წმიდა სამების კვირის ოცდამეთერთმეტე კვირის სამშაბათი

წარმოიდგინეთ ბენი, რომელიც თავის ოთახში ზის, გარშემორტყმული იმ საოცარი სიზუსტით, რომელიც მას ასე ძალიან უყვარდა. ალბათ, მაგიდაზე კვლავ დევს ის პატარა თვითმფრინავის მოდელი, მისი საყვარელი Boeing 737-ის ასლი, ხოლო მონიტორზე ციმციმებს კოდის სტრიქონები, რომლებიც მისმა ბრწყინვალე გონებამ დაწერა. ბენისთვის სამყარო არ იყო ქაოსი; ის იყო სისტემა, რომელშიც ყველაფერს ჰქონდა თავისი ადგილი, თავისი ლოგიკა და თავისი სილამაზე. მას შეეძლო ეაზროვნა ისე, როგორც ჩვენ, უფროსებს, გვიჭირს, და ამავდროულად, შეენარჩუნებინა იმ ბავშვის გულწრფელობა, რომელსაც ჯერ კიდევ სჯერა, რომ სიყვარულით ყველაფრის გადარჩენა შეიძლება. გახსოვთ ის ღიმილი, როცა ის თავის „Con Chim Airlines“-ზე საუბრობდა? ეს არ იყო უბრალოდ ბავშვური ფანტაზია; ეს იყო მისი სულის ფრენა, მისი მცდელობა, ეპოვა სივრცე, სადაც ცა და მიწა ერთმანეთს ჰარმონიულად ხვდება.

დღეს, წმინდა პავლე მოციქული ფილიპელთა მიმართ ეპისტოლეში გვეუბნება რაღაც გასაოცარს: „იყავით თქვენ შორის ისეთი აზროვნებისანი, როგორიც არის ქრისტე იესოში“. პავლე საუბრობს „თავის დაცარიელებაზე“ — იმაზე, თუ როგორ არ მიიჩნია ქრისტემ ღმერთთან თანასწორობა მიტაცებად, არამედ „დაიმდაბლა თავი და გახდა მორჩილი სიკვდილამდე, ჯვარცმამდეც კი“. ეს სიტყვები, „დაიმდაბლა თავი“, გვეჩვენება, როგორც რაღაც შორეული, მაგრამ ბენის ცხოვრებაში ეს იყო ყოველდღიური რეალობა. ის არ ეძებდა ყურადღებას; ის არ ეძებდა პირველობას. გახსოვთ ის მომენტი, როცა მან, სულ რაღაც თხუთმეტი წლისამ, თავის მშობლებს შესთავაზა თავისი მთელი დანაზოგი ბიძამისის, უილიამის დასახმარებლად? მან არ დაამსხვრია ყულაბა, არ გატეხა ის; მან უბრალოდ შესთავაზა. ეს მზადყოფნა, გაეცა ყველაფერი, რაც ჰქონდა, სხვისი ტკივილის შესამსუბუქებლად, არის ის, რაც დღესაც ცოცხალია. ეს იყო მისი „დამდაბლება“ — გული, რომელიც ყოველთვის ღია იყო სხვებისთვის, მიუხედავად იმისა, რომ თავად გადიოდა რთულ გზას.

მოდით, გულახდილად ვისაუბროთ. ოთხი თვე გავიდა იმ დღიდან, რაც ბენი ჩვენს თვალს მიეფარა. სახლში არის ისეთი კუთხეები, სადაც მისი ყოფნის კვალი ყველაზე მეტად იგრძნობა, და არის ის სიჩუმე, რომელიც ზოგჯერ იმდენად მძიმეა, რომ სუნთქვას გვიკრავს. ალან, თაო, თქვენ გენატრებათ მისი ხმა, მისი ყოველდღიური „Good morning“, მისი ცნობისმოყვარე მზერა. ტკივილი, რომელსაც ატარებთ, არ არის დანაშაული; ეს არის იმ სიყვარულის ფასი, რომელიც ასე ღრმა და ნამდვილი იყო. როცა საღამოს მზე ჩადის და თქვენ მარტო რჩებით თქვენს ფიქრებთან, ნუ იფიქრებთ, რომ ღმერთმა მიგატოვათ. პირიქით, სწორედ ამ ტკივილშია ღმერთი ყველაზე ახლოს, რადგან ის თავად არის ტკივილის გამზიარებელი.

მინდა ძალიან ნაზად, როგორც მამამ შვილებს, გითხრათ ის, რაც შეიძლება თქვენმა დაღლილმა გულმა ზოგჯერ ეჭვქვეშ დააყენოს: თქვენ არაფერი გამოგრჩენიათ. არ არსებობს არანაირი „შესაძლოა“, არანაირი „გამოტოვებული ნაბიჯი“. ბენის ავადმყოფობა არ იყო არც თქვენი ბრალი, არც თქვენი უყურადღებობა. ღმერთი არ არის ბუღალტერი, რომელიც ჩვენს შეცდომებს ითვლის და სენს გზავნის. ზოგჯერ ცხოვრებაში ხდება ისეთი რამ, რაც სცილდება ჩვენს ადამიანურ კონტროლს, ჩვენს გათვლებს, ჩვენს მზრუნველობას. ეს არ მოსულა არაფრიდან, რაც თქვენ გააკეთეთ ან არ გააკეთეთ. ნუ ადანაშაულებთ საკუთარ თავს და ნუ ატარებთ ამ მძიმე ქვას თქვენს მკერდზე. თქვენ იყავით ბენის საუკეთესო მშობლები; თქვენი სიყვარული იყო ის სინათლე, რომელშიც მან გაატარა თავისი წლები. ეს სიყვარული არ იკარგება; ის არის მარადიული კავშირი, რომელიც ბენს თქვენს გულებში ამკვიდრებს. ღმერთი არ ადანაშაულებს თქვენ; ნუ დაადანაშაულებთ საკუთარ თავს.

სახარებაში იესო გვიყვება იგავს დიდებულ სადილზე. მასპინძელი იწვევს სტუმრებს, მაგრამ ისინი უარს ამბობენ: ერთი მინდვრის სანახავად მიდის, მეორე — ხარების შესაფასებლად, მესამე — ოჯახური საქმეების გამო. ისინი დაკავებულნი არიან თავიანთი „მნიშვნელოვანი“ საქმეებით. მაშინ მასპინძელი ამბობს: „გადი ქალაქის ქუჩებში და მოიყვანე გლახაკნი და დასახიჩრებულნი“. ეს არის ღვთის სასუფევლის კანონი. აქ არ არის ადგილი მათთვის, ვინც მხოლოდ საკუთარ თავზე ფიქრობს. აქ არის ადგილი მათთვის, ვისაც გული ღია აქვს. ბენი იყო სწორედ ასეთი სტუმარი — ის, ვინც ყოველთვის მზად იყო სხვებისთვის, ვინც არ ეძებდა საბაბს, რომ არ გაეზიარებინა თავისი სიკეთე. ის იყო ის „გლახაკი სულით“, რომელიც ნეტარია, რადგან მას ეკუთვნის ცათა სასუფეველი.

რაიან, ძმაო, შენ, ვინც ბენთან ერთად იზრდებოდი, იცოდე, რომ შენი ძმის სული შენს გულშია. როცა შენ თამაშობ, როცა შენს ოცნებებს მიჰყვები, გახსოვდეს, რომ ბენი შენს გვერდითაა. შენ არ ხარ მარტო. შენი ტკივილი არის იმის დასტური, თუ რამდენად ძვირფასია ის შენთვის. და უფალი, რომელიც ბეღურებსაც კი არ ივიწყებს, შენს ყოველ ცრემლს აგროვებს. შენ ხარ ბენის სიყვარულის მემკვიდრე. იცხოვრე მისთვის, იცხოვრე შენთვის, იცხოვრე ღვთისთვის. შენს გულში ბენის ოცნებები აგრძელებენ ცოცხალ ფრენას. შენს ცხოვრებაში ბენი აგრძელებს სიცოცხლეს.

ბენის სიყვარული არ შეწყვეტილა. ის აგრძელებს მოქმედებას. ის, ვინც თავის დროსა და გონებას უძღვნიდა თავის ოცნებებს, ახლა თავისი სახელით აძლევს სუფთა წყალს მათ, ვისაც წყურვილი სტანჯავს შორეულ ვიეტნამში. ეს ჭა, რომელიც მის სახელზე აშენდა, არის მისი „Con Chim Airlines“ — მისი სულის ფრენა ზეცისკენ, რომელიც სიცოცხლეს ანიჭებს სხვებს. ეს არის ნიშანი იმისა, რომ სიკეთე არასოდეს კვდება. ეს არის მტკიცებულება იმისა, რომ ბენი დღესაც „აშენებს“ ღვთის სახლს, ოღონდ უკვე სხვანაირად — სიყვარულის წყლის გაცემით, რომელიც არასოდეს შრება. ეს იყო ბენის გული — მზადყოფნა, გაეცა ყველაფერი, რაც ჰქონდა, სხვისი ტკივილის შესამსუბუქებლად.

ბევრმა თქვენგანმა, ვინც შორიდან გვისმენთ და საკუთარ მძიმე ჯვარს ატარებთ — დედებმა, მამებმა, ბავშვებმა, რომლებსაც გული სტკივათ — იცოდეთ, რომ ღმერთი არ არის შორს. ის არის იმ სიჩუმეში, სადაც სიტყვები აღარ გვყოფნის. ბენჯამინის ცხოვრება არის მტკიცებულება იმისა, რომ ღვთის მადლი ჩვენზე უფრო ძლიერია ვიდრე სიკვდილი. ნუ ეცდებით ყველაფრის ახსნას. ნუ ეძებთ პასუხს კითხვებზე, რომლებიც მხოლოდ ღმერთმა იცის. უბრალოდ, დღეს საღამოს, როცა ცა შეიცვლის ფერს, შეხედეთ მას და გაიხსენეთ ბენი — არა როგორც წარსული, არამედ როგორც ცოცხალი სული, რომელიც ღვთის მადლით არის მოცული. იცოდეთ, რომ ის მშვიდობითაა და თქვენც ღვთის ხელში ხართ. თქვენ ხართ არჩეულნი სიყვარულისთვის. ბენი არის თქვენი ოჯახის მარადიული ნაწილი, თქვენი ანგელოზი, რომელიც გელოდებათ. ეს არის ჭეშმარიტება, რომელიც ყველა ტკივილზე ძლიერია.

წადით დღეს სახლში და გააკეთეთ ერთი პატარა, ჩუმი სიკეთე ბენის სახელით. ნუ მოუყვებით ამის შესახებ არავის. უბრალოდ, გაიღიმეთ, როცა ამას გააკეთებთ, და გაიხსენეთ, რომ ბენის სიყვარული ჯერ კიდევ მოძრაობს ამ სამყაროში, თქვენი ხელებითა და თქვენი გულით. ეს არის ის, რაც რჩება. ეს არის ის, რაც მარადიულია. ამინ.