Adi Günlərin İyirmi Doqquzuncu Həftəsinin Şənbə Günü

Təsəvvür edin ki, dəmiryol vağzalındasınız. Pəncərədən çölə baxırsınız; hava sakitdir, qatar hələ gəlməyib, amma rayonların üstündən zəif bir titrəmə keçir. İnsanlar gözləyir. Bəziləri səbirsizdir, əllərindəki saatı çevirirlər; bəziləri isə sadəcə oturub uzaqlara baxır. İncildə bu gün adamlar İsanın yanına gəlir və qanlı bir xəbər gətirirlər — Pilatın Qalileyalıların qanını qurbanları ilə qarıdırdığı o dəhşətli anı danışırlar. Sanki deyirlər: «Görürsənmi, həyat necə qəddardır? Görürsənmi, heç kəs sığortalanmayıb». Və dərhal insanların içində o köhnə, gizli sual baş qaldırır: «Niyə? Onlar başqalarından daha mı pis idi? Nəyi səhv etdilər?»

Biz bunu həmişə edirik, elə deyilmi? Bir fəlakət olanda, bir erkən itki yaşananda, ağlımız dərhal səbəb axtarmağa başlayır. Kimi günahlandıraq? Nəyi düz etmədik? İsa isə bu sualın cavabını kəskin şəkildə kəsib atır: «Elə düşünürsünüz ki, onlar başqalarından daha günahkar idi? Xeyr!» O, diqqətimizi başqa yerə yönəldir. O, bizi günah axtarmaqdan qurtarıb, torpağın altına baxmağa məcbur edir.

Və sonra o hekayəni danışır. Bağın ortasında dayanan o əncir ağacı... Üç ildir ki, sahibi gəlib meyvə axtarır, amma tapa bilmir. «Kəs bunu, – deyir, – niyə torpağı yorur?» Amma bağban başını bulayır. «Ağanı, bir il də saxla, – deyir, – mən onun ətrafını belləyəcəyəm, gübrə tökəcəyəm; bəlkə gələn il meyvə verər».

Baxın bu bağbana. O, tələsmir. O, ağacı dərhal baltalamaq əvəzinə, əyilir, torpağı yumşaldır, köklərə nəfəs verməyə çalışır. Bu, Allahın səbridir. Bu, Allahın bizim həyatımıza baxış tərzidir.

Thao və Alan, mən bilirəm ki, bu günlərdə o bağbanın səbri sizə çox uzaq görünə bilər. Dörd ay keçib. Səhər tezdən oyananda evin içindəki o dərin, boğucu səssizlik... Benjamin Vo – bizim əziz Ben – haqqındakı xatirələr birdən-birə ürəyinizi sancanda, o torpağın ağırlığını bütün bədəninizlə hiss edirsiniz. Bəzən öz-özünüzə pıçıldayırsınız: «Kaş ki, başqa cür olardı... Kaş ki, daha diqqətli olardıq». Gəlin bu gün bu ağır yükü yerə qoyun. İsa açıq şəkildə deyir ki, bu ağrılar, bu xəstəliklər kimsənin günahı deyil. O, heç bir səhvin, heç bir gecikmənin nəticəsi deyil. Xəstəlik insan iradəsindən kənarda, bu dünyanın qırıq nizamında baş verən bir fırtınadır. Siz Ben-i sevgi ilə, hər nəfəsinizlə sevdiniz. Siz ona bu dünyada verilə biləcək ən gözəl ailəni, ən geniş səyahətləri, o Bangkok küçələrində yedikləri acı Pad Thai əriştəsini gülə-gülə xatırlayan o şirin anları bəxş etdiniz. O, yediyi o acı əriştəyə gözləri yaşara-yaşara gülümsəyirdi, elə deyilmi? Çünki o, həyatın hər dadını – həm acısını, həm də şirinini – qəbul etməyi bacaran bir ruh idi.

Baxın, Müqəddəs Pavel Efeslilərə məktubunda tam olaraq bunu deyir. O, Məsihdən danışır: «O, aşağı bölgələrə – yerin altındakı yerlərə endi... ki, hər şeyi doldursun». Məsih bizim enə biləcəyimiz ən dərin qaranlığa – itki qaranlığına – enib. O, orada tək qalmır.

Benjamin, öz qısa və parlaq ömründə bu yüksəkliyi və dərini özündə daşıdı. Yadınıza salın: on beş yaşında o uşaq, əmisi William iki dəfə insult keçirəndə, heç kimə demədən bütün piggy bankını – əlində olan hər şeyi – əmisinə verməyə hazır idi. O, o qutunu sındırmadı, çünki ehtiyac yox idi, sığorta var idi. Amma o təklif... bax, budur əsl insanlıq. Heç bir tərəddüd etmədən, özündə olan hər şeyi başqasına sunmağa hazır olan bir uşaq qəlbi. Bu, Allahın o uşağın içində yaratdığı şah əsərdir.

O, texnologiyanı sevirdi, AWS mühitlərini, kod yazmağı sevirdi. O, özü üçün 'con chim airlines' xəyallarını qururdu. O, göylərə uçmaq istəyirdi. İndi isə o, doğrudan da o uçuşu tamamlayıb. O, indi o «Banquet of Heaven» süfrəsindədir.

Ryan, əziz qardaş, sən tək deyilsən. Sən o train pəncərəsindən baxarkən qardaşının yanında şirin-şirin yuxulayan, o kiçik qırmızı taburelərdə dondurma yeyən o xatirələrin bir parçasısan. Ben sənin içində yaşayır. O səninlədir.

Bu gün kilsədən çıxarkən, özünüzlə nə aparacaqsınız? Bir damla sülh. Ben-in o piggy bank təklifini xatırlayın. Bu gün heç kimin görmədiyi kiçik bir yaxşılıq edin. Bir kədərlinin üzünü güldürün. Qoy Rəbbin səbri və Məryəm Ananın şəfa verən əli evinizdən əskik olmasın. Amin.