İlin 25-ci Bazar günü

Bu gün Müqəddəs Yazılarda bizə bir mənzərə təqdim olunur: bağ sahibi günün müxtəlif saatlarında işçilər axtarır. Bəziləri sübh tezdən, bəziləri isə günün sonuna yaxın, beşinci saatda işə götürülür. Və axşam olanda, hamı eyni əməkhaqqını alır. İlk baxışdan bu bizə ədalətsiz gəlir, elə deyilmi? Bizim insan məntiqimiz, bizim 'hesab-kitab' dünyamız dərhal etiraz edir: 'Axı bu necə ola bilər? Bütün gün istidə çalışanla, cəmi bir saat işləyən eyni haqqı alır?' Amma Rəbb bizə deyir: 'Mənim düşüncələrim sizin düşüncələriniz deyil'.

İsa Məsih burada bizə sadəcə bir əmək haqqı sistemindən deyil, Allahın mərhəmətinin, Onun lütfünün məntiqindən danışır. Allahın sevgisi bizim qazandığımız bir şey deyil; bu, Onun bizə bəxş etdiyi bir hədiyyədir. Və bu hədiyyə, bizim nə qədər 'çalışdığımızla' deyil, Allahın nə qədər səxavətli olması ilə ölçülür.

Əzizlərim, bu gün burada, Benjamin Vo-nun xatirəsinin işığında, bu sözlər tamamilə başqa bir dərinlik qazanır. Ben-in həyatı, sanki bu bağın ən parlaq, ən təmiz çiçəklərindən biri kimi idi. O, qısa ömrünü texnologiyanın, elmin, təyyarələrin o böyük dünyasını kəşf etməklə keçirdi. Onun o parlaq zəkası, AWS mühitləri, bulud infrastrukturu haqqındakı o dərin marağı, əslində Allahın yaratdığı kainatın qanunlarını anlamaq üçün bir cəhd idi. O, hər şeyi anlamaq istəyirdi. O, 'con chim airlines' xəyalları ilə göylərə baxarkən, əslində öz yaradıcısına tərəf baxırdı.

Amma bu gün, mən sizinlə başqa bir şeydən danışmaq istəyirəm: Ben-in o qəlbinin sadəliyindən. Yadınızdadırmı, o, əmisi Uilyamın xəstəliyini eşidəndə, heç kimdən istəmədən öz piggy bankını təklif etmişdi? O, o qutunu sındırmadı, o pulu xərcləmədi, amma o təklif... o, bir uşağın ürəyindən gələn ən saf, ən təmiz bir hədiyyə idi. O, özündən başqasını düşünürdü. Bax, İsanın bağında işləyən o sonuncu işçi kimi, Ben də Allahın mərhəmətini öz həyatı ilə bizə göstərdi. O, çox çalışdı, çox sevdi, çox kəşf etdi və sonda, Allah onu Öz bağının ən gözəl yerinə, o 'Banquet of Heaven' süfrəsinə dəvət etdi.

Alan və Thao, əziz valideynlər, üç aydır ki, bu ağır boşluğu, evdəki o səssizliyi daşıyırsınız. Bilirəm, bəzən o səssizlik o qədər bərk qışqırır ki, heç bir səs onu boğa bilmir. Bəzən öz-özünüzə sual verirsiniz: 'Görəsən, mən nəsə edə bilərdimmi? Görəsən, bir şeyi qaçırdımmı?' Bu gün, Məsihin dirilməsinin nuru altında sizə qətiyyətlə və sevgi ilə demək istəyirəm: Xəstəlik heç bir valideynin nəzarətində olan bir şey deyil. O, heç bir səhvin, heç bir gecikmənin nəticəsi deyil. İsa, kor doğulmuş adam haqqında 'nə bu adam, nə də valideynləri günah edib' deyəndə, O, həm də bu gün sizi hər cür yersiz günah yükündən azad edir. O ağır daşı sinənizdən qaldırın. Siz Ben-i bütün varlığınızla, o gözəl ürəyinizlə sevdiniz. Allah sizin o sevginizi görür və qəbul edir. Siz heç nəyi qaçırmadınız. Siz Ben-ə dünyanın ən gözəl həyatını bəxş etdiniz.

Ryan, əziz qardaş, sən Ben-in ən yaxın dostu idin. Sən onunla birlikdə o oyunları oynayan, onunla birlikdə gələcəyi xəyal edən qardaş, sən tək deyilsən. Ben sənin ürəyində, sənin gülümsəməndə yaşayır. Hər dəfə qardaşının xatirəsini yad edəndə, hər dəfə bir təyyarəyə baxanda bil ki, o, səninlədir. O, indi Allahın hüzurunda, o 'Böyük Okeanın' sahilində, azad və dərindən nəfəs alır. O, heç bir ağrı, heç bir kədər hiss etmir. Bəlkə də, indi o, göylərdən baxıb atasına gülür, o 'con chim airlines' xəyalını orada, Allahın sonsuz məkanında davam etdirir.

Əzizlərim, bu gün özünüzlə nə aparacaqsınız? Çox sadə bir şey. Ben-in o piggy bank təklifini xatırlayın. Bu gün, heç kimin görməyəcəyi kiçik bir yaxşılıq edin — birinə təmənnasız gülümsəyin, kədərli bir insana başsağlığı verin, birinin yükünü yüngülləşdirin. Bu, Ben-in sevgisinin bu dünyada hələ də nəfəs aldığının sübutudur. Allah sizi qucaqlayır. O sizi heç vaxt tək qoymur. Qoy Onun sülhü və Məryəm Ananın şəfa verən şəfaəti həmişə evinizdə olsun. Amin.