მამისა და ძისა და სულიწმინდის სახელით. უფალი იყოს თქვენთან და მისი მშვიდობა დაჰყვეოდეს თქვენს გულებს.
უფალო, შეგვიწყალე. ქრისტე, შეგვიწყალე. უფალო, შეგვიწყალე.
ჩვენ ხშირად ვფიქრობთ, რომ ზრდა არის რაღაც, რასაც ჩვენ თავად ვაკეთებთ. ჩვენ ვგეგმავთ, ჩვენ ვშრომობთ, ჩვენ ვდებთ ინვესტიციას ჩვენს მომავალში, ჩვენს კარიერაში, ჩვენს შვილებში. ჩვენ ვართ პლანტატორები, ჩვენ ვართ წყლის მომწოდებლები. პავლე მოციქული დღევანდელ პირველ საკითხავში პირდაპირ გვეუბნება: „მე დავრგე, აპოლოსმა მორწყო, მაგრამ ღმერთმა აღმოაცენა“.
წარმოიდგინეთ ეს სურათი: მებაღე, რომელიც დაუღალავად მუშაობს, მიწას ამზადებს, თესლს თესავს, მორწყვას არ აკლებს. ის აკეთებს ყველაფერს, რაც მის ძალაშია. მაგრამ მებაღემ იცის ერთი რამ — ის ვერ აიძულებს თესლს გაღვივდეს. ეს საიდუმლო ღვთის ხელშია. ეს საიდუმლო სიცოცხლის საიდუმლოა.
ჩვენს ძვირფას ბენჯამინს, ჩვენს ბენს, ძალიან უყვარდა სიცოცხლის რიტმი. მას უყვარდა დაკვირვება, შესწავლა, სამყაროს კოდების გაშიფვრა. როდესაც ვფიქრობ ბენზე, მახსენდება არა მხოლოდ მისი ბრწყინვალე გონება, არამედ მისი დაუოკებელი ცნობისმოყვარეობა — ეს იყო სული, რომელიც მუდმივად „ზრდაზე“ იყო ორიენტირებული. ის არ იყო მხოლოდ ბიჭი, რომელიც წიგნებს კითხულობდა; ის იყო ბიჭი, რომელიც აკვირდებოდა, როგორ იზრდება იდეები, როგორ იქმნება ახალი სამყაროები მისი კოდების მეშვეობით.
ალან, თაო, რაიან, თქვენ იცით, რომ ეს ზრდა, რომელიც ბენმა თავის 15 წელიწადში აჩვენა, არ იყო მხოლოდ ადამიანური მიღწევა. ეს იყო ღვთის მადლის ნაყოფი. პავლე ამბობს: „თქვენ ღვთის ყანა ხართ, ღვთის შენება“. ბენი იყო ღვთის მშვენიერი შენება. ის იყო სიცოცხლის იმედით სავსე, ნათელი და ნაზი.
სახარებაში ჩვენ ვხედავთ იესოს, რომელიც სიმონ პეტრეს სახლში შედის. იქ, სინაგოგის შემდეგ, სადაც მან თავისი ძალა გამოავლინა, ის ხვდება ტკივილს — სიმონის სიდედრი ავადაა. იესო არ კითხულობს გრძელ ლექციებს, ის არ აკეთებს ანალიზს. ის უბრალოდ დგება „მის თავზე“, უბრძანებს სიცხეს და ისიც ტოვებს მას. და რა ხდება შემდეგ? ის დგება და ემსახურება მათ.
ეს არის სიცოცხლის ნამდვილი ნიშანი — როდესაც ღვთის მადლი გვეხება, ჩვენ ვდგებით და ვემსახურებით. ბენმა ეს ადრეული ასაკიდანვე იცოდა. გახსოვთ ის მომენტი, როდესაც მან შესთავაზა თავისი მთელი ყულაბა თავისი ბიძის დასახმარებლად? ეს არ იყო გათვლა, ეს არ იყო ლოგიკური დასკვნა — ეს იყო გულის პასუხი ღვთის სულზე, რომელიც მასში მოქმედებდა. ბენს არ სჭირდებოდა „სოლიდური საკვები“, როგორც პავლე ამბობს; მას ჰქონდა ის სულიერი სიბრძნე, რომელიც უფალმა უბოძა.
ჩვენ ხშირად ვკითხულობთ: „რატომ ასე მალე? რატომ ასე მოკლე დროში?“ მაგრამ ღმერთი არ ზომავს ზრდას წლებით. ის ზომავს მას სიყვარულის სიღრმით. ბენის ცხოვრება იყო როგორც ის თესლი, რომელიც ღმერთმა აღმოაცენა. მან თავისი 15 წელი ისე სრულყოფილად გაატარა, რომ ზოგიერთმა 80 წელიწადშიც ვერ მოასწრო.
ალან, შენს გულში ალბათ ხშირად ტრიალებს კითხვები, რომლებიც პავლეს კორინთელთა მიმართ ეპისტოლეს აგონებს: „მე დავრგე, აპოლოსმა მორწყო...“ შენ და თაომ ყველაფერი გააკეთეთ. თქვენ იყავით საუკეთესო მებაღეები. თქვენ უზრუნველყავით ის სიყვარული, ის გარემო, ის მოგზაურობები, ის მხარდაჭერა, რაც ბენს სჭირდებოდა. ნუ ეძებთ თქვენს თავში დანაშაულს. თქვენ არაფერი დაგიკლიათ. ბენის სიცოცხლე იყო საჩუქარი, რომელიც ღმერთმა მოგვცა და რომელიც ახლა ღმერთთანვე ბრუნდება.
იესო სახარების ბოლოს ამბობს: „სხვა ქალაქებშიც უნდა ვიქადაგო ღვთის სასუფეველი, რადგან ამისთვის ვარ მოვლენილი“. იესო არ ჩერდება ერთ ადგილას. ის მოძრაობს. და ბენის სულიც, რომელიც ასე ძალიან ოცნებობდა ფრენაზე, ასე ძალიან უყვარდა თვითმფრინავები, ახლა ნამდვილად დაფრინავს. ის აღარ არის შეზღუდული დროით, აღარ არის შეზღუდული მიწით. ის არის ღვთის სასუფეველში, სადაც ზრდა არასოდეს მთავრდება.
რაიან, ჩემო ძვირფასო, შენს ძმასთან ერთად გატარებული ყოველი წამი — ის თამაშები, ის მოგზაურობები, ის საერთო სიცილი — ეს ყველაფერი შენში რჩება. ბენი შენი ნაწილია. როდესაც შენ იზრდები, როდესაც შენ სწავლობ, როდესაც შენ იღიმი — ეს ბენის სიცოცხლის გაგრძელებაა. არასოდეს იგრძნო თავი მარტოდ. შენ გაქვს უფროსი ძმა, რომელიც ახლა ზეციდან გიყურებს და გეუბნება: „სცადე, რაიან, მთავარია სცადო“.
ჩვენ აქ, ამ წუთში, ვართ ღვთის ყანა. ჩვენ ვართ მისი შენება. ზოგი ჩვენგანი რგავს, ზოგი რწყავს, მაგრამ ღმერთი არის ის, ვინც გვაძლევს ძალას, რომ გავაგრძელოთ ცხოვრება მაშინაც კი, როცა გული გვეწვის.
წაიღეთ დღეს სახლში ეს ერთი აზრი: ნუ შეეცდებით აკონტროლოთ ყველაფერი. მიანდეთ თქვენი ტკივილი, თქვენი მოგონებები, თქვენი მომავალი მას, ვინც ზრდის ყოველ თესლს. ბენჯამინი არის ჩვენი პატარა, ნათელი თესლი, რომელიც ღმერთმა თავის ბაღში გადარგო. ის იქ ყვავის. ის იქ არის უსაფრთხოდ.
დაე, ღვთის მშვიდობა, რომელიც აღემატება ყოველგვარ გონებას, იყოს თქვენთან. ბენი მშვიდობით განისვენებს და მისი სიყვარული მუდამ თქვენს გულებში იცოცხლებს.
ამინ.
For the intentions entrusted to Ben on our prayer wall:
At the Savior’s command and formed by divine teaching, we dare to say:
მამაო ჩვენო, რომელი ხარ ცათა შინა, წმიდა იყავნ სახელი შენი, მოვედინ სუფევა შენი, იყავნ ნება შენი, ვითარცა ცათა შინა, ეგრეცა ქვეყანასა ზედა. პური ჩვენი არსობისა მომეც ჩვენ დღეს და მომიტევენ ჩვენ თანანადებნი ჩვენნი, ვითარცა ჩვენ მივუტევებთ თანამდებთა მათ ჩვენთა, და ნუ შემიყვანებ ჩვენ განსაცდელსა, არამედ მიხსენ ჩვენ ბოროტისაგან. ამინ.
უფალმა დაგლოცოთ და დაგიფაროთ, მოგცეთ სიმტკიცე და ნუგეში. მამისა და ძისა და სულიწმინდის სახელით. ამინ.
✝ დაგლოცოთ ყოვლისშემძლე ღმერთმა: მამამ და ძემ და სულიწმიდამ. ამინ.