მშვიდობა თქვენდა. დღეს ჩვენ ვიკრიბებით, რათა ღვთის სიტყვაში ვპოვოთ ნუგეში და ძალა. დავიწყოთ ჩვენი ლოცვა სახელითა მამისა და ძისა და წმიდისა სულისა. ამინ.
უფალო, შეგვიწყალენ. ქრისტე, შეგვიწყალენ. უფალო, შეგვიწყალენ.
წარმოიდგინეთ პატარა, მაგრამ დაუცხრომელი ალი, რომელიც შუაგულ ზამთარში, ქარიან ღამეს, ბუხარში გიზგიზებს…
ის არ არის მხოლოდ სითბოს წყარო; ის არის ენერგია, რომელიც მოძრაობს, რომელიც იბრძვის სიბნელის წინააღმდეგ და რომელიც უარს ამბობს ჩაქრობაზე. დღევანდელ პირველ საკითხავში იერემია წინასწარმეტყველი სწორედ ასეთ შინაგან ცეცხლზე საუბრობს. ის ამბობს, რომ ღვთის სიტყვა მის გულში გახდა „მწველი ცეცხლივით, ძვლებში გამომწყვდეული“. მას სურდა გაჩუმებულიყო, სურდა დანებებოდა, რადგან გარესამყარო მას დასცინოდა და ტანჯავდა, მაგრამ ეს შინაგანი ალი მას მოსვენებას არ აძლევდა. მას უნდა ელაპარაკა. მას უნდა ეცხოვრა. მას უნდა ებრძოლა.
ეს შინაგანი ცეცხლი, ეს დაუცხრომელი სწრაფვა სრულყოფილებისა და სიყვარულისკენ, არის ის, რაც ჩვენს ძვირფას ბენჯამინს, ჩვენს ბენს ახასიათებდა.
გავიდა ორი თვე 13 ივნისიდან. ორი თვეა, რაც თქვენს სახლში, ალან, თაო, რაიან, ერთი დიდი სინათლე თითქოს ფიზიკურად ჩაქრა, მაგრამ დღევანდელი წმიდა წერილი გვეუბნება, რომ სინამდვილეში ეს ალი არსად გამქრალა. ის უბრალოდ სხვაგან გიზგიზებს, იქ, სადაც ქარი ვეღარასოდეს მიწვდება.
იერემია წინასწარმეტყველი ძალიან გულწრფელია. ის ეუბნება ღმერთს: „შენ მაცდუნე მე“. ეს არის ის საშინელი სიმართლე, რომელსაც ჩვენ გლოვის დროს ვგრძნობთ. როდესაც ჩვენ ვკარგავთ მას, ვინც ასე ძალიან გვიყვარს, ჩვენც გვიჩნდება კითხვა: „უფალო, რატომ? რატომ მოგვეცი ასეთი იმედი, ასეთი საოცარი შვილი, თუკი ასე მალე უნდა წაგეყვანა?“ პეტრე მოციქულიც სახარებაში სწორედ ამას ამბობს: „შორს იყოს ეგ შენგან, უფალო! ნუ მოგევლინება ეგ შენ!“ პეტრეს არ უნდოდა ტანჯვა. მას არ უნდოდა ჯვარი. მას უნდოდა, რომ იესო მუდამ მასთან ყოფილიყო, ძლიერი და უვნებელი.
მაგრამ იესო პასუხობს რაღაცას, რაც ჩვენს გულებს დღეს უნდა შეეხოს: „შენ ღვთიურზე კი არ ფიქრობ, არამედ ადამიანურზე“.
ადამიანური ფიქრი გვეუბნება, რომ წარმატება არის ხანგრძლივი სიცოცხლე, სიმდიდრე და კომფორტი. მაგრამ ღვთიური ფიქრი გვეუბნება, რომ სიცოცხლის აზრი მის ხანგრძლივობაში კი არ არის, არამედ იმ ცეცხლში, რომელიც ჩვენში იწვის. ბენჯამინ ვო იყო ბიჭი, რომლის შინაგანი ძრავა — მისი „ცეცხლი“ — საოცარი სიმძლავრით მუშაობდა.
ალან, შენ ხშირად იხსენებ ბენის დაუცხრომელ სულისკვეთებას. მას ჰქონდა ერთი პრინციპი, რომელიც დღევანდელ სახარებას საოცრად ეხმიანება: „მთავარია სცადო“ (Trying is all that matters). როდესაც იესო ამბობს: „აიღოს თავისი ჯვარი და გამომყვეს მეო“, ეს არ ნიშნავს მხოლოდ ტანჯვის ატანას. ეს ნიშნავს, რომ არასოდეს დანებდე. ბენი არასოდეს ნებდებოდა. იქნება ეს ბადმინტონის კორტზე, სადაც ის მთელ ძალას დებდა ყოველ დარტყმაში, თუ კალათბურთის შესარჩევ ტურნირზე, სადაც ის თავისი სვიტერითა და დაუღალავი შრომით ყველას აოცებდა. მას არ ეშინოდა მარცხის. მას მხოლოდ ის აინტერესებდა, რომ ბოლომდე დახარჯულიყო.
ეს არის ის „ცოცხალი მსხვერპლი“, რომელზეც პავლე მოციქული რომაელთა მიმართ ეპისტოლეში საუბრობს. ბენმა თავისი სხეული, თავისი გონება, თავისი ნიჭი ღმერთს წარუდგინა, როგორც ცოცხალი მსხვერპლი. მისი 8-ე კლასის მათემატიკის ამოცანები, როცა ის ჯერ კიდევ მე-4 კლასში იყო, მისი გატაცება AI-ით და Boeing 737-ებით — ეს ყველაფერი იყო მისი გონივრული მსახურება. ის არ დაემსგავსა ამ წუთისოფელს, რომელიც ხშირად სიზარმაცესა და ზედაპირულობას გვთავაზობს. ის გარდაიქმნა თავისი გონების განახლებით.
ბენჯამინი იყო ბიჭი, რომელიც ყოველთვის ჰორიზონტს უყურებდა. როგორც ის Boeing 737, რომელსაც ასე დიდი სიყვარულით აკვირდებოდა აეროპორტებში, ბენიც მზად იყო აფრენისთვის. მისი სული მუდამ ცისკენ მიისწრაფოდა.
მინდა გავიხსენო ერთი მომენტი, რომელიც მის შინაგან ცეცხლზე ყველაზე მეტს მეტყველებს. ბენი მხოლოდ 15 წლის იყო, როდესაც მან თავის მშობლებს შესთავაზა, რომ მზად იყო თავისი მთელი ყულაბა გაეღო ბიძის, უილიამის დასახმარებლად. დაფიქრდით ამაზე… მან არ დაამსხვრია ის ყულაბა, არ დაცალა იგი, რადგან ეს არ გახდა საჭირო. მაგრამ თავად ეს შეთავაზება იყო მისი „ჯვრის აღება“. მან დაინახა სხვისი ტკივილი და მზად იყო, თავისი ყველაფერი გაეცა. ეს არის ის, რასაც იესო გულისხმობს, როცა ამბობს: „ვინც ჩემი გულისთვის დაღუპავს თავის სულს, ის ჰპოვებს მას“. ბენი არ ზოგავდა საკუთარ თავს. ის გასცემდა სიყვარულს, გასცემდა ინტერესს, გასცემდა ენერგიას.
ალან, თაო, მე ვიცი, რომ ბოლო ორი თვეა, თქვენი გულები იმ „გვალვიან და უწყლო მიწას“ ჰგავს, რომელზეც ფსალმუნმომღერალი საუბრობს. „შენ გწყურია ჩემს სულს, უფალო“. ეს წყურვილი ბენის მონატრებაა. ეს არის ის სიცარიელე, რომელსაც ვერაფერი ავსებს.
ხანდახან, ამ სიჩუმეში, ჩნდება ის მძიმე ფიქრი, რომელსაც ბევრი მშობელი ატარებს — დანაშაულის გრძნობა. „რატომ ვერ შევძელით მეტის გაკეთება? რატომ ვერ დავიცავით?“
დღეს მინდა, რომ იესოს სიტყვები მოისმინოთ, როდესაც მან უსინათლო კაცზე თქვა: „არც ამან შესცოდა და არც მისმა მშობლებმა“. ბენის ავადმყოფობა არ ყოფილა არავის შეცდომა. ეს არ ყოფილა სასჯელი. ეს არ ყოფილა თქვენი უყურადღებობის შედეგი. არსებობს ტკივილები, რომლებიც ამ გატეხილი სამყაროს ნაწილია და რომლებიც ჩვენს კონტროლს მიღმაა. თქვენ იყავით საუკეთესო მშობლები. თქვენ მას აჩვენეთ მსოფლიო, თქვენ მასთან ერთად ილოცეთ ლურდში, თქვენ მასთან ერთად უყურეთ თვითმფრინავების აფრენას. თქვენი სიყვარული იყო ის აეროდრომი, საიდანაც მისი სული ასე ლამაზად აფრინდა. ნუ ადანაშაულებთ საკუთარ თავს. ღმერთი არ გადანაშაულებთ. ის გეხვევათ და თქვენთან ერთად ტირის.
რაიან, ჩემო ძვირფასო, შენთვის ეს ჯვარი განსაკუთრებით მძიმეა. შენი ძმა, შენი საუკეთესო მეგობარი, შენი „სრულყოფილი ოთხეულის“ განუყოფელი ნაწილი… ის ახლა უხილავია. მაგრამ გახსოვდეს, რომ ბენის „ცეცხლი“ ახლა შენშია. როდესაც შენ რაღაცას ცდილობ, როდესაც შენ არ ნებდები, როდესაც შენ იღიმი — ეს ბენია შენში. ის ახლა წმიდა კარლო აკუტისთან ერთად ლოცულობს შენთვის. წარმოიდგინე ეს ორი ბიჭი — ორივე 15 წლის, ორივე ტექნოლოგიების მოყვარული, ორივე ნათელი სულით — ისინი ახლა ზეციურ „Con Chim Airlines“-ის ფრთებზე დაფრინავენ და გიყურებენ.
ბენჯამინ Đại Dương… მისი სახელი „დიდ ოკეანეს“ ნიშნავს. და დღეს მისი სახელით გათხრილი ჭა ვიეტნამში არის სიმბოლო იმისა, რომ მისი სიცოცხლე გრძელდება. ის სიცოცხლე, რომელიც მან „დაკარგა“ აქ, დედამიწაზე, ახლა „ნაპოვნია“ მარადიულობაში და წყალს აძლევს მწყურვალთ.
ალან, მინდა გავიხსენო შენი სიზმარი 25 ივნისს. ბენი იქ იყო, ჯანმრთელი, მწვანე შორტებით. ის გეუბნებოდა: „ბა, ტესტებს ვაბარებ… ყველაფერი კარგადაა“. და შემდეგ ის სიტყვები: „არაფერია, მე თქვენ გიყურებთ“. ეს არ იყო მხოლოდ სიზმარი. ეს იყო მისი „გარდაქმნილი გონების“ გზავნილი. ის გეუბნებათ, რომ მისი „ტესტი“ ჩაბარებულია. მან გაიარა ეს გზა და ახლა ის არის თქვენი მფარველი.
დღეს, როდესაც ამ ეკლესიიდან გახვალთ, მინდა ერთი რამ წაიღოთ.
როდესაც ცხოვრებაში სირთულეს შეხვდებით, როდესაც დაიღლებით ან როდესაც გლოვა შემოგაწვებათ, გაიხსენეთ ბენის სიტყვები: „Trying is all that matters“. სცადეთ კიდევ ერთხელ. სცადეთ გაღიმება. სცადეთ იმედის ქონა. სცადეთ სიყვარული.
ნუ შეგეშინდებათ თქვენი ჯვრისა. რადგან ჯვრის მიღმა ყოველთვის აღდგომაა. ბენი არ არის სამარხში. ის არის იმ ნათელში, სადაც Boeing 737-ები მზის სხივებში ბრწყინავენ და სადაც მისი ხითხითი ანგელოზთა გალობას უერთდება.
ბენჯამინ, ჩვენო პატარა ანგელოზო, ილოცე ჩვენთვის. ილოცე შენი დედიკოსთვის, მამიკოსთვის და რაიანისთვის. ილოცე ყველა ბავშვისთვის, ვინც იტანჯება. და დაგვეხმარე, რომ ჩვენს გულებშიც ისეთივე ცეცხლი გიზგიზებდეს, როგორიც შენში იყო.
მშვიდობით განისვენე, დიდო ოკეანევ. ჩვენ შევხვდებით ჰორიზონტს მიღმა.
ამინ.
For the intentions entrusted to Ben on our prayer wall:
At the Savior’s command and formed by divine teaching, we dare to say:
მამაო ჩვენო, რომელი ხარ ცათა შინა, წმიდა იყავნ სახელი შენი, მოვედინ სუფევა შენი, იყავნ ნება შენი, ვითარცა ცათა შინა, ეგრეცა ქვეყანასა ზედა. პური ჩვენი არსობისა მომეც ჩვენ დღეს და მომიტევენ ჩვენ თანანადებნი ჩვენნი, ვითარცა ჩვენ მივუტევებთ თანამდებთა მათ ჩვენთა, და ნუ შემიყვანებ ჩვენ განსაცდელსა, არამედ მიხსენ ჩვენ ბოროტისაგან. ამინ.
უფალმა დაგლოცოთ და დაგიფაროთ. მან მოგმადლოთ მშვიდობა და ნუგეში. სახელითა მამისა და ძისა და წმიდისა სულისა. ამინ.
✝ დაგლოცოთ ყოვლისშემძლე ღმერთმა: მამამ და ძემ და სულიწმიდამ. ამინ.