay ang Siyang magdadala sa inyo sa tahanan, kung saan ang lahat ng luha ay papahirin na. Manatili kayong matatag, dahil ang pag-ibig ni Ben ay patuloy na dumadaloy sa inyong mga buhay, gaya ng tubig na nagbibigay-buhay sa tuyong lupa. Ang Diyos ay kasama ninyo ngayon at magpakailanman. Amen.