ჩვეულებრივი დროის ოცდამეშვიდე კვირის ორშაბათი

წარმოიდგინეთ გზა, რომელიც იერუსალიმიდან იერიხონისკენ მიემართება. ეს არ არის უბრალო ბილიკი; ეს არის ადგილი, სადაც ჩრდილები გრძელია, სადაც კლდეებს შორის ჩასაფრებული საფრთხე ყოველთვის შესაძლებელია. იესოს იგავში, რომელიც დღეს მოვისმინეთ, ადამიანი, რომელიც ყაჩაღებმა დატოვეს, არ არის მხოლოდ სხეული, რომელიც სისხლისგან იცლება. ის არის თითოეული ჩვენგანი, როცა ცხოვრების გზაზე მოულოდნელად ვხვდებით ტკივილს, რომელიც არ გვეკუთვნის, ტკივილს, რომლის ახსნაც შეუძლებელია. ის არის ნახევრად მკვდარი, მიტოვებული, დაუცველი.

ჩვენ ხშირად ვეკითხებით, როგორც კანონმცოდნე ეკითხებოდა იესოს: „ვინ არის ჩემი მოყვასი?“. ჩვენ ვეძებთ საზღვრებს. ჩვენ გვინდა ვიცოდეთ, ვისი დახმარება გვევალება და ვისი — არა. მაგრამ იესო ამ კითხვას აბრუნებს. ის არ ამბობს, ვის უნდა დავეხმაროთ; ის გვეკითხება, ჩვენ თავად ვინ ვართ. ვართ ის, ვინც გვერდს ავუვლით? თუ ვართ ის, ვინც ჩერდება?

ბენჯამინი, ჩვენი საყვარელი ბენი, თავისი თხუთმეტი წლის მანძილზე სწორედ იმ სამარიტელის გულს ატარებდა. გახსოვთ ის შემთხვევა, როცა მან, სრულიად უანგაროდ, შესთავაზა თავისი მთელი დანაზოგი თავისი ბიძის, უილიამის დასახმარებლად? მან არ დაამსხვრია ყულაბა, არ დააცარიელა ის; მან უბრალოდ შესთავაზა. ეს იყო სიყვარულის სუფთა აქტი — სურვილი, რომ გაეზიარებინა ყველაფერი, რაც ჰქონდა, რათა სხვას შვება ეგრძნო. ბენი არასოდეს კითხულობდა, „ვინ არის ჩემი მოყვასი?“. მისთვის მოყვასი იყო ნებისმიერი ადამიანი, ვისაც ტკივილი ჰქონდა.

ალან, თაო, რაიან, ვიცი, რომ ბენის წასვლიდან სამი თვე გავიდა და ეს სიცარიელე სახლში ზოგჯერ აუტანელი ხდება. როცა მამა იხსენებს სიზმარს, სადაც ბენთან ერთად ნაყინს ყიდულობს, ეს არ არის მხოლოდ მოგონება. ეს არის იმის დასტური, რომ სიყვარული, რომელიც ბენმა გაიღო, არ ქრება. მინდა დღეს ერთი მძიმე ქვა მოვაშორო თქვენს გულებს. მინდა გითხრათ, რომ თქვენ არაფერი გამოგრჩენიათ. თქვენი სიყვარული იყო სრულყოფილი. ბენის ავადმყოფობა არ იყო არც თქვენი ბრალი და არც სასჯელი. ღმერთი არ არის ბუღალტერი, რომელიც ითვლის ჩვენს შეცდომებს. ზოგჯერ ცხოვრებაში ხდება ისეთი რამ, რაც ჩვენს ადამიანურ გონებას სცილდება, ისეთი რამ, რასაც ვერცერთი სიფრთხილე და ვერცერთი მედიცინა ვერ აარიდებდა თავიდან. ნუ ადანაშაულებთ საკუთარ თავს. თქვენ იყავით და ხართ ბენის საუკეთესო მშობლები. ის გიყვარდათ და თქვენი სიყვარული იყო მისთვის ყველაზე დიდი საჩუქარი ამქვეყნად.

პავლე მოციქული გალატელთა მიმართ წერილში გვეუბნება: „თუ ადამიანებს ვეძიებ, რომ ვაამო, მაშინ ქრისტეს მონა არ ვიქნები“. ბენმა იცოდა, რა იყო მთავარი. ის არ ეძებდა ადამიანების მოწონებას; ის ეძებდა სიყვარულის გზას. ის იყო ბიჭი, რომელიც აეროპორტებში „თვითმფრინავებს აკვირდებოდა“ და ოცნებობდა „Con Chim Airlines“-ზე, მაგრამ ამავდროულად, მისი გული მიწიერი სიმაღლეებიდან ზეციურ სიმაღლეებამდე იყო გაშლილი.

რაიან, ძმაო, შენთვის ეს ალბათ ყველაზე რთულია. შენ დაკარგე შენი საუკეთესო მეგობარი, შენი თანამგზავრი, რომელთანაც ერთად გეგმავდი მომავალს. მინდა იცოდე, რომ ბენი შენთანაა. როცა აეროპორტში თვითმფრინავებს დაინახავ, როცა კოდს დაწერ, როცა გაიცინებ — ბენი იქ იქნება. ის არ არის წარსული, ის არის შენი მომავლის ნაწილი. ნუ შეგეშინდება, რომ ზოგჯერ მოგენატრება. ეს მონატრება არის სიყვარულის დასტური. შენ არ ხარ მარტო. შენ გაქვს ოჯახი, რომელიც შენთან ერთად ატარებს ამ ჯვარს, და შენ გაქვს ღმერთი, რომელიც შენს ცრემლებს აგროვებს.

და თქვენ, ვინც შორიდან უსმენთ ამ ლოცვას — განსაკუთრებით პატარები, რომლებიც ავადმყოფობას ებრძვით, და დედ-მამები, რომელთა გულებიც ცარიელია — იცოდეთ, რომ იესო არის თქვენთან ზუსტად ამ წუთში. ის არ არის შორს იმდენად, რამდენადაც ჩვენი ცრემლებია. ბენი ახლა არის იმ „Banquet of Heaven“-ში, სადაც აღარ არის ტკივილი, აღარ არის ჰოსპიტლები, არამედ არის მარადიული ფრენა ღვთის სინათლეში. ის არის თავისუფალი. ის არის იმ ანგელოზთა დასში, რომლებიც გიცავენ. ის გიყურებთ, ის გიყვართ და ის ელოდება თქვენთან შეხვედრას. არ არსებობს ცრემლი, რომელიც დაიკარგება. არ არსებობს ტკივილი, რომელიც ღვთის ყურადღების მიღმა დარჩება.

დღეს, როცა ამ ლოცვას დავასრულებთ და სახლში დავბრუნდებით, გააკეთეთ ერთი ძალიან მარტივი რამ: ნუ ეცდებით ყველაფრის ახსნას. უბრალოდ გაჩერდით ერთი წუთით, ღრმად ჩაისუნთქეთ და თქვით: „უფალო, შენ იცი, როგორ მიყვარს ბენი. გთხოვ, ჩაიხუტე ის და მომეცი ძალა დღევანდელი დღის გასავლელად“. ეს არის ის პატარა ნაბიჯი, რომელიც სახლში შემოიყვანს მშვიდობას. ბენის სული, მისი ნაზი ღიმილი და მისი სიკეთე აგრძელებს ცხოვრებას ამ სამყაროში. ნუ გეშინიათ. თქვენ მარტო არ ხართ. ღმერთი თქვენთანაა, და ბენიც გცქერით სიყვარულით ზეციდან. ამინ.