ყოვლადწმინდა ღვთისმშობლის შობის დღესასწაული

დღეს ჩვენი მზერა მიპყრობილია პატარა ბეთლემისკენ, იმ ქალაქისკენ, რომელიც წინასწარმეტყველ მიქას სიტყვებით, „მცირეა იუდას ათასეულთა შორის“, მაგრამ საიდანაც უნდა გამოვიდეს ის, ვინც მწყემსავს თავის სამწყსოს უფლის ძალით. დღეს ჩვენ ვზეიმობთ შობას — არა მხოლოდ ბავშვის დაბადებას, არამედ იმ დასაწყისს, რომელმაც სამყაროს იმედი მოუტანა. ჩვენ ვუყურებთ მარიამს, რომელიც იბადება, რათა გახდეს ის „ახალი ტიკი“, რომელშიც ღმერთი თავის ძეს დააბინავებს.

დაფიქრდით ამაზე: ღმერთი ირჩევს მცირეს. ის ირჩევს იმას, რასაც სამყარო ხშირად ვერ ამჩნევს. ბეთლემი იყო პატარა, მარიამი იყო უბრალო, მაგრამ მათში ღმერთმა მთელი თავისი დიდება ჩაატია. ეს არის ჩვენი რწმენის საიდუმლო — რომ ღმერთი არ ეძებს სიდიადეს ადამიანური სტანდარტებით. ის ეძებს გულს, რომელიც მზად არის მიიღოს მისი ნება. ბენჯამინი, ჩვენი საყვარელი ბენი, თავისი თხუთმეტი წლით, თავისი მოკლე, მაგრამ ნათელი ცხოვრებით, სწორედ ამ „მცირედის“ სიდიადეს გვახსენებს. ის არ იყო მრავალწლიანი ცხოვრების მქონე ადამიანი, მაგრამ მისი გული იმდენად დიდი იყო, რომ მასში ადგილი ჰქონდა მთელი მსოფლიოსთვის — აეროპორტებისთვის, რომლებიც ასე უყვარდა, თავისი ძმისთვის, რაიანისთვის, და იმ უსაზღვრო სიყვარულისთვის, რომელიც თავისი მშობლების, ალანისა და თაოს მიმართ ჰქონდა.

სახარებაში ჩვენ ვკითხულობთ იესოს გენეალოგიას. ეს გრძელი სია სახელებისა — აბრაამი, ისაკი, იაკობი, დავითი — გვახსენებს, რომ ჩვენი ცხოვრება მარტო არ მიმდინარეობს. ჩვენ ვართ დიდი ისტორიის ნაწილი. ბენჯამინიც ამ ისტორიის ნაწილია. როდესაც ვუყურებთ იმ ფოტოს, სადაც ბენი თვითმფრინავის ფანჯარასთან ზის, თავის ნაცრისფერ ჰუდში გამოწყობილი, მშვიდი და თავდაჯერებული, ჩვენ ვხედავთ ბიჭს, რომელიც მზად იყო ფრენისთვის. ის იყო ბიჭი, რომელიც ყოველთვის წინ იყურებოდა, რომელიც ოცნებობდა „Con Chim Airlines“-ზე. ეს არ იყო მხოლოდ თამაში. ეს იყო მისი სულიერი მიდრეკილება — სურვილი, რომ დაკავშირებოდა სამყაროს, რომ ემოგზაურა, რომ ეპოვა გზები, რათა ადამიანები ერთმანეთთან დაახლოებულიყვნენ.

ალან, თაო, თქვენ გრძნობთ ამ ცარიელ ადგილს. თქვენი ტკივილი არის ის ღრმა ოკეანე, რომელშიც ხანდახან გგონიათ, რომ იძირებით. მინდა, დღეს ეს ქვა მოგაშოროთ გულიდან. იესომ, როცა ჰკითხეს ბრმადშობილზე, ვინ შესცოდა — მან თუ მისმა მშობლებლებმა — უპასუხა: „არც მან და არც მისმა მშობლებმა“. თქვენ არაფერი დაგიშავებიათ. თქვენი სიყვარული არ იყო შეცდომა. თქვენი ზრუნვა არ იყო არასაკმარისი. ზოგიერთი ტკივილი მოდის არა ჩვენი ბრალით, არამედ იმ საიდუმლო გზებით, რომლებსაც ჩვენ ვერ ვწვდებით. ნუ დაადანაშაულებთ საკუთარ თავს. ღმერთი არ გსაჯით; ის გიხუტებთ. თქვენ იყავით და ხართ მშობლები, რომლებმაც ბენს მისცეს სამყარო, სიყვარული და თავისუფლება. თქვენი სიყვარული იყო ბენის ცხოვრების საყრდენი. და ეს სიყვარული არასოდეს კვდება.

გახსოვთ ის მომენტი, როცა ბენმა შესთავაზა თავისი ყულაბა ბიძამისის, უილიამის დასახმარებლად? მან არ დაამსხვრია ის, არც დაუცლია. მან უბრალოდ თქვა: „მინდა დავეხმარო“. ეს იყო ბიჭის სუფთა გული, რომელიც მზად იყო ყველაფერი გაეღო სხვისთვის. ეს არის ის სიყვარული, რომელიც ბენმა დატოვა თქვენს გულებში. ეს სიყვარული არ გამხმარა. ის ცოცხალია. ის არის ის წყალი, რომელიც „Giếng Gioan Baotixita“-ს ჭიდან მოედინება და წყურვილს უკლავს მათ, ვისაც ეს სჭირდება. ბენის სიყვარული აგრძელებს ცხოვრებას. ის არ არის წარსული, ის არის თქვენი ოჯახის მომავალი.

რაიან, შენს ძმასთან ერთად გატარებული ყოველი წამი არის საგანძური. შენს გულში ბენი ცოცხალია. როდესაც შენ იღიმი, როდესაც შენ აგრძელებ მის ოცნებებს, როდესაც შენ უბრალოდ ცხოვრობ, შენ აგრძელებ ბენის სიყვარულის ისტორიას. ნუ იფიქრებ, რომ მარტო ხარ. ბენი შენთანაა, ის გიყურებს და გიყვარს. ის არის შენი მფარველი, რომელიც ახლა ზეციურ სიმაღლეებზე დაფრინავს.

დღეს, მარიამის შობის დღეს, ჩვენ ვსწავლობთ მორჩილებას. მარიამმა თქვა „დიახ“, როცა არ იცოდა, რა მოჰყვებოდა ამას. მან მიიღო ღვთის ნება თავის გულში. თქვენც, ალან და თაო, გეძლევათ მოწვევა, რომ თქვათ „დიახ“ — არა ტკივილზე, არამედ იმ იმედზე, რომელიც ბენის სიცოცხლემ მოგიტანათ. თქვენი ტკივილი არის ნიშანი იმისა, თუ რამდენად ძლიერად გიყვარდათ. და სიყვარული, რომელიც ასე ძლიერია, არასოდეს კვდება.

იესო გვპირდება: „აჰა, მე თქვენთან ვარ დღეთა დასასრულამდე“. ეს არ არის მხოლოდ დაპირება მომავლისთვის. ეს არის რეალობა დღევანდელი დღისთვის. როდესაც თქვენ, როგორც ოჯახი, იკრიბებით, როდესაც თქვენ იხსენებთ ბენს, იესო იქ არის. ის არის თქვენს ცრემლებში, ის არის თქვენს მოგონებებში, ის არის თქვენს სიჩუმეში. ის გეუბნებათ: „ნუ გეშინია“. ეს არ არის მხოლოდ დამშვიდება; ეს არის დაპირება. იესო არ გეუბნებათ, რომ არ იტიროთ. ის გეუბნებათ, რომ არ შეგეშინდეთ, რადგან ის თქვენს გვერდითაა.

ბენჯამინი იყო ბიჭი, რომელსაც უყვარდა სიცოცხლე. ის იყო ბიჭი, რომელიც არასოდეს დანებდა, მაშინაც კი, როცა სხეული უძლურდებოდა. ის იყო მებრძოლი. ის იყო ის, ვინც ყოველთვის ცდილობდა. და ეს არის ის, რაც დღეს თქვენ უნდა წაიღოთ სახლში. ნუ ეცდებით ტკივილის გაქრობას. ეცადეთ, ის აქციოთ სიყვარულად. როგორც ბენმა შესთავაზა თავისი ყულაბა, თქვენც შესთავაზეთ თქვენი ტკივილი უფალს. ეს არის ერთადერთი გზა, რომლითაც ჩვენი გულები იკურნება.

დაე, ბენის ნათელი ღიმილი იყოს თქვენი კომპასი. როდესაც გზა რთულია, როდესაც გეჩვენებათ, რომ ვეღარ უძლებთ, გაიხსენეთ ბენის სიტყვები: „ცდა არის ყველაფერი“. განაგრძეთ ცდა. განაგრძეთ სიყვარული. განაგრძეთ ცხოვრება. ბენი არ არის შორს; ის არის ღვთის გულში, და რადგან თქვენც ღვთის გულში ხართ, თქვენ ყოველთვის ერთად ხართ.

დღეს, როდესაც სახლში წახვალთ, გააკეთეთ ეს ერთი პატარა რამ: დადექით უფლის წინაშე. არაფერი დამალოთ. უთხარით: „უფალო, ეს არის ჩემი ტკივილი. გთხოვ, შეეხე მას“. და დაელოდეთ. დაელოდეთ მის სიყვარულს, რომელიც ნელ-ნელა, თქვენს გულებში შემოვა. ბენი არ არის შორს. ის არის ღვთის სიყვარულში, და რადგან თქვენც ღვთის სიყვარულში ხართ, თქვენ ყოველთვის ერთად ხართ. ამინ.