Sa ngalan ng Ama, at ng Anak, at ng Espiritu Santo. Ang biyaya at kapayapaan ng ating Panginoong Hesukristo, na naghihintay sa atin sa pintuan ng ating mga puso, ay sumainyong lahat.
Panginoon, patawarin Mo ang aming pag-aalinlangan sa Iyong pag-ibig. Kristo, paghilumin Mo ang aming mga pusong sugatan. Panginoon, ituro Mo sa amin ang daan patungo sa Iyong liwanag.
Madalas nating isipin na ang buhay ay isang mahabang paglalakbay sa patag na kalsada—isang landas na kung susundan natin nang maayos, ay hahantong sa tagumpay at katiyakan. Ngunit sa ating Ebanghelyo ngayon, nakatagpo natin si Zacchaeus. Isang lalaking mayaman, isang hepe ng mga maniningil ng buwis, ngunit isang taong nakaramdam ng matinding kakulangan. Si Zacchaeus ay maliit ang pangangatawan, ngunit ang kanyang puso ay malaki ang pagkauhaw. Hindi siya kuntento sa kanyang yaman o sa kanyang katayuan sa lipunan. Narinig niya ang tungkol kay Hesus, at sa kabila ng dami ng tao, sa kabila ng kanyang limitasyon, naghanap siya ng paraan upang makita ang Panginoon. Umakyat siya sa isang puno ng sikomoro. Isipin ninyo ang eksenang iyon: isang lalaking kagalang-galang sa mata ng mundo, nakikipagsiksikan at umaakyat sa puno, tila isang bata, dahil lamang sa pagnanais na makita ang mukha ng Diyos.
Sinasabi sa atin ng Ebanghelyo na nang dumating si Hesus, tumingala Siya at sinabi, 'Zacchaeus, bumaba ka agad, sapagkat kailangan kong tumuloy sa iyong bahay ngayon.' Hindi sinabi ni Hesus, 'Zacchaeus, maging perpekto ka muna.' Hindi Niya hinintay na maging karapat-dapat ang lalaki. Pumasok Siya sa buhay ni Zacchaeus sa mismong sandali ng kanyang paghahanap. At sa pagpasok ni Hesus, ang buhay ni Zacchaeus ay nagbago nang lubusan. Hindi dahil sa sermon, kundi dahil sa presensya.
Limang buwan na ang nakalilipas, Alan at Thao, mula noong ang inyong tahanan ay naging tagpuan ng isang misteryong napakasakit. Ang inyong tahanan, na dati ay pinupuno ng pagtawa ni Benjamin, ng kanyang mga kwento tungkol sa 'Con Chim Airlines,' at ng tunog ng kanyang mga coding projects, ay tila naging tahimik at bakante. Alam ko ang bigat ng upuang iyon. Alam ko ang mga gabing ang inyong isipan ay nagbabalik sa mga sandaling iyon, sinusubukang hanapin ang mga sagot o ang mga pagkakataong sana ay nagawa ninyo nang iba. Nais kong sabihin ito sa inyo nang buong lambot at linaw: huwag ninyong parusahan ang inyong sarili sa pamamagitan ng maling sisihin. Ang paglisan ni Benjamin ay hindi bunga ng anumang pagkukulang, anumang nakaligtaang detalye, o anumang bagay na inyong nagawa o hindi nagawa. Ang karamdaman ay hindi parusa mula sa Diyos; ito ay isang mabigat na pasanin na dumating nang walang babala, lampas sa ating kakayahang pigilan o kontrolin. Walang labis na pag-aalaga, walang minutong pagbantay ang nakapagpabago sana sa hantungan ng isang katawan na napagod. Kayo ay inosente. Ang Diyos ay hindi nag-aakusa sa inyo, at hindi ninyo dapat akusahan ang inyong sarili. Huminga kayo nang malalim. Ang inyong pagiging magulang ay naging saksi sa isang buhay na napakaganda, napakatalino, at napakabuti.
Sa unang pagbasa, sinabi ng Panginoon sa iglesya sa Laodicea: 'Behold, I stand at the door and knock. If anyone hears my voice and opens the door, then I will enter his house and dine with him.' Ang pintuan ng inyong puso, Alan at Thao, ay maaaring pagod na sa pagkatok ng pighati. Ngunit ang Panginoon ay hindi lamang kumakatok; Siya ay naghihintay na pumasok upang maghapunan kasama ninyo. Hindi Siya natatakot sa inyong sakit. Hindi Siya natatakot sa inyong mga luha. Ang inyong pagdadalamhati ay hindi isang distansya mula sa Diyos; ito ay isang sagradong espasyo kung saan Siya ay naroon, kasama ninyo.
Si Benjamin ay isang batang may pambihirang isipan. Naaalala ko ang kwento tungkol sa kanyang piggy bank. Hindi niya kailangang basagin ito, hindi niya kailangang ilabas ang bawat barya para ibigay sa kanyang Uncle William. Ang alok mismo—ang pagnanais na ibigay ang lahat para sa isang taong minamahal—ang siyang nagpapakita ng kanyang kadakilaan. Iyan ang puso ni Ben. Isang puso na laging handang mag-alok, laging handang magbigay, laging handang magmahal. Ang kanyang pagiging 'angel' na hindi na speech delayed, ang kanyang pagiging matulungin na kuya kay Ryan—ang mga ito ay hindi nawala. Ang mga ito ay nakaukit sa puso ng Diyos.
Ryan, anak, alam ko na ang iyong kuya ay bahagi ng iyong paglaki. Huwag kang matakot na magpatuloy. Ang iyong kuya ay hindi nawala; siya ay naghihintay sa 'Banquet of Heaven.' Ang iyong mga pangarap ay pagpapatuloy ng kanyang mga pangarap. Ang iyong pagtawa ay pagpapatuloy ng kanyang ngiti. Sa tuwing titingin ka sa langit, alalahanin mo na ang iyong kuya ay hindi malayo. Siya ay nasa liwanag, at ang liwanag na iyon ay sumasalamin sa iyong buhay.
Ang ating pananampalataya ay hindi isang bagay na ibinabaon sa lupa. Ito ay isang buhay na realidad. Ang pag-ibig ni Ben ay patuloy na dumadaloy sa 'Well of Love' sa Cà Mau, sa bawat basong tubig na naiinom ng mga taong nangangailangan, sa bawat gawa ng kabutihan na ginagawa sa kanyang pangalan. Ang kanyang buhay ay hindi natapos sa edad na labinlima; ito ay nagpatuloy sa paglalakbay patungo sa kawalang-hanggan. Ang bawat gawa ng pagkakawanggawa na ginagawa ninyo nang tahimik, sa kanyang pangalan—ang pagpapakain sa mga dukha, ang pagtulong sa mga nangangailangan—ay isang paraan ng pagpapatuloy ng kanyang pag-ibig. Huwag ninyong maliitin ang mga simpleng gawaing ito. Ang mga ito ay mga hakbang patungo sa liwanag.
Sa inyong pag-uwi ngayon, dalhin ninyo ang isang maliit na bagay: ang alalahanin ang ngiti ni Ben habang ikinukuwento niya ang kanyang mga pangarap tungkol sa 'Con Chim Airlines.' Sa susunod na makakita kayo ng isang eroplano na lumilipad nang mataas sa maaliwalas na kalangitan, huwag ninyong tingnan ito bilang paglayo. Tingnan ninyo ito bilang isang yakap mula sa langit—isang paalala na ang pag-ibig ay hindi kailanman namamatay, kundi lumilipad lamang patungo sa tahanan ng Diyos, kung saan balang araw, ang lahat ng ating mga luha ay papahirin ng Kanyang mga kamay. Manatili kayong matatag, dahil ang inyong pundasyon ay matatag, at ang inyong pag-asa ay nakaugat sa kawalang-hanggan. Si Ben ay nasa liwanag na, at balang araw, sa piling ng Panginoon, ang lahat ng inyong mga luha ay papahirin ng Kanyang mga kamay. Amen.
For the intentions entrusted to Ben on our prayer wall:
🕯 Sindihan ang sarili mong panalangin sa pader ng panalangin →
Sa tagubilin ng ating Tagapagligtas at turo ng Diyos, ipahayag natin nang buong lakas ng loob:
Ama Namin, sumasalangit Ka, sambahin ang ngalan Mo. Mapasaamin ang kaharian Mo, Sundin ang loob Mo dito sa lupa para nang sa langit. Bigyan Mo kami ngayon ng aming kakanin sa araw-araw, At patawarin Mo kami sa aming mga sala, Para nang pagpapatawad namin sa nagkakasala sa amin. Huwag Mo kaming ipahintulot sa tukso, At iadya Mo kami sa lahat ng masama. Amen.
Pagpalain nawa kayo ng Panginoon, ingatan nawa kayo sa Kanyang liwanag, at bigyan nawa kayo ng kapayapaan na hindi kayang ibigay ng mundo.
✝ Pagpalain nawa kayo ng makapangyarihang Diyos: Ama, at Anak, at Espiritu Santo. Amen.