Martes ng Ika-tatlumpu't isang Linggo sa Karaniwang Panahon

Madalas nating isipin na ang pag-iimbita ay isang simpleng kilos ng pagtanggap sa isang paanyaya. Ngunit sa Ebanghelyo ngayong araw, nakita natin ang isang piging na hindi lamang tungkol sa pagkain; ito ay tungkol sa kung ano ang tunay na nagpapahalaga sa ating puso. May isang lalaki na naghanda ng isang dakilang hapunan. Inimbita niya ang marami. Ngunit nang dumating ang oras, ang bawat isa ay nagbigay ng dahilan—ang isa ay may biniling bukid, ang isa ay may mga baka, ang isa ay bagong kasal. Lahat sila ay abala sa kanilang sariling mundo, sa kanilang sariling ari-arian, sa kanilang sariling mga plano. Nakalimutan nila ang pinakamahalagang paanyaya: ang makasalo ang Panginoon sa Kanyang hapag.

Isipin ninyo ang imaheng ito: isang hapag na puno, handa na ang lahat, ngunit ang mga upuan ay nananatiling bakante dahil sa mga abala ng buhay. Sa gitna ng ating sariling mga abala, madalas nating maramdaman ang bigat ng mga upuang bakante sa ating sariling hapag-kainan. Para sa inyo, Alan at Thao, ang upuan ni Benjamin ay hindi lamang isang piraso ng kasangkapan; ito ay isang paalala ng isang boses na hindi na maririnig sa umaga, ng isang ngiti na hindi na makikita sa hapag. Ang sakit na iyon ay totoo. Huwag nating piliting itago ang sakit na iyon sa likod ng mga salitang relihiyoso. Ang pagkawala ni Ben ay isang malalim na sugat. Ngunit sa gitna ng sugat na ito, nais kong ibahagi sa inyo ang isang katotohanan na nagmumula sa ating unang pagbasa mula kay San Pablo: 'Siya, bagaman nasa anyo ng Diyos, ay hindi itinuring na isang bagay na dapat panghawakan ang pagiging kapantay ng Diyos. Sa halip, hinubad niya ang kanyang sarili, kinuha ang anyo ng isang alipin.'

Si Hesus ay hindi naghanap ng karangalan; Siya ay naghanap ng paglilingkod. Si Ben, sa kanyang maikling buhay, ay naging repleksyon ng paglilingkod na ito. Naaalala ninyo ang kanyang pag-aalok ng kanyang piggy bank para sa kanyang Uncle William? Hindi niya kailangang basagin ang alkansya. Hindi niya kailangang ibigay ang bawat sentimo. Ang pag-aalok mismo—ang pagnanais na maging sandigan ng isang taong naghihirap—ay ang pagpapakita ng isang pusong handang maging 'alipin' ng pag-ibig. Iyan ang ginto na hindi kinakalawang. Iyan ang pag-ibig na nananatili. Si Ben ay hindi naghangad ng upuan ng karangalan; siya ay abala sa pagbibigay ng kanyang sarili, sa kanyang pagiging 'photocopy' ng kanyang ama, sa kanyang pag-aaral ng teknolohiya, at sa kanyang mga pangarap na 'Con Chim Airlines.'

Marahil ay nagtatanong kayo, 'Bakit kailangang maging ganito kahirap?' Alan at Thao, nais kong sabihin sa inyo nang may buong pagpapakumbaba: huwag ninyong sisihin ang inyong sarili. Ang sakit na inyong nararamdaman ay hindi bunga ng anumang pagkukulang, anumang maling desisyon, o anumang bagay na inyong nagawa o hindi nagawa. Ang karamdaman ay hindi parusa. Ang Diyos ay hindi nagpapadala ng sakit upang subukin ang inyong pagmamahal. Ang inyong pagiging 'perfect four'—kayo, si Ben, at si Ryan—ay ang pinakamagandang regalong natanggap ni Ben sa kanyang maikling buhay. Huwag ninyong hayaan ang guilt na nakawin ang kapayapaan na nais ibigay ng Diyos. Kayo ay naging matapat na mga magulang, at ang inyong pag-ibig ay ang semento na bumuo sa kanyang pagkatao. Ang bawat sandali ng inyong paglalakbay—mula sa mga grotto ng Lourdes hanggang sa mga simpleng tawanan sa hapag—ay mga 'buhay na bato' na bumubuo sa inyong pamilya sa harap ng Diyos.

Ryan, anak, ang iyong kuya Ben ay patuloy na nananahan sa iyong mga pangarap. Ang iyong pagmamahal sa kanya, ang iyong mga alaala sa inyong pagsakay sa mga sasakyan, ang mga sandali ng inyong paglalaro—ang mga ito ay hindi lamang mga larawan sa iyong isipan. Ang mga ito ay mga tulay na nag-uugnay sa iyo sa kanya sa puso ng Diyos. Huwag kang matakot magpatuloy, dahil ang pag-ibig na itinanim ni Ben sa iyong puso ay isang lakas na hindi mawawala. Siya ay laging kasama mo, sa bawat pagkakataon na ikaw ay tumitingala sa langit, sa bawat pagkakataon na ikaw ay gumagawa ng isang bagay na mabuti para sa iba.

Sinasabi ng Ebanghelyo na ang panginoon ng piging ay nag-utos: 'Lumabas ka sa mga lansangan at eskinita, at dalhin mo rito ang mga mahihirap, ang mga pilay, ang mga bulag at ang mga lumpo.' Ito ang ating pag-asa. Ang piging ng Diyos ay hindi para sa mga perpekto; ito ay para sa mga sugatan, para sa mga nagdadalamhati, para sa mga naghahanap ng liwanag sa gitna ng dilim. Si Ben ay nasa piging na iyon ngayon. Siya ay nakaupo sa hapag ng Ama, kung saan walang sakit, walang luha, at walang paghihirap. Ang kanyang ngiti, ang kanyang sigla, ang kanyang pagiging mapaglaro—ang lahat ng ito ay nakaimbak sa puso ng Diyos.

Ang ating pananampalataya ay hindi nagtuturo na ang sakit ay hindi totoo. Ang sakit ay totoo, at ang pagkawala ay mabigat. Ngunit ang ating pananampalataya ay nagtuturo na ang pag-ibig ay mas matatag kaysa sa kamatayan. Ang pag-ibig ni Ben ay patuloy na dumadaloy, tulad ng tubig na nagbibigay-buhay sa mga taong nangangailangan sa pamamagitan ng 'Well of Love' na itinayo sa kanyang pangalan. Ang bawat patak ng tubig na iyon ay isang pagpapatuloy ng kanyang kabutihan. Ang kanyang buhay ay hindi isang linyang naputol; ito ay isang bilog na yumayakap sa inyong pamilya at sa mundo.

Sa inyong pag-uwi, maghanap kayo ng isang munting pagkakataon na maging 'liwanag' para sa iba. Isang simpleng ngiti, isang tahimik na tulong. Iyan ang paraan upang panatilihing buhay ang pamana ni Ben. Iyan ang paraan upang ipakita na ang sambahayan ng Diyos ay narito na, sa gitna natin. Manatili kayong matatag, dahil ang inyong pundasyon ay matatag, at ang inyong pag-asa ay nakaugat sa kawalang-hanggan. Ang pag-ibig ni Ben ay patuloy na dumadaloy sa inyong mga puso. Huwag kayong matakot, dahil kayo ay kabilang sa sambahayan ng Diyos, at sa Kanya, walang anumang pag-ibig ang nawawala. Ang bawat piraso ng inyong buhay ay mahalaga sa Kanya. Manatili kayong nakatayo, dahil ang inyong pundasyon ay matatag, at ang inyong pag-asa ay nakaugat sa kawalang-hanggan. Ang pag-ibig ni Ben ay patuloy na dumadaloy, tulad ng tubig na nagbibigay-buhay, sa inyong mga puso at sa mundong ito. Ang bawat araw na darating ay isang pagkakataon upang ipakita ang pag-ibig na itinuro ni Ben—isang pag-ibig na simple, totoo, at walang hanggan. Manatili kayong matatag, dahil ang Diyos ay kasama ninyo ngayon at magpakailanman. Amen.