Pag-alaala sa Mahal na Ina ng Santo Rosaryo

Sa ating pagtitipon ngayong araw, sa pagdiriwang ng Mahal na Ina ng Santo Rosaryo, tinitingnan natin ang isang larawan na pamilyar sa ating lahat: ang mga kamay na nakatiklop sa panalangin. Minsan, ang panalangin ay hindi isang mahabang talumpati o isang komplikadong pormula. Minsan, ito ay ang paghawak lamang sa mga butil ng rosaryo, isang ritwal na nagdudugtong sa atin sa langit, gaya ng isang bata na humahawak sa kamay ng kanyang ina sa gitna ng dilim. Isipin natin ang mga kamay ni Benjamin. Alam nating si Ben ay isang batang puno ng katalinuhan—ang kanyang isip ay laging abala sa pag-code, sa pag-unawa sa cloud infrastructure, at sa pagbuo ng kanyang pangarap na 'Con Chim Airlines.' Ngunit sa likod ng kanyang mga daliring sanay sa keyboard, may isang puso na marunong tumigil at humiling. May isang larawan kung saan si Ben at ang kanyang kapatid na si Ryan ay nakaupo sa simbahan, at si Ryan ay nakapikit, ang mga kamay ay magkadikit, habang si Ben ay nakatingin sa lente na may matamis at payapang ngiti. Iyon ang larawan ng isang batang alam kung saan nagmumula ang tunay na lakas.

Sa Ebanghelyo ngayon, tinanong ng mga alagad si Hesus: 'Panginoon, turuan mo kaming manalangin.' Hindi sila humingi ng kapangyarihan o karunungan; humingi sila ng paraan upang makipag-usap sa Ama. At ang itinuro ni Hesus ay ang 'Ama Namin.' Pansinin ninyo ang mga salita: 'Bigyan mo kami ng aming kakanin sa araw-araw.' Ito ay isang pagkilala na tayo ay umaasa sa Diyos para sa lahat—para sa ating hininga, para sa ating lakas, para sa ating mga anak. Ngunit alam natin, Alan at Thao, na may mga araw na ang 'kakanin' na ito ay tila kulang. Tatlong buwan na mula nang pumanaw si Ben, at alam ko na ang inyong mga puso ay parang isang ubasan na sinalanta ng bagyo. May mga gabing ang inyong pagluluksa ay nagiging isang malalim na tanong: 'Bakit sa gitna ng lahat ng aking pag-aalaga, bakit sa gitna ng lahat ng aking pagsisikap, ay kailangang mangyari ito?'

Dito pumapasok ang katotohanan ng ating pananampalataya. Sa unang pagbasa, ipinapaalala sa atin ni San Pablo ang kahalagahan ng pagiging tapat sa katotohanan ng Ebanghelyo, kahit na mahirap, kahit na kailangan mong tumayo laban sa agos. Si Pablo ay nakipaglaban upang ang biyaya ng Diyos ay hindi masayang. Ang inyong pagmamahal kay Benjamin—ang inyong pag-aaruga sa kanya mula sa kanyang unang pagbabalik-loob sa pagsasalita hanggang sa kanyang paglaki bilang isang mabait at magalang na binatilyo—ay hindi 'in vain.' Hindi ito nasayang. Ang bawat pagmamahal na ibinigay ninyo ay isang pag-aalay na tinanggap ng Diyos. Huwag ninyong hayaang bulungan kayo ng kaaway na may nagawa kayong mali. Absolbado kayo. Ang sakit na inyong nararamdaman ay hindi parusa; ito ay ang presyo ng inyong wagas na pagmamahal. Ang Diyos ay hindi naghahanap ng kasalanan sa inyong tapat na pag-aaruga; Siya ay naghahanap ng mga taong handang magpahinga sa Kanyang awa. Hindi ninyo kailangang pasanin ang bigat na hindi para sa inyo. Si Ben ay hindi nawala dahil sa isang pagkukulang; siya ay tinawag ng Lumikha na nagmamahal sa kanya nang higit pa sa inyong makakaya.

Ryan, ang iyong kuya ay hindi kailanman lumayo sa iyo. Ang mga sandaling kayong dalawa ay nakasuot ng inyong mga polo na 'PILOT BENJAMIN V' at 'PILOT RYAN V' ay hindi lamang mga alaala ng nakaraan; sila ay mga pangako ng inyong ugnayan na nagpapatuloy sa kawalang-hanggan. Si Ben ay ang iyong guardian angel, ang iyong kasama sa paglipad sa iyong mga sariling pangarap. Huwag kang matakot na magpatuloy, dahil ang pagmamahal na ibinahagi ninyo ay isang pundasyon na hindi matitinag ng kamatayan.

Ang ating panalangin sa Mahal na Ina ng Santo Rosaryo ay isang pag-anyaya na ilagay ang ating mga sugat sa ilalim ng kanyang mapagkalingang yakap. Si Maria, na nakasaksi sa pagdurusa ng kanyang sariling Anak sa paanan ng krus, ay nakakaunawa sa inyong sakit. Alam niya ang bigat ng pagbitaw sa isang anak. Sa bawat butil ng rosaryo na inyong idinadasal, hayaan ninyong ang bawat 'Aba Ginoong Maria' ay maging isang haplos sa inyong mga puso. Ang 'Well of Love' sa Cà Mau ay isang patotoo na ang pag-ibig ni Ben ay hindi natutuyo. Ang bawat patak ng tubig na nagbibigay-buhay sa mga nangangailangan ay ang pag-ibig ni Benjamin na patuloy na dumadaloy, nagpapakita na ang kabutihan ng Diyos ay nananatili sa kabila ng lahat. Ang pag-ibig na ito ang inyong 'daily bread'—ang lakas na kailangan ninyo upang magpatuloy sa araw na ito, at sa susunod pa.

Sa inyong pag-uwi, nais kong mag-iwan ng isang maliit na gawain. Sa susunod na makakita kayo ng eroplano sa langit, huwag ninyong tingnan ang kawalan. Tingnan ninyo ang lalim ng kalangitan at magpasalamat kayo sa Diyos para sa bawat sandali ng buhay na ibinahagi ni Ben. Gumawa kayo ng isang maliit, tahimik na akto ng pag-ibig—isang tulong na walang nakakaalam, isang ngiti sa isang estranghero. Ipakita ninyo na ang pag-ibig ni Benjamin ay buhay pa rin at patuloy na nagbibigay ng liwanag sa mundo. Ang inyong buhay, Alan at Thao, ay hindi 'walang kabuluhan.' Ito ay isang mahalagang bahagi ng plano ng Diyos. Ang inyong pagmamahal ay nagbunga ng isang anghel na ngayon ay nasa piling ng ating Manlilikha. Benjamin, aming munting anghel, patuloy mo kaming gabayan. Ipanalangin mo ang iyong pamilya upang sa gitna ng lahat, ang kanilang mga puso ay mapuno ng kapayapaan na hindi kayang ibigay ng mundo. Ang Diyos na nag-aanyaya sa atin na manalangin ay ang Siyang magdadala sa inyo sa tahanan, kung saan ang lahat ng luha ay papahirin na. Manatili kayong matatag, dahil ang pag-ibig ni Ben ay patuloy na dumadaloy sa inyong mga buhay, gaya ng tubig na nagbibigay-buhay sa tuyong lupa. Ang Diyos ay kasama ninyo ngayon at magpakailanman. Amen.