წმიდა ხუთშაბათი, ჩვეულებრივი დროის ოცდამეხუთე კვირა

წარმოიდგინეთ მდინარე, რომელიც უწყვეტად მიედინება ზღვისკენ. ის არასოდეს ჩერდება, არასოდეს ისვენებს, არასოდეს კმაყოფილდება იმით, რაც უკვე გაიარა. დღევანდელ პირველ საკითხავში, ეკლესიასტე გვეუბნება: „ყველაფერი ამაოა“. ის გვიხატავს სამყაროს, რომელიც ბრუნავს, მზე ამოდის და ჩადის, ქარი უბერავს, მაგრამ თითქოს არაფერი იცვლება. ეს არის სამყარო, რომელიც თავისით, ჩვენი ჩარევის გარეშე, მუდმივად ეძებს რაღაცას, რაც მას აავსებს. ალბათ, ბევრ თქვენგანს, განსაკუთრებით კი ალან და თაო, ახლა სწორედ ასე გრძნობთ თავს: თითქოს ცხოვრების მდინარე გაჩერდა, თითქოს დრო გაიყინა იმ მომენტში, როცა ბენჯამინი წავიდა. მაგრამ ეს მდინარე, რომელზეც ეკლესიასტე საუბრობს, მხოლოდ ბუნების ციკლი კი არ არის, ეს არის ადამიანის გულის დაუოკებელი წყურვილი, რომელიც მხოლოდ ღმერთში პოულობს თავის ნამდვილ საზღვარს.

ბენჯამინი იყო ბიჭი, რომელიც ამ წყურვილს ყველაზე ლამაზად გამოხატავდა. მას ჰქონდა გონება, რომელიც მუდმივად ეძებდა ახალს — იქნება ეს AWS ინფრასტრუქტურა, კოდირება თუ ოცნება საკუთარ „Con Chim Airlines“-ზე. გახსოვთ, როგორ უბრწყინავდა თვალები, როცა თავის მამას, ალანს, თავის ახალ აღმოჩენებზე უყვებოდა? ეს არ იყო უბრალო ცნობისმოყვარეობა; ეს იყო სიცოცხლის წყურვილი. ბენმა იცოდა, რომ რაღაც უფრო დიდი არსებობდა, ვიდრე უბრალოდ ყოველდღიური რუტინა. ის იყო ბიჭი, რომელიც ყოველთვის აფრენისთვის ემზადებოდა. და როცა ვფიქრობთ მის სიყვარულზე, მის მზადყოფნაზე, უანგაროდ შეეთავაზებინა თავისი პატარა დანაზოგი ბიძამისის დასახმარებლად, ჩვენ ვხედავთ ადამიანს, რომელმაც უკვე იპოვა ის, რასაც ეკლესიასტე ამაოდ ეძებდა: სიყვარული, რომელიც არ ქრება.

მინდა, დღეს გულწრფელად ვისაუბროთ იმ ტკივილზე, რომელიც ზოგჯერ მძიმე ქვაა გულზე. როდესაც ბენის წასვლიდან სამი თვე გავიდა, ალბათ არის დღეები, როცა გეჩვენებათ, რომ არაფერია ახალი „მზის ქვეშ“. სიცარიელე, რომელიც ბენის ოთახშია, ან ის ადგილი, სადაც ის მამასთან ერთად აეროპორტში იდგა და თვითმფრინავებს აკვირდებოდა, თითქოს ყვირის თავის უქონლობაზე. მინდა, ეს ქვა თქვენი გულებიდან მოვაშორო: ნუ ადანაშაულებთ საკუთარ თავს. ნუ ეძებთ „რა იქნებოდა, თუ...“. ღმერთი არ არის ბუღალტერი, რომელიც ითვლის ჩვენს შეცდომებს. ღმერთი არის მამა, რომელიც გიყურებთ და ხედავს თქვენს ტკივილს. ბენის ავადმყოფობა არ იყო არც თქვენი ბრალი და არც სასჯელი. ის უბრალოდ მოხდა, სამყაროს იმ საიდუმლოებებში, რომლებსაც ჩვენ ვერ ჩავწვდებით. თქვენ არაფერი გამოგრჩენიათ. თქვენ გიყვარდათ იგი სრულყოფილად, და ეს სიყვარული არის ის, რაც მას თან გაჰყვა.

სახარებაში ჰეროდე მეფე ცდილობს გაიგოს, ვინ არის ეს იესო. ის დაბნეულია, ის ეძებს პასუხებს, ის ცდილობს „იხილოს“ იგი. ჩვენც ხშირად ვართ ჰეროდეს მდგომარეობაში. ჩვენ ვეძებთ პასუხებს, ჩვენ ვცდილობთ გავიგოთ, რატომ წავიდა ბენი, რატომ არის ჩვენი ცხოვრება ასე შეცვლილი. მაგრამ იესო არ არის ის, ვისაც ჰეროდეს მსგავსად „დავინახავთ“ და ამოვხსნით. იესო არის ის, ვინც გვეპატიჟება, რომ ვიგრძნოთ. ბენი ახლა არის იმ „Banquet of Heaven“-ში, სადაც არ არის არანაირი დაბნეულობა, არანაირი კითხვა, არანაირი ტკივილი. იქ ბენი არის ის, ვინც ყოველთვის იყო: ნათელი, კეთილი, ცნობისმოყვარე ბიჭი, რომელიც ახლა ღვთის სინათლეშია. და ის გიყურებთ თქვენ. ის გიყურებთ, როცა რაიანთან ერთად ხართ, როცა მუშაობთ, როცა ტირით. ის არ არის წარსული, ის არის თქვენი მომავლის ნაწილი.

რაიან, ძმაო, შენთვის ეს ალბათ ყველაზე რთულია. შენ დაკარგე შენი საუკეთესო მეგობარი, შენი თანამოაზრე. მინდა იცოდე, რომ ბენი შენთანაა. შენს ყოველ ნაბიჯში, შენს ყოველ კოდში, შენს ყოველ ფიქრში, ბენი ცოცხლობს. ნუ შეგეშინდება იმის, რომ ზოგჯერ მოგენატრება. ეს მონატრება არის სიყვარულის დასტური. შენ არ ხარ მარტო. შენ გაქვს ოჯახი, რომელიც შენთან ერთად ატარებს ამ ჯვარს, და შენ გაქვს ღმერთი, რომელიც შენს ცრემლებს აგროვებს.

ალან და თაო, თქვენი ტკივილი არის წმინდა. ნუ ეცდებით მის დაფარვას ან მის სწრაფად გადალახვას. მიეცით საკუთარ თავს უფლება, იყოთ ისეთები, როგორებიც ხართ. ღმერთი არ გთხოვთ, რომ იყოთ ძლიერები; ის გთხოვთ, რომ იყოთ მასთან. როცა გული დაგიმძიმდებათ, წარმოიდგინეთ ბენი, რომელიც იღიმის, რომელიც თავის „Con Chim Airlines“-ზე ოცნებობს. ეს ღიმილი არის ღვთის ნუგეში თქვენთვის. თქვენი სიყვარული, რომელიც ბენის სახელით დღეს მრავალ ადამიანს ეხმარება, არის იმის დასტური, რომ სიკეთე არასოდეს კვდება. თქვენი სიყვარული არის ის მდინარე, რომელიც არასოდეს შრება, რადგან ის ღმერთისგან მოდის.

დღეს, როცა სახლში დაბრუნდებით, გააკეთეთ ერთი პატარა რამ: უბრალოდ გაჩერდით და ჩაისუნთქეთ. არ ეძებოთ პასუხები. არ ეძებოთ ახსნა. უბრალოდ უთხარით უფალს: „უფალო, შენ იცი, რომ მიყვარს ბენი. შენ იცი, რომ მტკივა. მე შენ გენდობი“. ეს არის თქვენი ნაბიჯი. ეს არის ის ლამპარი, რომელიც გაანათებს თქვენს გზას სიბნელეში. თქვენ არ ხართ მარტო. თქვენ ხართ ღვთის ოჯახი, და ბენი არის ამ ოჯახის მარადიული ნაწილი. ის არის თქვენთან, ახლა და სამუდამოდ. ამინ.