მამისა და ძისა და სულიწმიდის სახელით. ამენ. გიხაროდეთ, ძმანო და დანო, ღვთის სიყვარულით სავსენო. დღეს ჩვენ ვიკრიბებით უფლის წინაშე, რათა განვადიდოთ მისი სახელი და მოვისმინოთ მისი წმინდა სიტყვა.
უფალო, შეგვიწყალენ. ქრისტე, შეგვიწყალენ. უფალო, შეგვიწყალენ.
„მე მოგაფრქვევთ წმინდა წყალს და ჩამოგხსნით თქვენს ყოველ ცოდვებს.“ (ეზეკიელი 36:25). ეს არის ღვთის დაპირება, ძვირფასო მეგობრებო, დაპირება, რომელიც დღეს განსაკუთრებით ეხმიანება ჩვენს გულებს. ჩვენ ვიკრიბებით აქ, წმინდა ბერნარდის, ამ დიდი მოძღვრის ხსენების დღეს, რომელიც გვასწავლიდა ღვთის სიყვარულის სიღრმესა და სულის განწმენდის მნიშვნელობას. და ჩვენს გულებში, უკვე ცხრა კვირაა, დარჩა სიცარიელე, რომელიც დატოვა ჩვენს საყვარელ ბენჯამინმა, ჩვენმა ბენმა.
ეზეკიელი წინასწარმეტყველი გვესაუბრება ღვთის განწმენდის ძალაზე. „მე ავიღებ თქვენს ქვებს გულებიდან და მოგცემთ ხორცის გულებს.“ (ეზეკიელი 36:26). წარმოიდგინეთ ეს, ძმანო და დანო. ჩვენი გულები, ზოგჯერ ქვასავით გამაგრებული, უგრძნობი, დაფარული ტკივილით, ეჭვებით, შიშით… ღმერთი გვპირდება, რომ ამოიღებს ამ ქვებს. ის ამოიღებს ჩვენს „გამაგრებულ“ გულებს, რომლებიც ხშირად არ გვაძლევენ საშუალებას, ვიყოთ სრულად ცოცხლები, სრულად მოსიყვარულე, სრულად ღვთის შვილები. და მის ადგილას, ის მოგვცემს „ხორცის გულს“ — გულს, რომელიც გრძნობს, რომელიც იტკივებს, რომელიც უყვარს, რომელიც იღებს ღვთის მადლს.
ეს არის ის, რასაც ჩვენ ვხედავთ სახარებაშიც. მეფე აწყობს ქორწილს თავისი შვილისთვის. ეს არის დიდი სიხარული, დიდი დღესასწაული. მოწვევა გაგზავნილია, მაგრამ ადამიანები უარს ამბობენ მოსვლაზე. ისინი დაკავებულნი არიან თავიანთი საქმეებით, თავიანთი ფერმებით, თავიანთი ბიზნესით. ისინი უარს ამბობენ ღვთის სიხარულზე. და მეტიც, ისინი აწამებენ და კლავენ მეფის მაცნეებს. რა საშინელი პასუხია მოწვევაზე, რომელიც სიყვარულითაა გაგზავნილი!
მაგრამ მეფე არ ნებდება. ის კვლავ აგზავნის თავის მსახურებს, რათა შეკრიბონ ყველა, ვინც კი ქუჩებში, გზაჯვარედინებზე შეხვდებათ — „კარგნიც და ცუდნიც“. (მათე 22:10). დარბაზი ივსება. ეს არის ღვთის გულუხვობა, მისი წყალობა, რომელიც არ იზღუდება. ის იწვევს ყველას, ვინც კი მზად არის მიიღოს მისი სიყვარული.
მაგრამ აქ არის ერთი დეტალი, რომელიც ყოველთვის მაფიქრებს. მეფე შემოდის დარბაზში და ხედავს კაცს, რომელიც არ არის ჩაცმული საქორწინე სამოსით. „მეგობარო, როგორ შემოხვედი აქ საქორწინე სამოსის გარეშე?“ (მათე 22:12). და ეს კაცი დუმს. ის უბრალოდ დგას იქ, შერცხვენილი, უსიტყვო.
რა არის ეს საქორწინე სამოსი, ძმებო და დებო? ეს არ არის უბრალო ტანსაცმელი. ეს არის ჩვენი სულის მდგომარეობა. ეს არის ჩვენი გული, რომელიც განწმენდილია ღვთის მადლით, რომელიც „გადაცმულია“ ქრისტეს სიმართლით. ეს არის გული, რომელიც მზად არის შეხვდეს ღმერთს, რომელიც ღიაა მის სიყვარულისთვის. ეს არის ის „ხორცის გული“, რომელზეც ეზეკიელი საუბრობდა, რომელიც განთავისუფლებულია ქვებისგან, რომელიც მზად არის მიიღოს ღვთის სული.
ჩვენი ბენი… ის იყო ბიჭი, რომელსაც ჰქონდა ნათელი გონება, უსაზღვრო ცნობისმოყვარეობა. ის სწავლობდა AI-ს, DevOps-ს, AWS-ს… ის იყო „მამის ასლი“, როგორც ამბობენ, როგორც გარეგნობით, ისე ამბიციით. მაგრამ ამავე დროს, ის იყო „ნაზი სული“. მან იტირა მამის 40 წლის იუბილეზე, იმიტომ რომ ეშინოდა მისი დაკარგვის… ეს იყო 12 წლის ბიჭის გული, რომელიც უკვე გრძნობდა სიყვარულის სიღრმეს და სიკვდილის ტკივილს, თუმცა ჯერ კიდევ ძალიან შორს იყო ამის გააზრებისგან.
ის იყო სპორტსმენი, მებრძოლი, რომელიც ამბობდა: „მთავარია, სცადო“. (ეს არის ფრაზა, რომელიც მისმა ოჯახმა გაიხსენა). ის არასოდეს თმობდა. ის ცდილობდა, ბოლომდე იბრძოლებდა. მან გააკეთა ის, რაც უყვარდა, ის, რაც მას ასიამოვნებდა. და მან გაუზიარა ეს სიხარული თავის ოჯახს, თავის ბიძებს, დეიდებს, ბებიებს, ბაბუებს…
ბენი იყო ის, ვინც ატარებდა „საქორწინე სამოსს“, თუნდაც არასოდეს ჩაეცვას ის მიწიერად. მისი „საქორწინე სამოსი“ იყო მისი სული, მისი გული, რომელიც ღია იყო სიყვარულისთვის, რომელიც ცდილობდა ყოფილიყო უკეთესი, რომელიც იზიარებდა სიხარულს. ის იყო ბიჭი, რომელიც მზად იყო მიეღო ღვთის მოწვევა, თუნდაც მისი ცხოვრება ძალიან მოკლე აღმოჩნდა.
„ბევრია მოწვეული, მაგრამ ცოტაა არჩეული“. (მათე 22:14). ეს სიტყვები შეიძლება მძიმე იყოს. შეიძლება გაგვიჩინოს შიში. ნუთუ ჩვენ არ ვართ არჩეული? ნუთუ ჩვენი ლოცვები, ჩვენი მცდელობები არ არის საკმარისი? მაგრამ უნდა გვახსოვდეს, რომ ეს არ არის ღვთის ნება, რომ ვინმე არ იყოს არჩეული. ეს არის ჩვენი პასუხი მოწვევაზე.
როდესაც მეფე შემოდის დარბაზში, ის ხედავს კაცს, რომელიც არ არის ჩაცმული საქორწინე სამოსით. და ეს კაცი დუმს. ის ვერაფერს ამბობს, რადგან იცის, რომ არ არის მზად. მან მიიღო მოწვევა, მაგრამ არ მოემზადა. მან არ ჩაიცვა ის, რაც საჭირო იყო, რათა სრულად შესულიყო ამ სიხარულში.
ბენი, თავისი მოკლე ცხოვრებით, გვიჩვენებს, თუ როგორ უნდა ვიცხოვროთ ამ „საქორწინე სამოსში“. ის იყო ბიჭი, რომელიც ცდილობდა ყოფილიყო კარგი. ის იყო ბიჭი, რომელიც ზრუნავდა სხვებზე. ის იყო ბიჭი, რომელიც იზიარებდა სიხარულს. ის იყო ბიჭი, რომელიც, როგორც მისი მამა იტყოდა, „ყოველთვის აკეთებდა ხმაურს“, მაგრამ ეს ხმაური იყო სიცოცხლის, სიხარულის, სიყვარულის ხმაური. ის არ იყო „ჩუმი“, არ იყო „გამორთული“. ის იყო ცოცხალი.
და მაშინაც კი, როდესაც ის ავად გახდა, როდესაც მისი სხეული სუსტდებოდა, მისი სული რჩებოდა ძლიერი. მისი ოჯახის წევრები იხსენებენ, როგორ ტიროდა ბენი, როდესაც მამამისს 40 წლის იუბილეზე ენატრებოდა… ეს იყო სიყვარული, რომელიც მასში ღრმად იყო ჩადებული. ეს იყო გული, რომელიც გრძნობდა. ეს იყო გული, რომელიც მზად იყო სიყვარულისთვის.
„მე მოგაფრქვევთ წმინდა წყალს და ჩამოგხსნით თქვენს ყოველ ცოდვებს.“ (ეზეკიელი 36:25). ეს არის ღვთის დაპირება. ის გვპირდება განწმენდას, განახლებას. ის გვპირდება ახალ გულს, ახალ სულს. და ეს არის ის, რაც ჩვენ უნდა გვესმოდეს, როდესაც ვფიქრობთ ბენზე. მისი ცხოვრება, თუნდაც მოკლე, იყო სავსე ამ „საქორწინე სამოსით“. მან აჩვენა, თუ როგორ უნდა იცხოვრო ღვთის სიყვარულით, როგორ უნდა გაუზიარო ის სხვებს.
მისი მშობლები, ალანი და თაო, და მისი ძმა რაიანი… ისინი ატარებენ ამ მძიმე ჯვარს. ცხრა კვირა… ეს არის მძიმე დრო. მაგრამ მე მინდა, რომ მათ იცოდნენ, რომ ღმერთი არასოდეს ტოვებს მათ. ღმერთი მათთანაა. ის მათ აძლევს ძალას. ის მათ აძლევს იმედს. ის მათ აძლევს სიყვარულს.
და გახსოვდეთ, როდესაც ბენი იყო პატარა, მან შესთავაზა თავისი მთელი დანაზოგი ბიძამისს, როდესაც მას ორი ინსულტი ჰქონდა. (ეს არის ერთი იმ მცირე, მაგრამ ძვირფას საქმეთაგან, რომელიც მისმა ოჯახმა გაიხსენა, და რომელიც ასახავს მის გულს). ეს არის „საქორწინე სამოსის“ ნაწილი. ეს არის სიყვარული, რომელიც არ იზომება. ეს არის გული, რომელიც მზად არის გაცემისთვის.
და მისი მამის სიზმარი… 23 ივლისს. ის და ბენი დგებიან ნაყინის რიგში, და ბენი იხდის. ეს არ არის მხოლოდ სიზმარი. ეს არის ნიშანი. ეს არის ნიშანი იმისა, რომ ბენი უკვე იქ არის, სადაც ყველაფერი მზად არის, სადაც ყველაფერი უხვად არის. ის უკვე მიღებული არის მეფის მიერ. ის უკვე ჩაცმულია „საქორწინე სამოსში“.
„მე მოგაფრქვევთ წმინდა წყალს…“ (ეზეკიელი 36:25). ეს დაპირება ეხება ჩვენც. ჩვენც შეგვიძლია მივიღოთ ეს განწმენდა. ჩვენც შეგვიძლია გვქონდეს „ხორცის გული“. ჩვენც შეგვიძლია ვიცხოვროთ იმ „საქორწინე სამოსით“, რომელიც გვამზადებს ღვთის სამეფოსთვის.
რა უნდა გავაკეთოთ დღეს? უნდა გვახსოვდეს, რომ ღმერთს უყვარხართ. ის გიწვევთ თავის დღესასწაულზე. და ის გიბოძებთ ყველაფერს, რაც გჭირდებათ, რათა ამ დღესასწაულზე სრულად იყოთ. ეს არის „საქორწინე სამოსი“ — რწმენა, იმედი, სიყვარული, მონანიება, მონდომება, რომ ვიყოთ უკეთესები.
ბენი, თავისი მოკლე, მაგრამ ნათელი ცხოვრებით, გვაჩვენებს ამ გზას. ის იყო ბიჭი, რომელიც ცდილობდა. ის იყო ბიჭი, რომელიც უყვარდა. ის იყო ბიჭი, რომელიც მზად იყო. და დღეს ის არის იქ, სადაც სიხარული არასოდეს მთავრდება, სადაც ყველა მოწვეულია და სადაც ყველას, ვინც მიიღო მისი მოწვევა და ჩაიცვა „საქორწინე სამოსი“, ელოდება მარადიული ნეტარება.
დაე, უფალმა მოგვცეს ძალა, რომ ვიცხოვროთ ამ „საქორწინე სამოსში“ ყოველდღე. დაე, მან განგვწმინდოს და მოგვცეს ახალი გული, რათა ჩვენც შევძლოთ ვიყოთ მისი სიყვარულის მოწმენი ამ სამყაროში. ამინ.
For the intentions entrusted to Ben on our prayer wall:
At the Savior’s command and formed by divine teaching, we dare to say:
მამაო ჩვენო, რომელი ხარ ცათა შინა, წმიდა იყავნ სახელი შენი, მოვედინ სუფევა შენი, იყავნ ნება შენი, ვითარცა ცათა შინა, ეგრეცა ქვეყანასა ზედა. პური ჩვენი არსობისა მომეც ჩვენ დღეს და მომიტევენ ჩვენ თანანადებნი ჩვენნი, ვითარცა ჩვენ მივუტევებთ თანამდებთა მათ ჩვენთა, და ნუ შემიყვანებ ჩვენ განსაცდელსა, არამედ მიხსენ ჩვენ ბოროტისაგან. ამინ.
დაე, ღვთის მშვიდობა, რომელიც აღემატება ყოველ გონებას, დაიცვას თქვენი გულები და თქვენი გონება ქრისტე იესოში. ამინ.
✝ დაგლოცოთ ყოვლისშემძლე ღმერთმა: მამამ და ძემ და სულიწმიდამ. ამინ.