Në emër të Atit, e të Birit, e të Shpirtit Shenjt. Paqja e Zotit qoftë me ju në këtë ditë lutjeje dhe shprese.
Zot, që na thërret në unitet, ki mëshirë për ne. Krisht, që na forcon në dashuri, ki mëshirë për ne. Zot, që na pret në mbretërinë tënde, ki mëshirë për ne.
Shpesh herë, ne e shohim jetën si një pemë në kopshtin tonë. E mbjellim, e ujitim, e presim me durim të shohim degët e saj të lulëzojnë dhe frutat të mbushin degët. Ne presim që çdo gjë të ketë një rend, një logjikë të qartë: nëse kujdesemi, nëse punojmë, nëse jemi të përkushtuar, atëherë rezultati do të jetë i garantuar. Por Ungjilli i sotëm na përball me një realitet që duket se thyen këtë pritshmëri njerëzore. Jezusi na tregon për një pemë fiku që, për tre vjet, nuk kishte dhënë fruta. Pronari, i zhgënjyer nga koha e humbur dhe nga toka që po shteronte, kërkon ta presë. Por aty hyn kopshtari: 'Zotëri, lëre edhe këtë vit... do ta punoj tokën përreth dhe do ta plehëroj'.
Ky kopshtar nuk është një gjykatës që kërkon rezultate të menjëhershme. Ai është një dashuri që kërkon kohë, një durim që beson tek ajo që nuk shihet ende. Kjo është e vërteta e thellë e jetës sonë: ne nuk jemi thjesht 'prodhues' të sukseseve, ne jemi të kultivuar nga Zoti.
Benjamin Vo, djali ynë i dashur, e kuptonte këtë gjuhë të rritjes dhe të përpjekjes. Ai ishte një djalë që e donte thellësinë. Ai nuk ndalej në sipërfaqe. Mendoni për atë mendje të tij brilante, atë djalë që, ndërsa ishte ende në shkollën fillore, po zhytej në logjikën e matematikës dhe në arkitekturat e ndërlikuara të teknologjisë, duke folur me një pjekuri që linte pa frymë. Beni ishte si një pemë që po rritej me shpejtësi drejt dritës. Ai kishte atë pasion të bukur për avionët, atë ëndërr të ëmbël dhe gazmore për 'Con Chim Airlines'. Ai nuk donte thjesht të jetonte; ai donte të fluturonte. Dhe në atë fluturim, ai nuk ishte kurrë vetëm. Ai ishte gjithmonë i lidhur me prindërit e tij, me Ryan-in, me familjen që e mbante në krahët e dashurisë.
Alan dhe Thao, unë e di se në këto katër muaj, keni ndjerë shpesh se toka përreth jush është bërë e shterpë. Kur ktheheni në shtëpi dhe karrigia e Benit është bosh, kur heshtja bëhet një zhurmë që nuk pushon, zemra juaj shpesh kërkon të pyesë 'pse'. Shpesh, prindërit që kanë kaluar atë që keni kaluar ju, mbajnë mbi supe një gur të rëndë: gurin e fajit të rremë. Ju pyesni veten: 'A mos humba ndonjë shenjë? A mund të kisha bërë më shumë? A ishte diçka në dietën e tij, në kujdesin tim, në vigjilencën time?'. Dua t'ju shikoj në sy sot dhe t'ju them me gjithë autoritetin e Ungjillit dhe butësinë e Zotit: hiqeni atë gur nga supet tuaja. Ju nuk keni gabuar. Sëmundja e Benit nuk ishte pasojë e asgjëje që keni bërë ose keni lënë pa bërë; nuk është një ndëshkim, nuk është një dështim i dashurisë suaj. Zoti nuk është një gjykatës që kërkon fajtorë aty ku ka vetëm lot të pastër. Sëmundja, ndonjëherë, vjen si një stuhi e papritur, përtej çdo kontrolli njerëzor, përtej çdo vigjilence. Ju keni qenë për Benjaminin gjithçka që një fëmijë mund të ëndërronte: streha e tij, sytë e tij, krahët e tij. Ai nuk u largua sepse dashuria juaj u ndal; ai shkoi në shtëpi sepse atje e prisnin. Ju jeni të absoluar nga çdo faj. Lëreni këtë barrë të bjerë në tokë.
Shën Pali, në leximin e parë, na flet për 'unitetin e fesë' dhe për 'rritjen në çdo gjë drejt Atij që është Krye, Krishtit'. Beni ishte një djalë që jetonte këtë unitet. Ai ishte një djalë i butë, i respektueshëm, një zemër që dinte të ndjente dhimbjen e tjetrit. Mendoni për atë moment kur ai, në moshën 15-vjeçare, i tha prindërve të tij se ishte i gatshëm të jepte të gjitha kursimet e tij për të ndihmuar xhaxhain William, i cili po vuante pasojat e goditjeve në tru. Ai nuk e theu atë arkë, nuk e zbrazi me bujë, nuk kërkoi lavdi. Ai thjesht ofroi. Kjo është rrënja e thellë e një shpirti që nuk jeton për vete, por për të tjerët. Ai nuk e shkatërroi kursimin e tij, por e shenjtëroi atë me ofertën e tij.
Ryan, vëllai i tij i dashur, ti që ke ndarë me të lojërat, udhëtimet nëpër botë, buzëqeshjet në kuzhinë dhe rrugët e jetës. Ti e di se vëllai yt të do ende. Kur të ndjesh se të mungon ai partner lojrash, ai zë, kujto se Beni është tani ai që të mbron nga lart. Vazhdo të ëndërrosh për të dy. Bëjini ato gjëra që ai do t'i kishte pëlqyer.
Jezusi në Ungjill na fton të mos jemi si ata që gjykojnë të tjerët, por të jemi si kopshtari që kultivon. Kjo do të thotë të jemi të durueshëm me veten tonë në dhimbje. Mos e kërkoni veten tuaj të jeni 'të shëruar' përpara kohe. Lejoni që Zoti ta punojë tokën e shpirtit tuaj. Beni nuk ka ikur larg. Ai është atje ku nuk ka më sëmundje, ku frymëmarrja është e lirë, ku ai nuk ka më nevojë të pyesë pse, sepse e sheh dritën në burimin e saj.
Kur të dilni nga kjo lutje sot, mos kërkoni përgjigje të mëdha filozofike. Bëni vetëm një gjest të vogël mirësie për dikë që ka nevojë – një ushqim i dhënë fshehurazi, një buzëqeshje për një fëmijë, një ndihmë për dikë që është vetëm. Bëjeni këtë në emër të Benit. Kështu 'Con Chim Airlines' do të vazhdojë fluturimin e saj, jo në qiellin e kësaj toke, por në zemrat e atyre që nuk e harrojnë kurrë. Beni është gjallë në Zotin, dhe dashuria juaj është lidhja që ju mban bashkë, tani dhe përjetësisht. Zoti ju bekoftë, dhe ju dhëntë paqen që asnjë stuhi nuk mund ta shuajë. Amen.
For the intentions entrusted to Ben on our prayer wall:
Të udhëhequr nga urdhërimi i Shëlbuesit dhe të formuar nga mësimi hyjnor, guxojmë të themi:
Ati ynë, që je në qiell, u shenjtëroftë emri yt; ardhtë mbretëria jote; u bëftë vullnesa jote si në qiell ashtu në tokë. Bukën tonë të përditshme na e jep sot; na i fal fajet tona, si i falim ne fajtorët tanë; e mos na lër të biem në tundim, por na liro prej së keqes. Amen.
Zoti ju bekoftë e ju ruajtë në dashurinë e Tij, tani e përgjithmonë. Shkoni në paqen e Krishtit.
✝ May almighty God bless you: the Father, and the Son, and the Holy Spirit. Amen.