E martë e javës së tridhjetë e një gjatë vitit

Ndonjëherë, në jetën tonë të përditshme, ne ndjehemi si ata të ftuarit në Ungjillin e sotëm. Kemi plane, kemi ëndrra, kemi tokat tona për të parë, qetë e tona për të vlerësuar, jetët tona të ndërtuara me kujdes. Ne ndërtojmë shtëpi, planifikojmë udhëtime, shohim drejt së ardhmes me sytë e sigurisë. Dhe pastaj, papritur, vjen thirrja. Nuk është thirrja që prisnim. Është një thirrje që na nxjerr nga rehatia jonë, nga siguritë tona, nga ajo që mendonim se ishte 'normalja'.

Beni, djali ynë i dashur, e kuptonte mrekullisht këtë lëvizje të jetës. Ai ishte një djalë i strukturave, i logjikës, i ëndrrave të mëdha. Mendoni për atë djalë që, me pasionin e një inxhinieri të ri, kërkonte të kuptonte se si funksionon bota, duke u zhytur në kodet e ndërlikuara të teknologjisë, duke folur me një pjekuri që na linte pa frymë. Ai kishte atë ëndrrën e tij të ëmbël, 'Con Chim Airlines', që e përmendte gjithmonë me një buzëqeshje që i ndriste sytë. Për Benin, çdo aeroplan që shihte në qiell ishte një ftesë për të eksploruar, për të shkuar më tej, për të mos u ndalur kurrë. Ai nuk ishte një djalë që kërkonte të qëndronte në vend; ai ishte një shpirt që donte të fluturonte.

Por sot, leximi nga Shën Pali drejtuar Filipianëve na fton të ndalemi te një lloj tjetër fluturimi. Pali na thotë: 'Ai, megjithëse ishte në formën e Hyjit... e zbrazi vetveten, duke marrë formën e shërbëtorit'. Kjo është e kundërta e logjikës sonë njerëzore. Ne duam të ngrihemi, të arrijmë, të kemi. Krishti na tregon se lartësia e vërtetë gjendet në përulje, në 'zbrazjen' e vetvetes për hir të tjetrit.

Alan dhe Thao, prindër të dashur, e di se në këto katër muaj që nga dita e 13 qershorit, ju keni përjetuar këtë 'zbrazje' në mënyrën më të dhimbshme të mundshme. Karrigia bosh e Benit në tryezën tuaj është një vend që askush nuk mund ta mbushë. Dhe në atë heshtje, shpesh depërton ajo hije e rëndë, ajo ndjenjë e fshehtë e fajit që shumë prindër e mbajnë në shpirt: 'A mos humba ndonjë shenjë? A mund të kisha bërë më shumë?'. Dua t'ju shikoj në sy sot, me butësinë e Krishtit, dhe t'ju them: hiqeni atë gur nga supet tuaja. Ju nuk keni gabuar asgjë. Sëmundja e Benit nuk ishte pasojë e asgjëje që keni bërë ose keni lënë pa bërë. Zoti nuk është një gjykatës që kërkon fajtorë aty ku ka vetëm lot të pastër. Sëmundja vjen nganjëherë si një stuhi e papritur, përtej çdo kontrolli njerëzor, përtej çdo vigjilence. Ju keni qenë për Benjaminin gjithçka që një fëmijë mund të dëshironte: streha e tij, krahët e tij, jeta e tij. Ai u largua sepse e thërriti Ati, jo sepse dashuria juaj u ndal. Ju jeni të absoluar nga çdo faj. Lëreni atë barrë të bjerë në tokë dhe merrni frymë në paqen e Zotit.

Beni na mësoi se çfarë do të thotë të ofrosh. Kujtoni atë moment kur, në moshën 15-vjeçare, ai i tha prindërve se ishte i gatshëm të jepte të gjitha kursimet e tij për të ndihmuar xhaxhain William, i cili po vuante nga pasojat e goditjeve në tru. Ai nuk e theu atë arkë, nuk e zbrazi me bujë, nuk kërkoi lavdi. Ai thjesht ofroi. Kjo është rrënja e thellë e një shpirti që nuk jeton për vete, por për të tjerët. Ai nuk e shkatërroi kursimin e tij, por e shenjtëroi atë me ofertën e tij. Ai na mësoi se dashuria nuk matet me atë që kemi, por me atë që jemi të gatshëm të lëshojmë për hir të një tjetri. Ky është 'zbrazja' për të cilën flet Pali. Kjo është ajo që e bën Benin një shpirt kaq të afërt me Krishtin.

Ryan, vëllai i tij i dashur, ti që ke qenë shoku i tij më i mirë, ti që ke ndarë me të ëndrrat për aeroplanët, për lojërat, për jetën, ti je pjesë e këtij misteri. Ndoshta ndjen se një pjesë e jotja ka ikur me të. Por mos harro: Beni është gjallë në Zotin. Ai është atje, duke të pritur, duke të buzëqeshur, duke të vështruar me një dashuri që nuk ka më kufij. Kur kthehesh në shtëpi, kur sheh ëndrra, kur mendon për të, dijeni se lidhja juaj nuk është thyer nga vdekja. Ju jeni vëllezër për përjetësinë.

Jezusi na tregon në Ungjillin e sotëm se kur të ftuarit e parë refuzuan, Zoti nuk u ndal. Ai dërgoi shërbëtorin e tij në rrugë, në rrugica, në autostrada dhe në gardhe. Ai tha: 'Bëji të vijnë që shtëpia ime të mbushet'. Kjo është ftesa për ne sot. Shtëpia e Zotit po mbushet, dhe Beni është atje, pjesë e atij banketi të madh, duke na pritur të gjithëve. Dhe dashuria e tij vazhdon të jetë gjallë këtu mbi tokë – në ato gjeste të vogla e të fshehura mirësie që bëhen në emër të tij, duke sjellë jetë atje ku ka etje, ashtu si ai pusi i ujit në Cà Mau që mban emrin e tij, një shenjë e gjallë që dashuria e tij nuk është shuar, por është kthyer në një burim për të tjerët.

Kur të dilni nga kjo lutje sot, mos kërkoni përgjigje të mëdha filozofike përse jeta ndonjëherë është kaq e shkurtër. Bëni vetëm një gjest të vogël mirësie për dikë që ka nevojë – një buzëqeshje për një fëmijë, një ndihmë për dikë që është vetëm, një lutje e thënë në heshtje. Bëjeni në emër të Benit. Kështu 'Con Chim Airlines' do të vazhdojë fluturimin e saj, jo në qiellin e kësaj toke, por në zemrat e atyre që nuk e harrojnë kurrë. Beni është gjallë në Zotin, dhe ju jeni të mbështjellë përgjithmonë në dashurinë e Tij. Mos kini frikë. Zoti është me ju, në çdo hap, në çdo frymëmarrje, në çdo lot që derdhni. Ai nuk ju lë kurrë vetëm. Ai është Shkëmbi juaj, streha juaj, dhe krahët e Tij janë gjithmonë hapur për t'ju mbledhur, për t'ju ngushëlluar, për t'ju mbajtur. Beni është atje, duke pritur, në dritën që nuk perëndon kurrë. Amen.