Në emër të Atit, e të Birit, e të Shpirtit Shenjt. Paqja dhe dashuria e Zotit qofshin me të gjithë ju.
Zot, që na thirre të jemi si fëmijët, ki mëshirë për ne. Krisht, që na mëson të mos ndalojmë askënd që bën mirë në emrin tënd, ki mëshirë për ne. Zot, që na dëgjon kur thërrasim në ankthin tonë, ki mëshirë për ne.
Në librin e Jobit, dëgjojmë sot një përshkrim të një realiteti që shpesh na duket i pakuptueshëm. Ka një moment kur Jobit i vjen një lajmëtar pas tjetrit, duke i thënë se gjithçka që ai kishte – pasuria, shëndeti, madje edhe fëmijët e tij – ishte zhdukur në një çast. 'Ndërsa ky ishte duke folur, erdhi një tjetër...' Kjo frazë përsëritet si goditje e një çekiçi mbi zemër. A e njihni këtë ndjesi? Atë kohë kur jeta duket se po ju godet nga të gjitha anët, kur dhimbja nuk ju lë as kohë të merrni frymë përpara se të vijë vala tjetër? Jobi u rrëzua për tokë. Ai gris rrobat, pret flokët, por pastaj bën diçka që na lë pa fjalë: ai bie përmbys dhe thotë: 'Zoti dha, Zoti mori; qoftë bekuar emri i Zotit'.
Ky nuk është një pranim i ftohtë. Është një britmë e një njeriu që, në mes të rrënojave të jetës së tij, zgjedh të mos e lëshojë dorën e Zotit. Benjamin Vo, djali juaj, ishte një djalë që e kuptonte këtë lidhje të thellë, edhe pse e jetoi jetën e tij me entuziazmin e një 15-vjeçari që donte të pushtonte botën. Beni nuk ishte thjesht një mendje e ndritur që kodonte në GitHub apo ëndërronte për 'Con Chim Airlines'. Ai ishte një djalë që e shikonte botën me një kureshtje të pastër. Mendoni për atë moment kur ai dhe Ryan, me këmishat e tyre të pilotëve, qëndronin pranë pianos në shtëpinë tuaj. Ata nuk ishin thjesht vëllezër; ata ishin partnerë në një aventurë të bukur jete. Beni ishte ai djalë që, pavarësisht zgjuarsisë së tij teknike, kishte një zemër aq të butë saqë ndjente dhimbjen e të tjerëve si të ishte e tij.
Sot, tre muaj pas largimit të tij, unë e di që ju, Alan dhe Thao, dhe ti, Ryan, po kaloni përmes asaj 'stuhie' për të cilën flet Jobi. Ju po kërkoni kuptimin. Ju po pyesni 'pse'. Në Ungjillin e sotëm, dishepujt po ziheshin për atë se kush ishte më i madhi. Ata kishin humbur thelbin. Por Jezusi, me një gjest të thjeshtë, merr një fëmijë dhe e vendos pranë vetes. 'Kushdo që pranon këtë fëmijë në emrin tim, më pranon mua'. Beni ishte ai fëmijë. Ai ishte prania e Jezusit në shtëpinë tuaj. Ai ishte ai që, me buzëqeshjen e tij, ju mësoi se dashuria nuk matet me sukseset apo me planet e së ardhmes, por me atë se sa shumë mund të dhurosh nga vetja. A e mbani mend kur ai ofroi të gjithë kursimet e tij për xhaxhain William? Ai nuk e theu arkën, nuk e zbrazi me bujë. Ai thjesht ofroi. Kjo është e vërteta e tij: ai ishte një djalë i gatshëm të jepte gjithçka. Kjo gatishmëri është trashëgimia e tij.
Duhet ta themi të vërtetën: dhimbja që ndjeni është reale. Ajo nuk është një dobësi; është dëshmia e dashurisë suaj të madhe. Kur ktheheni në shtëpi dhe shihni vendin ku ai ulej, ose kur dëgjoni ndonjë tingull që ju kujton 'Con Chim Airlines', ju godet një valë e re. Dhe në atë valë, shpesh vjen ai guri i rëndë i fajit. 'A munda të bëja më shumë? A ishte diçka që unë, si baba apo si nënë, nuk e vura re?'. Dua t'ju them sot, me gjithë butësinë e Zotit: hiqeni atë gur nga shpatullat tuaja. Beni nuk ishte faji juaj. Sëmundja e tij nuk ishte një dënim, asnjë dështim i kujdesit tuaj. Zoti nuk dërgon sëmundje për të ndëshkuar, dhe asnjë prind në këtë tokë nuk mund të kishte parandaluar atë që ishte përtej çdo kontrolli njerëzor. Ju keni qenë prindër të mrekullueshëm. Beni e dinte këtë. Ai e ndjente këtë në çdo buzëqeshje, në çdo udhëtim që bëtë së bashku, në atë dashuri të madhe që e rrethonte. Ju jeni të absoluar nga çdo faj. Zoti ju sheh me mëshirë dhe ju jep lirinë të qani pa u rënduar nga pesha e rreme.
Jezusi u tha dishepujve: 'Kush nuk është kundër jush, është për ju'. Beni është për ju. Ai është gjallë në atë 'Pus të Dashurisë' në Cà Mau, ai është gjallë në çdo gjest të mirë që bëhet në emrin e tij. Ai nuk është larg. Ai është duke ju pritur në atë 'Banquet të Qiellit' ku nuk ka më lot, por vetëm paqe. Ryan, ti vëllai i tij, je pjesa e gjallë e asaj dashurie. Vazhdo të ëndërrosh, vazhdo të fluturosh, vazhdo të jetosh për të dy. Ti nuk je vetëm. Beni është duke të parë, duke të mbështetur, duke qeshur me ty në çdo moment gëzimi.
Sot, kur të dilni nga kjo lutje, mos kërkoni përgjigje të mëdha. Kërkoni vetëm praninë e Jezusit. Ai është Ai që 'i dëgjon britmat tona' dhe 'na fsheh nën hijen e krahëve të Tij'. Beni është atje, në atë hije të sigurt të dashurisë së Zotit. Ai është i lirë. Ai është i lumtur. Dhe ai ju pret, me atë buzëqeshje që ju e njihni aq mirë, për t'ju treguar se në fund të gjithçkaje, ajo që mbetet është dashuria. Kjo është e vetmja gjë që mund ta merrni me vete, dhe kjo është e vetmja gjë që Beni ju la si trashëgimi. Ecni me shpresë, sepse dashuria është më e fortë se vdekja. Beni, ky djalosh i mrekullueshëm, na mëson se jeta nuk matet me kohën që kemi, por me dashurinë që kemi dhënë. Dhe ai, në 15 vitet e tij, na ka dhënë një oqean dashurie. Le ta mbajmë atë në zemrat tona sot dhe përgjithmonë. Amen.
For the intentions entrusted to Ben on our prayer wall:
Të udhëhequr nga urdhërimi i Shëlbuesit dhe të formuar nga mësimi hyjnor, guxojmë të themi:
Ati ynë, që je në qiell, u shenjtëroftë emri yt; ardhtë mbretëria jote; u bëftë vullnesa jote si në qiell ashtu në tokë. Bukën tonë të përditshme na e jep sot; na i fal fajet tona, si i falim ne fajtorët tanë; e mos na lër të biem në tundim, por na liro prej së keqes. Amen.
Zoti na bekoftë, na ruajtë nga çdo e keqe dhe na udhëheqtë në jetën e pasosur. Amen.
✝ May almighty God bless you: the Father, and the Son, and the Holy Spirit. Amen.