მამისა და ძისა და სულიწმიდისა. ამინ. უფლის მშვიდობა და მადლი იყოს თქვენთან.
უფალო, შეგვიწყალე. ქრისტე, შეგვიწყალე. უფალო, შეგვიწყალე.
წარმოიდგინეთ აეროპორტის მოსაცდელი დარბაზი, სადაც მზის სხივები დიდი ფანჯრებიდან იჭრება და ასაფრენ ბილიკზე თვითმფრინავების ნელი მოძრაობა ჩანს. ბენჯამინი, ჩვენი საყვარელი ბენი, ხშირად იყო ასეთ ადგილებში. მისთვის აეროპორტი არ იყო მხოლოდ ტრანზიტის ადგილი; ეს იყო საოცარი შესაძლებლობების სივრცე. მას უყვარდა თვითმფრინავების ყურება, მათი ტექნიკური სრულყოფილება, იმის გააზრება, თუ როგორ შეუძლია ადამიანის გონებასა და ხელს ცის დაპყრობა. ეს ცნობისმოყვარეობა — ეს მუდმივი სწრაფვა ახლისკენ, უკეთესისკენ, უფრო მაღალისკენ — იყო მისი ბუნების ნაწილი. ის იყო ბიჭი, რომელიც ყოველთვის მზად იყო შემდეგი რეისისთვის, შემდეგი აღმოჩენისთვის.
დღეს, როდესაც ვუსმენთ ესაია წინასწარმეტყველს, გვესმის მოწოდება: „ეძიეთ უფალი, სანამ შეიძლება მისი პოვნა, მოუხმეთ მას, სანამ ახლოსაა“. ეს სიტყვები ხშირად გვეჩვენება როგორც გაფრთხილება, მაგრამ დღეს მინდა დავინახოთ ისინი როგორც მოწვევა. ღმერთი არ არის შორს, ის არ არის მიუწვდომელი. ის არის სწორედ იქ, სადაც ჩვენი გული ყველაზე მეტად იღლება, სადაც ჩვენი ცნობისმოყვარეობა ყველაზე მეტად ეჯახება ამქვეყნიურ საზღვრებს. ღმერთი ამბობს: „როგორც ცაა დედამიწაზე მაღალი, ისე ჩემი გზებია თქვენს გზებზე მაღალი“. ჩვენი გონება, ბენის გონების მსგავსად, ცდილობს გამოთვალოს, გააანალიზოს, მოაწესრიგოს სამყარო. მაგრამ არის მომენტები, როდესაც ლოგიკა დუმს, როდესაც მათემატიკური ფორმულები ვერ ხსნიან იმ ტკივილს, რომელიც სულშია. სწორედ მაშინ იწყება ღვთის გზა.
სახარებაში იესო გვიყვება მევენახის შესახებ, რომელიც მუშებს ქირაობს. ზოგი დილით მიდის, ზოგი შუადღეს, ზოგიც საღამოს. და ბოლოს, ყველამ ერთი და იგივე ჯამაგირი მიიღო. ეს პარაბოლა ხშირად გვაბრაზებს. ჩვენ ვგრძნობთ იმ მუშების წყენას, რომლებმაც „დღის სიმძიმე და პაპანაქება“ აიტანეს. ჩვენ ვფიქრობთ: „ეს ხომ უსამართლოა?“. მაგრამ იესო გვეუბნება რაღაცას, რაც ჩვენს ადამიანურ სამართლიანობაზე მაღლა დგას: „განა არ მაქვს უფლება, ვაკეთო ის, რაც მინდა ჩემი ქონებით?“. ღვთის გულუხვობა არ ითვლის საათებს. ის არ აფასებს ადამიანს მისი შრომის ხანგრძლივობით, არამედ მისი არსებით. ბენჯამინი, თხუთმეტი წლის განმავლობაში, იყო როგორც ის მუშა, რომელიც მევენახემ თავის ვენახში მიიწვია. მისი ცხოვრება არ იყო ხანგრძლივი, მაგრამ ის იყო სავსე. ის იყო სავსე სიყვარულით, ცნობისმოყვარეობით, ოჯახური სითბოთი. მან თავისი წილი ვენახი სრულყოფილად დაამუშავა.
ალან, თაო, რაიან, ვიცი, რომ დღეები ხანდახან გრძელი და უსასრულო გეჩვენებათ. ვიცი ის სიჩუმე, რომელიც სახლში ბენის წასვლის შემდეგ დამკვიდრდა. მინდა, გულწრფელად გითხრათ: არ არსებობს არავითარი „გამოტოვებული“ შესაძლებლობა. თქვენ არაფერი დაგიშავებიათ. არ არსებობს რაიმე შეცდომა, რომელიც ბენის ბედს განსაზღვრავდა. ზოგჯერ ცხოვრებაში ხდება ისეთი რამ, რაც ჩვენს კონტროლს მიღმაა. ეს არ არის სასჯელი. ეს არ არის თქვენი ბრალი. ღმერთი არ ეძებს დამნაშავეს, ის ეძებს გულებს, რომლებსაც შეუძლია ნუგეში მისცეს. თქვენი სიყვარული ბენის მიმართ იყო ყველაზე სუფთა საჩუქარი, რაც კი მშობელს შეუძლია შვილს მისცეს. და ბენმა ეს საჩუქარი მიიღო. ის იყო ბედნიერი ბიჭი, რომელიც გრძნობდა თქვენს სითბოს, თქვენს მხარდაჭერას, თქვენს ერთობას. გახსოვდეთ ის მომენტი, როდესაც ის გულწრფელად შესთავაზა თავისი ყულაბა ბიძამისის დასახმარებლად. ეს არ იყო გათვლა, ეს იყო სიყვარულის სპონტანური გამოხატულება. ეს არის ის ბენი, რომელიც ახლა ღმერთთანაა.
რაიან, შენთვის ეს ყველაზე რთულია. შენ დაკარგე შენი ძმა, შენი მეგობარი, შენი თანამოაზრე. მინდა გითხრა: შენ მარტო არ ხარ. ბენი შენს გულშია, შენს ღიმილში, შენს ყოველ ნაბიჯში. როდესაც შენ გააგრძელებ ცხოვრებას, როდესაც შენ მიაღწევ შენს მიზნებს, შენ ამას აკეთებ ბენთან ერთად. ის არ არის შორს, ის არის იმ „Banquet of Heaven“-ში, სადაც არ არსებობს არანაირი ტკივილი, არანაირი ავადმყოფობა. იქ ის არის ჯანმრთელი, ბედნიერი და ისევ ისეთი ცნობისმოყვარე, როგორიც ყოველთვის იყო.
პავლე მოციქული ფილიპელთა მიმართ ეპისტოლეში ამბობს: „ჩემთვის სიცოცხლე ქრისტეა, ხოლო სიკვდილი — მონაგარი“. ეს არის რთული სიტყვები, მაგრამ მათში დევს იმედი. ბენმა იცოდა ეს სიცოცხლე. ის ცხოვრობდა სრულად. ის მოგზაურობდა, ის სწავლობდა, ის უყვარდა. და ახლა, ის არის იმ სიცოცხლეში, რომელიც არასოდეს მთავრდება. ჩვენი ტკივილი არის იმ სიყვარულის ფასი, რომელიც ჩვენ გვაქვს. და ეს სიყვარული ღირსია ყოველი ცრემლისა.
მინდა, დღეს თქვენთან წაიღოთ ერთი პატარა აზრი: ღმერთი არის მევენახე, რომელიც არასოდეს ივიწყებს თავის მუშებს. ის ზრუნავს ბენზე, ის ზრუნავს თქვენზე. როდესაც გული დაგიმძიმდებათ, გაიხსენეთ ბენის ღიმილი, მისი ცნობისმოყვარეობა. უბრალოდ თქვით: „უფალო, ბენის სიყვარულით, დამეხმარე დღევანდელი დღის გავლაში“. იგრძენით, როგორ გიპასუხებთ ის თავისი სიმშვიდით. თქვენ არ ხართ მარტო. თქვენ ხართ ღვთის ოჯახის ნაწილი და ბენი, თქვენი საყვარელი ბენი, არის ამ ოჯახის მარადიული ნაწილი. ის გიცავთ, ის გიყვართ და ის გელით. ამინ.
For the intentions entrusted to Ben on our prayer wall:
At the Savior’s command and formed by divine teaching, we dare to say:
მამაო ჩვენო, რომელი ხარ ცათა შინა, წმიდა იყავნ სახელი შენი, მოვედინ სუფევა შენი, იყავნ ნება შენი, ვითარცა ცათა შინა, ეგრეცა ქვეყანასა ზედა. პური ჩვენი არსობისა მომეც ჩვენ დღეს და მომიტევენ ჩვენ თანანადებნი ჩვენნი, ვითარცა ჩვენ მივუტევებთ თანამდებთა მათ ჩვენთა, და ნუ შემიყვანებ ჩვენ განსაცდელსა, არამედ მიხსენ ჩვენ ბოროტისაგან. ამინ.
უფალი იყოს თქვენთან, გააძლიეროს თქვენი გულები და მოგცეთ მშვიდობა, რომელიც ყოველგვარ გონებას აღემატება. ამინ.
✝ დაგლოცოთ ყოვლისშემძლე ღმერთმა: მამამ და ძემ და სულიწმიდამ. ამინ.