სახელითა მამისა და ძისა და სულიწმინდისა. უფალი ჩვენი იესო ქრისტეს მადლი და მშვიდობა იყოს თქვენთან.
უფალო, შეგვიწყალე. ქრისტე, შეგვიწყალე. უფალო, შეგვიწყალე.
ჩვენ ხშირად ვცდილობთ, ცხოვრების რთული კოდები ჩვენივე ლოგიკით გავშიფროთ. ჩვენ ვეძებთ პასუხებს, ვაგებთ გეგმებს და გვჯერა, რომ თუ საკმარისად ბევრს ვიმუშავებთ, თუ საკმარისად ბევრს ვისწავლით, ყველაფერს ვაკონტროლებთ. პავლე მოციქული დღევანდელ პირველ საკითხავში პირდაპირ გვეუბნება: „ამ წუთისოფლის სიბრძნე სიგიჟეა ღვთის თვალში“. ეს არ არის შეურაცხყოფა ჩვენი გონებისა; ეს არის მოწვევა, რომ გავხედოთ უფრო შორს, იქ, სადაც ადამიანური გათვლები მთავრდება და იწყება ღვთის საიდუმლო.
წარმოიდგინეთ სიმონ პეტრე, გამოცდილი მეთევზე, რომელიც მთელი ღამე შრომობდა, მაგრამ არაფერი დაუჭერია. ის რეცხავს თავის ბადეებს — იმედგაცრუებული, დაღლილი, თავისი პროფესიული ცოდნის საზღვარზე მისული. და სწორედ აქ, ამ სიცარიელეში, მოდის იესო. ის არ ეუბნება სიმონს, რომ მისი შრომა უაზრო იყო. ის არ უარყოფს მის გამოცდილებას. ის უბრალოდ ეუბნება: „გასწი ღრმა წყალში და ჩაუშვით ბადეები“.
ბენჯამინი, ჩვენი საყვარელი ბენი, იყო ბიჭი, რომელსაც უყვარდა სიღრმეები. მას იზიდავდა ტექნოლოგიების სირთულე, AI-ის ლოგიკა, თვითმფრინავების აეროდინამიკა. მას ჰქონდა გონება, რომელიც არასოდეს ჩერდებოდა ზედაპირზე. ბენისთვის სამყარო არ იყო მხოლოდ შემთხვევითი მოვლენების ერთობლიობა; ის იყო სისტემა, რომელიც შესწავლას და სიყვარულს იმსახურებდა. როდესაც ბენი თავის „Con Chim Airlines“-ზე ოცნებობდა, ის არ უყურებდა მხოლოდ თვითმფრინავებს; ის უყურებდა შესაძლებლობას, რომ სამყარო უფრო ახლოს მოეყვანა ერთმანეთთან.
ალან, თაო, რაიან, თქვენ იცით, რომ ბენის ცნობისმოყვარეობა არ იყო მხოლოდ ინტელექტუალური ვარჯიში. ის იყო მისი გულის გამოხატულება. როდესაც ის თავის დროს და ენერგიას უთმობდა თავის საქმეებს, ის სინამდვილეში სწავლობდა სამყაროს ენას, რომლითაც ღმერთი გვესაუბრება. ბენი იყო ბიჭი, რომელიც ყოველთვის მზად იყო „ღრმა წყალში“ გასასვლელად.
სახარებაში პეტრე პასუხობს: „მოძღვარო, მთელი ღამე ვიშრომეთ და არაფერი დაგვიჭერია, მაგრამ შენი სიტყვისამებრ ჩავუშვებ ბადეს“. ეს არის რწმენის ყველაზე სუფთა მომენტი. ეს არ არის ლოგიკური დასკვნა; ეს არის მორჩილება. პეტრემ იცოდა, რომ მისი გამოცდილება საკმარისი არ იყო, მაგრამ იესოს სიტყვა ქმნიდა ახალ რეალობას.
ხანდახან ჩვენს ცხოვრებაშიც დგება ასეთი ღამეები, როდესაც გვეჩვენება, რომ ჩვენი ბადეები ცარიელია. როდესაც გული იმდენად მძიმეა, რომ სიტყვებიც კი არ გვყოფნის. ალან და თაო, თქვენი ტკივილი არის ის ღრმა წყალი, რომელშიც უფალი გიწვევთ. ნუ შეეცდებით მის ამოშრობას ადამიანური სიბრძნით. ნუ შეეცდებით პასუხების პოვნას იქ, სადაც მხოლოდ ღვთის მადლი სუფევს.
იცით, რა არის ყველაზე გასაოცარი პეტრეს ამბავში? როდესაც ბადეები თევზით გაივსო, პეტრე არ ზეიმობს. ის ეცემა იესოს მუხლებში და ამბობს: „განმშორდი, უფალო, რადგან ცოდვილი კაცი ვარ“. ის ხვდება, რომ მის წინაშე დგას არა მხოლოდ სასწაულის მომხდენი, არამედ თავად სიწმინდე. ბენჯამინი, თავისი ნათელი ღიმილით და უბოროტო გულით, ყოველთვის იყო ამ სიწმინდის ანარეკლი. მისთვის ადამიანები არასოდეს იყვნენ „ცოდვილები“, რომელთაგან უნდა განშორებოდა; მისთვის ადამიანები იყვნენ ისინი, ვინც უნდა შეეყვარებინა.
რაიან, შენს ძმასთან ერთად გატარებული ყოველი წამი — ის მოგზაურობები ვენეციაში, ის მხიარული მომენტები სამზარეულოში — ეს ყველაფერი არის შენი ბადე, რომელიც სიყვარულით არის სავსე. ბენი შენს გულშია. ის არის შენი მფარველი, რომელიც ახლა ზეციურ სიმაღლეებზე დაფრინავს. როდესაც რაიმე გიჭირს, როდესაც გრძნობ, რომ მარტო ხარ, გახსოვდეს, რომ შენი ძმა არასოდეს დაშორებია შენს გულს. ის არის შენთან, უფრო ახლოს, ვიდრე ოდესმე.
პავლე მოციქული ამბობს: „ყველაფერი თქვენია... თქვენ კი ქრისტესი ხართ, ქრისტე კი — ღმრთისა“. ეს არის ჩვენი ნამდვილი კუთვნილება. ჩვენ არ ვეკუთვნით ჩვენს ტკივილს, არც ჩვენს წარსულს, არც ჩვენს ცარიელ ბადეებს. ჩვენ ვეკუთვნით ქრისტეს. ბენჯამინი დღეს ამ სიმართლეს ზეიმობს. ის არის იმ „ბანკეტზე“, სადაც არანაირი „ღამე“ აღარ არსებობს, სადაც ბადეები არ იხევა და სადაც სიყვარული არასოდეს მთავრდება.
ალან, თაო, თქვენს გულებში ალბათ ხშირად ჩნდება კითხვები, რომლებიც პეტრეს მსგავსად გაფიქრებინებთ საკუთარ სიმცირეზე. მაგრამ გთხოვთ, მოისმინოთ იესოს სიტყვები: „ნუ გეშინია“. ეს არ არის მხოლოდ დამშვიდება; ეს არის დაპირება. იესო არ გეუბნებათ, რომ არ იტიროთ. ის გეუბნებათ, რომ არ შეგეშინდეთ, რადგან ის თქვენს გვერდითაა, როდესაც თქვენ ბადეებს რეცხავთ, და ის თქვენს გვერდითაა, როდესაც ბადეები ივსება.
ბენის სახელით გათხრილი ჭა ვიეტნამში არის იმის ნიშანი, რომ მისი სიყვარული აგრძელებს წყლის მიცემას მწყურვალთათვის. ის, რაც მან თავისი მოკლე ცხოვრებით დათესა, ახლა ნაყოფს იძლევა. ის, რაც თქვენ, როგორც მშობლებმა, მასში ჩადეთ, არასოდეს დაიკარგება. ღმერთი არაფერს კარგავს. ის ყველაფერს გარდაქმნის.
დღეს, როდესაც სახლში წახვალთ, მინდა, რომ ერთი პატარა რამ გააკეთოთ. ნუ ეცდებით ყველაფრის გაგებას. ნუ ეცდებით ყველაფრის ლოგიკურად დალაგებას. უბრალოდ გაუშვით თქვენი ბადეები ღრმა წყალში. ენდეთ ღმერთს თქვენს ტკივილში, თქვენს მონატრებაში, თქვენს დღევანდელ დღეში. ბენი უკვე იქ არის, ის გელოდებათ, ის გიყურებთ და ის გიყვართ.
დაე, წმინდა გრიგოლ დიდის სიბრძნემ, რომელიც ყოველთვის ღვთის სიტყვას ეძებდა, გაგვახსენოს, რომ ჩვენი ნამდვილი სიბრძნე არის ქრისტესთან ყოფნა. ბენჯამინ, ჩვენო ნათელო ბიჭო, ილოცე ჩვენთვის, რომ ჩვენც შევძლოთ ჩვენი ბადეების ჩაშვება იმ ღრმა წყალში, სადაც შენ უკვე ხარ. მშვიდობით განისვენე ღვთის სიყვარულში.
ამინ.
For the intentions entrusted to Ben on our prayer wall:
At the Savior’s command and formed by divine teaching, we dare to say:
მამაო ჩვენო, რომელი ხარ ცათა შინა, წმიდა იყავნ სახელი შენი, მოვედინ სუფევა შენი, იყავნ ნება შენი, ვითარცა ცათა შინა, ეგრეცა ქვეყანასა ზედა. პური ჩვენი არსობისა მომეც ჩვენ დღეს და მომიტევენ ჩვენ თანანადებნი ჩვენნი, ვითარცა ჩვენ მივუტევებთ თანამდებთა მათ ჩვენთა, და ნუ შემიყვანებ ჩვენ განსაცდელსა, არამედ მიხსენ ჩვენ ბოროტისაგან. ამინ.
უფალმა დაგლოცოთ და დაგიცვათ. მშვიდობით წადით ქრისტეს სიყვარულში.
✝ დაგლოცოთ ყოვლისშემძლე ღმერთმა: მამამ და ძემ და სულიწმიდამ. ამინ.