ჩვეულებრივი დროის ოცდამეცამეტე კვირის ორშაბათი

წარმოიდგინეთ ადამიანი, რომელიც შაბათ დღეს, სინაგოგაში დგას. ის არ არის იქ, რომ იკამათოს კანონებზე, ან რომ ვინმე განსაჯოს. ის იქ არის, რადგან მისი ხელი გამხმარია. ეს ხელის გამხმარი კაცი, ალბათ, წლების განმავლობაში შეეგუა თავის უძლურებას. ის შეეგუა იმას, რომ მისი ხელი არ ემორჩილება, რომ ის ვერ აკეთებს იმას, რასაც სხვები აკეთებენ. ის დგას იქ, ჩუმად, ალბათ იმედგაცრუებული, ან იქნებ უბრალოდ შეგუებული თავის ბედს. და უცებ, იესო ამბობს: „წამოდექი და დადექი შუაში“.

ეს არის მომენტი, რომელიც მთლიანად ცვლის ყველაფერს. იესო არ ამბობს: „დამალე შენი ხელი, რადგან სხვებმა არ დაინახონ“. ის არ ამბობს: „მოგერიდოს შენი უძლურება“. ის ეუბნება მას: „დადექი შუაში“. მან მოუწოდა ამ კაცს, რომ თავისი ტკივილით, თავისი უძლურებით, ყველას თვალწინ გამოსულიყო. რატომ? იმიტომ, რომ იესოსთვის ეს კაცი არ არის მხოლოდ „გამხმარი ხელის მქონე“. ის არის ღვთის შვილი, რომელსაც სჭირდება განკურნება და სინათლე.

ჩვენ ხშირად ვგავართ ამ კაცს. ჩვენ გვაქვს ჩვენი „გამხმარი“ ადგილები — ის ადგილები ჩვენს ცხოვრებაში, რომლებიც არ გვეხსნება, რომლებიც გვტკივა, რომლებიც ჩვენს სისუსტეს გვაგონებს. ალან, თაო, რაიან, თქვენი გულები ახლა სწორედ ასეთი ადგილია. თქვენ გრძნობთ ამ უზარმაზარ სიცარიელეს, ამ „ხელს“, რომელიც ვეღარ ეხება ბენს, ვეღარ იღებს მის ღიმილს, ვეღარ გრძნობს მის სითბოს. თქვენი ტკივილი არის ის, რაც დაფარული გინდათ გქონდეთ, რადგან ის იმდენად მძიმეა, რომ გეჩვენებათ, სხვები ვერ გაიგებენ. მაგრამ იესო გეუბნებათ თქვენც: „დადექით შუაში“. ნუ მალავთ თქვენს ტკივილს, ნუ იკეტებით საკუთარ თავში. ღმერთი გიწვევთ, რომ თქვენი ტკივილით მის წინაშე დადგეთ.

იესო ეკითხება ფარისევლებს: „რა არის კანონიერი შაბათს: სიკეთის კეთება თუ ბოროტების? სიცოცხლის გადარჩენა თუ მოსპობა?“. ფარისევლები იყვნენ დაკავებულნი წესებით, იესო კი დაკავებული იყო ადამიანით. ბენჯამინი, ჩვენი საყვარელი ბენი, იყო ბიჭი, რომელსაც არასოდეს აინტერესებდა წესები, რომლებიც ადამიანებს ერთმანეთისგან აშორებდა. ის იყო სიცოცხლის მოყვარული. გახსოვთ, როგორ უყვარდა თვითმფრინავები? ის ოცნებობდა „Con Chim Airlines“-ზე. ეს არ იყო მხოლოდ თამაში. ეს იყო მისი სურვილი, რომ სამყარო შეეკრა, რომ ადამიანები ერთმანეთთან დაახლოებულიყვნენ. ის იყო ბიჭი, რომელიც ყოველთვის მზად იყო სიკეთისთვის.

გახსოვთ ის მომენტი, როცა მან თავისი ყულაბა შესთავაზა ბიძამისის, უილიამის დასახმარებლად? მან არ დაამსხვრია ის, არც დაუცლია. მან უბრალოდ შესთავაზა. ეს იყო ბიჭის სუფთა გული, რომელიც მზად იყო ყველაფერი გაეღო სხვისთვის. ეს არის ის სიყვარული, რომელიც ბენმა დატოვა თქვენს გულებში. ეს სიყვარული არ გამხმარა. ის ცოცხალია. ის არის ის წყალი, რომელიც „Giếng Gioan Baotixita“-ს ჭიდან მოედინება და წყურვილს უკლავს მათ, ვისაც ეს სჭირდება. ბენის სიყვარული აგრძელებს ცხოვრებას.

ალან და თაო, მე ვიცი, რომ ხანდახან თქვენი გონება გეუბნებათ: „იქნებ რამე გამომრჩა? იქნებ რამე სხვაგვარად უნდა გამეკეთებინა?“. მინდა, დღეს ეს ქვა მოგაშოროთ გულიდან. იესო, როცა ჰკითხეს ბრმადშობილზე, ვინ შესცოდა — მან თუ მისმა მშობლებმა — უპასუხა: „არც მან და არც მისმა მშობლებმა“. თქვენ არაფერი დაგიშავებიათ. თქვენ იყავით ბენისთვის ყველაფერი — სიყვარული, თავშესაფარი, სიხარული. თქვენი მზრუნველობა იყო უპირობო. ღმერთი არ ეძებს თქვენს შეცდომებს; ის ეძებს თქვენს გულებს, რათა მათში თავისი მშვიდობა ჩაასხას. თქვენი ტკივილი არის ნიშანი იმისა, თუ რამდენად ძლიერად გიყვარდათ. და სიყვარული, რომელიც ასე ძლიერია, არასოდეს კვდება.

რაიან, შენს ძმასთან ერთად გატარებული ყოველი წამი არის საგანძური. შენს გულში ბენი ცოცხალია. ის არ არის წარსული; ის არის შენი მფარველი. როდესაც შენ იღიმი, როდესაც შენ აგრძელებ მის ოცნებებს, როდესაც შენ უბრალოდ ცხოვრობ, შენ აგრძელებ ბენის სიყვარულის ისტორიას. ნუ იფიქრებ, რომ მარტო ხარ. ბენი შენთანაა, ის გიყურებს და გიყვარს.

იესო ეუბნება კაცს: „გაიწოდე ხელი“. კაცმა გაიწოდა და მისი ხელი აღდგა. ეს არის ის, რაც უფალს უნდა თქვენს გულებში. ის არ გეუბნებათ, რომ თქვენი ტკივილი გაქრება ერთ ღამეში. ის გეუბნებათ, რომ გაუწოდოთ მას თქვენი გულები. მიეცით მას თქვენი ტკივილი, თქვენი ცრემლები, თქვენი მონატრება. და ის აღადგენს თქვენს სიმშვიდეს. ის არ მოგცემთ პასუხებს ყველა კითხვაზე, მაგრამ ის მოგცემთ თავის თანდასწრებას.

ბენჯამინი ახლა არის იქ, სადაც არანაირი ტკივილი აღარ არსებობს. ის არის ზეციურ „Con Chim Airlines“-ში, სადაც სიყვარული არასოდეს მთავრდება. ის გიყურებთ და გეუბნებათ: „მიყვარხართ, დედა, მამა, რაიან. მე კარგად ვარ. მე თქვენთან ვარ“.

დღეს, როდესაც სახლში წახვალთ, გააკეთეთ ეს ერთი პატარა რამ: დადექით უფლის წინაშე, როგორც ის კაცი სინაგოგაში. არაფერი დამალოთ. უთხარით: „უფალო, ეს არის ჩემი ტკივილი, ეს არის ჩემი გამხმარი ხელი. გთხოვ, შეეხე მას“. და დაელოდეთ. დაელოდეთ მის სიყვარულს, რომელიც ნელ-ნელა, თქვენს გულებში შემოვა. ბენი არ არის შორს. ის არის ღვთის სიყვარულში, და რადგან თქვენც ღვთის სიყვარულში ხართ, თქვენ ყოველთვის ერთად ხართ. ამინ.