მამის, და ძის, და წმინდა სულის სახელითა. ამინ. უფალი იყოს თქვენთან. მადლი და მშვიდობა ჩვენს უფალ იესო ქრისტესგან იყოს ყველა თქვენგანთან.
უფალო, შეიწყალე. ქრისტე, შეიწყალე. უფალო, შეიწყალე.
წარმოიდგინეთ სრული სიჩუმე…
სრული, უსაზღვრო სიჩუმე ვრცელ, გაშლილ ველზე, სადაც არაფერი იძვრის. არც ფოთლის შრიალია, არც ჩიტის ფრთების შეფართქალება. მხოლოდ გამშრალი, მზისგან დამწვარი ძვლებია მიმობნეული ყოველ მხარეს. ეზეკიელ წინასწარმეტყველი დგას ამ ველის შუაგულში და უყურებს ამ სურათს. მას ესმის კითხვა, რომელიც ადამიანურ გონებას თავზარს სცემს: „ადამიანის ძევ, თუ გაცოცხლდებიან ეს ძვლები?“
და ეზეკიელი არ ჩქარობს პასუხის გაცემას. მას არ აქვს იოლი, ზედაპირული პასუხი. ის არ ამბობს „დიახ“-ს საკუთარი თავდაჯერებულობით და არც „არა“-ს უიმედობით. ის უბრალოდ ამბობს: „უფალო ღმერთო, ეს მხოლოდ შენ იცი…“
ეს არის ადგილი, სადაც დღეს ჩვენც ვდგავართ.
ზუსტად ცხრა კვირა გავიდა — სამოცდასამი დღე და ღამე — მას შემდეგ, რაც ჩვენმა საყვარელმა ბენჯამინმა, ჩვენმა ბენმა, დატოვა ეს მიწიერი სამყარო. ცხრა კვირაა, რაც სახლში მისი ოთახი სიჩუმემ მოიცვა. ცხრა კვირაა, რაც კართან მისი ფეხსაცმელი დგას, ხოლო მაგიდასთან მისი ადგილი ცარიელია. და ამ ცხრა კვირის განმავლობაში, რამდენჯერ გაგივლიათ გულში ამ კითხვას, ალან და თაო? რამდენჯერ გიგრძვნიათ, რომ თქვენი გული იმ მშრალ ველს დაემსგავსა, სადაც სიცოცხლის ნიშანწყალიც კი აღარ დარჩა?
დღეს ეკლესია იხსენებს წმინდა პიუს X პაპს — ადამიანს, რომელმაც მთელი თავისი სიცოცხლე მიუძღვნა იმას, რომ ქრისტეს სიყვარულის უბრალოება და სიღრმე ყოველი ადამიანის გულამდე მიეტანა. და სწორედ ამ დღეს, წმინდა წერილი გვიხსნის კარს უდიდესი საიდუმლოსკენ.
შეხედეთ ეზეკიელის ხილვას. ღმერთი არ ეუბნება წინასწარმეტყველს, რომ საკუთარი ძალებით აღადგინოს ეს ძვლები. ღმერთი ეუბნება: „იწინასწარმეტყველე სულზე! უთხარი სულს: ოთხი ქარისგან მოედინე, სულო, და შეჰბერე ამ დახოცილებს, რათა გაცოცხლდნენ!“
და აჰა, გაისმა ჩხრიალი… ძვალი ძვალს მიუახლოვდა. გაჩნდა ძარღვები, აღმოცენდა ხორცი, გადაეკრა კანი… მაგრამ სიცოცხლე ჯერ კიდევ არ იყო მათში. სანამ უხილავი, წმინდა ქარი — ღვთის სული — არ შევიდა მათში, მანამ ისინი უძრავად იყვნენ.
დაფიქრდით ამ უხილავ ქარზე, ამ სულზე…
ჩვენს ბენჯამინს ჰქონდა ერთი განსაკუთრებული, ბავშვური და უსაზღვრო გატაცება. მას უყვარდა ავიაცია. მას უყვარდა ცაში აჭრილი თვითმფრინავები, განსაკუთრებით ბოინგ 737. მამასთან ერთად აეროპორტის მახლობლად დგომა, ცაში აფრენილი რკინის ფრინველებისცქერა და იმის გააზრება, თუ როგორ ეჭიდება ეს უზარმაზარი ხომალდი უხილავ ჰაერს — ეს იყო მისი სიხარული. ბენი საათობით აკვირდებოდა, როგორ იჭერდა თვითმფრინავის ფრთა ქარის ნაკადს, როგორ სძენდა უხილავი ჰაერი ძალას იმას, რაც მძიმე იყო და მიწისკენ ეწეოდა.
თვითმფრინავი ვერ აფრინდება, თუ მას ქარი არ შეეხო. იგი ვერ დაძლევს მიზიდულობის ძალას, თუ უხილავი ჰაერის ნაკადი არ დაუდგა ფრთების ქვეშ. და განა ასე არ არის ჩვენი სულიც?
ჩვენი ადამიანური სხეული, ჩვენი მიწიერი სიცოცხლე, ხანდახან უძლურია. ის იღლება, ავადდება, ტყდება. მაგრამ არის რაღაც, რაც მიწის მიზიდულობაზე ძლიერია. ეს არის ღვთის სული. ეს არის ის წმინდა ქარი, რომელიც სულს ზეცაში აღაზევებს.
მაგრამ სანამ ამ ნუგეშამდე მივიდოდეთ, თვალი უნდა გავუსწოროთ ტკივილს.
მე ვიცი, რომ ამ ცხრა კვირის განმავლობაში, სიჩუმის ჟამს, თქვენს გულებში ჩუმად შემოდიოდა ყველაზე მძიმე ეჭვი. ეჭვი, რომელსაც ბევრი მგლოვიარე მშობელი ატარებს, მაგრამ ხმამაღლა თქმას ვერ ბედავს. „ხომ არ გამოგვრჩა რამე? ხომ არ შეგვეძლო რაიმეს უკეთ გაკეთება? ნუთუ ჩვენი ბრალია?“
მინდა, რომ დღეს ეს მძიმე ლოდი სამუდამოდ ჩამოგცილდეთ გულიდან.
როდესაც მოციქულებმა იესოს ჰკითხეს უსინათლოდ დაბადებულ ადამიანზე: „რაბი, ვინ შეცოდა, ამან თუ მისმა მშობლებმა, უსინათლო რომ დაიბადა?“, იესომ უპასუხა სიტყვები, რომლებიც ოქროს ასოებით უნდა ჩაიწეროს ყოველი ტანჯული ადამიანის გულში: „არც ამან შეცოდა და არც მისმა მშობლებმა…“ (იოანე 9:3).
მოისმინეთ ეს სიტყვები, ალან და თაო. ავადმყოფობა არ არის სასჯელი. ის არ არის ღვთის რისხვა და არც თქვენი რომელიმე შეცდომის შედეგი. ღმერთს არ გამოუგზავნია ტკივილი. ამ სამყაროში არის საიდუმლოებები, რომლებიც ადამიანურ კონტროლს აღემატება. თქვენ არაფერი გამოგვრჩენიათ. თქვენ იყავით უზადო, მოსიყვარულე, თავდადებული მშობლები. თქვენ ბენს აჩუქეთ სიყვარულით სავსე თხუთმეტი წელი, აჩვენეთ მას მსოფლიო, გაუზიარეთ მას ყოველი წამი. თქვენ არაფერში ხართ დამნაშავენი. ღმერთი არ გსაყვედურობთ, და არც თქვენ უნდა დაისაყვედუროთ საკუთარი თავი. გათავისუფლდით ამ უხილავი ჯაჭვისგან და მიეცით თავს უფლება, იგლოვოთ წმინდა, უცოდველი სიყვარულით.
და აი, აქ შემოდის დღევანდელი სახარება, როგორც კაშკაშა სინათლე ბნელ ოთახში.
ფარიეველები მოდიან იესოსთან და ეკითხებიან: „მოძღვარო, რომელი მცნებაა რჯულში უდიდესი?“
და იესო პასუხობს: „შეიყვარე უფალი ღმერთი შენი მთელი შენი გულით, მთელი შენი სულით და მთელი შენი გონებით. ეს არის პირველი და უდიდესი მცნება. და მეორე ამისი მსგავსია: შეიყვარე მოყვასი თვისი, ვითარცა თავი თვისი.“
შეხედეთ ამ ორ მცნებას. იესო ამბობს, რომ მთელი რჯული და წინასწარმეტყველნი ამ ორ მცნებაზეა დამყარებული. რატომ?
იმიტომ, რომ სიყვარული არ არის უბრალოდ ემოცია. სიყვარული არის სწორედ ის ღვთიური სული, ის წმინდა ქარი, რომელიც ეზეკიელმა იხილა! როდესაც ადამიანი უყვარს ღმერთი და უყვარს მოყვასი, ის უკვე მარადისობაში აბიჯებს. სიყვარული არის ერთადერთი რამ ამ სამყაროში, რაც სიკვდილის დროს არ სრულდება, არ ქრება და არ იშლება.
ჩვენი ბენჯამინი, თავისი ბრწყინვალე გონებით — ბიჭი, რომელიც 14 წლის ასაკში უკვე ხელოვნურ ინტელექტს, კოდებსა და რთულ სისტემებს იკვლევდა — უპირველეს ყოვლისა, სწორედ ამ სიყვარულით ცოცხლობდა. მას ჰქონდა საოცრად ნაზი, მგრძნობიარე გული. გახსოვთ, როდესაც იგი 12 წლის იყო, როგორ ატირდა მამის 40 წლის იუბილეზე მხოლოდ იმის გაფიქრებაზე, რომ ოდესმე შეიძლება მამა დაეკარგა? ეს არ იყო უბრალო ბავშვური შიში. ეს იყო გული, რომელმაც იცოდა სიყვარულის ფასი. ეს იყო გული, რომელიც უკვე ასრულებდა ამ უდიდეს მცნებას — უყვარდა მთელი თავისი არსებით.
და როდესაც ბენჯამინი უყურებდა ცაში აჭრილ ბოინგებს, მას არ აინტერესებდა მხოლოდ ლითონი და ძრავები. მას აინტერესებდა ფრენა. მას აინტერესებდა სივრცე, სადაც არ არის ბარიერები, სადაც სიმძიმე დამარცხებულია.
დღეს ბენჯამინი აღარ არის შებოჭილი მიწიერი უძლურებით. ის აღარ არის იმ ოთახში, სადაც სუნთქვაჭირდა. ის აფრინდა. იგი შეეხო იმ უსაზღვრო სიყვარულს, რომელზეც იესო საუბრობს. ის არის მამასთან, ძესთან და წმინდა სულთან ერთად, ზეციურ ნადიმზე, წმინდა კარლო აკუტისთან ერთად — კიდევ ერთ ახალგაზრდასთან, რომელმაც ტექნოლოგიები და სიყვარული ღმერთს დაუკავშირა.
რაიან, ჩემო ძვირფასო ბიჭო… შენი უფროსი ძმა, ბენი, შენი საუკეთესო მეგობარი იყო. თქვენ ერთად იდექით იმ გამანადგურებელი თვითმფრინავის ფონზე, ერთად იცინოდით, ერთად იზრდებოდით. იცოდე, რომ ძმური სიყვარული არ სრულდება. ბენი ახლა შენი მფარველი ანგელოზია. როდესაც ცაში თვითმფრინავს დაინახავ, ან როდესაც სიოს შეეხები შენს სახეზე, გაიხსენე, რომ ის შენთანაა. იცხოვრე მისთვის, იყავი ძლიერი, ისწავლე, იხარე, იმიტომ რომ შენი სიხარული მისი სიხარულიცაა ზეცაში.
და თქვენ, ვინც დღეს შორიდან გვადევნებთ თვალს — დედებო და მამებო, რომლებიც მსგავს მძიმე ჯვარს ატარებთ, ბავშვებო, რომლებიც საავადმყოფოს პალატებში იბრძვით… იცოდეთ, რომ თქვენ არ ხართ მარტონი. ღვთის სული მოდის ოთხივე ქარისგან, რათა შეეხოს თქვენს დაღლილ ძვლებს, თქვენს დამძიმებულ გულებს და მოგიტანოთ სიცოცხლე.
ეზეკიელმა იხილა, რომ მშრალი ძვლები აღდგნენ და ფეხზე დადგნენ, როგორც „დიდი ლაშქარი“. ეს არის აღდგომის დაპირება. ეს არ არის ზღაპარი. ეს არის ქრისტეს მკვდრეთით აღდგომის რეალობა. სიკვდილი არ არის ბოლო სიტყვა. ბოლო სიტყვა ეკუთვნის სიყვარულს.
რა წავიღოთ დღეს ამ ტაძრიდან, როდესაც კარებს გახვალთ?
აიღეთ ერთი უბრალო, მაგრამ ღრმა რამ.
დღეს, როდესაც გარეთ გამოხვალთ და ჰაერს ჩაისუნთქავთ… შეჩერდით ერთი წამით. იგრძენით ქარი თქვენს სახეზე. გაიხსენეთ, რომ ეს სუნთქვა ღვთის საჩუქარია. გაიხსენეთ, რომ ბენჯამინი ახლა იმავე ღვთიურ სულში სუნთქავს — მარადიულ, სრულყოფილ მშვიდობაში. და გააკეთეთ ერთი მცირე სიყვარულის საქმე დღეს. გაუღიმეთ ვინმეს, აპატიეთ ვინმეს, ჩაეხუტეთ თქვენს შვილს… რადგან სიყვარულია ერთადერთი ხიდი, რომელიც მიწასა და ზეცას აერთიანებს.
ბენი არ დაკარგულა. ის უბრალოდ აფრინდა იმაზე მაღლა, ვიდრე ნებისმიერი ღრუბელი ან თვითმფრინავია. და ის გველოდება ჩვენ, მამის მარადიულ სახლში, სადაც ტკივილი, გლოვა და ცრემლი აღარ არსებობს.
ამინ.
For the intentions entrusted to Ben on our prayer wall:
At the Savior’s command and formed by divine teaching, we dare to say:
მამაო ჩვენო, რომელი ხარ ცათა შინა, წმიდა იყავნ სახელი შენი, მოვედინ სუფევა შენი, იყავნ ნება შენი, ვითარცა ცათა შინა, ეგრეცა ქვეყანასა ზედა. პური ჩვენი არსობისა მომეც ჩვენ დღეს და მომიტევენ ჩვენ თანანადებნი ჩვენნი, ვითარცა ჩვენ მივუტევებთ თანამდებთა მათ ჩვენთა, და ნუ შემიყვანებ ჩვენ განსაცდელსა, არამედ მიხსენ ჩვენ ბოროტისაგან. ამინ.
✝ დაგლოცოთ ყოვლისშემძლე ღმერთმა: მამამ და ძემ და სულიწმიდამ. ამინ.