ऑर्डिनरी टाइममधील सव्वीसवा सोमवार

आज आपण ज्या वचनांकडे पाहतो, ती आपल्या हृदयाच्या अगदी खोलवर स्पर्श करणारी आहेत. पहिल्या वाचनात आपण जॉबची कथा ऐकतो—एक असा माणूस ज्याने एका क्षणात आपले सर्वस्व गमावले. जेव्हा आपण जॉबचे नाव घेतो, तेव्हा आपल्याला त्या कथेतील वेदनेची तीव्रता जाणवते. एकामागून एक आलेले दूत, एकामागून एक मिळालेली वाईट बातमी... 'तुझी मुले मेली आहेत.' हे शब्द ऐकताना एखाद्या पालकाच्या काळजाचा तुकडा पडतो. अलन आणि थाओ, मला माहीत आहे की गेल्या तीन महिन्यांपासून, १३ जूनच्या त्या सकाळनंतर, तुमच्या घरातील प्रत्येक कोपरा बेनच्या आठवणीने भरलेला आहे. जेव्हा तुम्ही बेनची ती रिकामी खुर्ची पाहता, किंवा त्याच्या त्या 'कॉन चिम एअरलाईन्स'च्या स्वप्नाबद्दल विचार करता, तेव्हा तुम्हालाही जॉबसारखेच वाटत असेल: 'हे सर्व का?'

पण जॉबच्या कथेचा सर्वात महत्त्वाचा भाग तो नाही जो त्याने गमावले, तर तो आहे जो त्याने त्या स्थितीत केला. त्याने जमिनीवर पडून म्हटले, 'मी माझ्या आईच्या गर्भातून नग्न आलो आणि नग्न परत जाईन. प्रभूने दिले आणि प्रभूने घेतले, प्रभूच्या नावाची स्तुती असो.' हे शब्द उच्चारणे सोपे नाही. हे शब्द म्हणजे केवळ धार्मिकता नाही, तर हे त्या वेदनेच्या टोकावर घेतलेले विश्वासाचे एक पाऊल आहे. बेनच्या आयुष्याकडे पाहताना, आपल्याला त्याच्या त्या अफाट कुतूहलाची आठवण येते. तो केवळ १५ वर्षांचा होता, पण त्याचे मन एखाद्या वैज्ञानिकासारखे होते. त्याला एआय, क्लाउड इन्फ्रास्ट्रक्चर आणि विमानांच्या तंत्रज्ञानात इतकी रुची होती, की तो त्याच्या वडिलांसोबत विमानतळावर तासनतास घालवायचा. तो जेव्हा विमानाकडे पाहायचा, तेव्हा त्याला त्यात केवळ धातूचे तुकडे दिसत नसत; त्याला त्यात मानवी बुद्धिमत्तेची आणि देवाच्या सृष्टीची एक अद्भुत लय दिसायची.

आजच्या शुभवर्तमानात येशू शिष्यांना एक धडा देतो. शिष्य वाद घालत होते की त्यांच्यापैकी 'सर्वात मोठा' कोण आहे. येशूने एक लहान मूल घेतले आणि त्याच्या बाजूला उभे केले. त्याने म्हटले, 'जो या मुलाला माझ्या नावाने स्वीकारतो, तो मला स्वीकारतो.' हे किती खोल सत्य आहे! बेन स्वतः त्या मुलासारखा होता—ज्याने जगाला केवळ प्रेमाने पाहिले. तुम्हाला आठवते का, त्याने आपल्या काका विल्यम यांच्या आजारपणी आपली संपूर्ण पिगी बँक त्यांना मदत म्हणून देण्याची तयारी दर्शवली होती? त्याने ती बँक फोडली नाही, कारण गरज नव्हती, पण ती 'देण्याची तयारी' ही त्याच्या हृदयाची ओळख होती. तो केवळ स्वतःचा विचार करणारा नव्हता; तो इतरांच्या वेदनेला समजून घेणारा होता. त्याने हे दाखवून दिले की संपत्ती जमा करण्यापेक्षा, दुसऱ्याच्या दुःखात सहभागी होणे हे किती मोठे आहे.

अलन आणि थाओ, अनेकदा पालकांच्या मनात एक भीती असते—'आम्ही काही चुकलो का? आम्ही आणखी काय केले असते तर बेन आज आमच्यासोबत असता का?' हा विचार म्हणजे एका अशा जाळ्यासारखा आहे जो मनाला गुंडाळून धरतो. पण आज प्रभू तुम्हाला अत्यंत प्रेमाने, साक्षात आंबेवरून सांगत आहे: नाही, तुम्ही काहीही चुकले नाही. आजारपण किंवा दुःख हे कोणाचेही पाप नसते, आणि ते कोणाच्याही चुकीमुळे येत नाही. येशूने आंधळ्या माणसाच्या बाबतीत म्हटले होते—'ना या माणसाने पाप केले, ना त्याच्या आई-वडिलांनी.' तुम्ही जगातील सर्वोत्तम आई आणि वडील आहात. तुम्ही बेनला दिलेल्या प्रेमात कसलीही कसुरी नव्हती. स्वतःला त्या नको असलेल्या अपराधीपणाच्या ओझ्यापासून पूर्णपणे मुक्त करा. देव तुम्हाला कधीही दोष देत नाही. काही गोष्टी मानवी नियंत्रणाबाहेर असतात, आणि त्या कोणत्याही पालकांच्या चुकीमुळे घडत नाहीत.

रायन, माझ्या प्रिय बाळा, तुझा दादा बेन तुझ्यावर आजही किती प्रेम करतो, हे तुझी मने सांगत असेल. जेव्हा तू तुझ्या खेळात किंवा अभ्यासात असतोस, तेव्हा हे विसरू नकोस की बेनचा तो लढाऊ बाणा—की 'प्रयत्न करणे हेच सर्वात महत्त्वाचे आहे'—तुझ्यातही जिवंत आहे. तुम्ही दोघेजण त्या उन्हाळ्याच्या दिवसात एकत्र घालवलेले क्षण, किंवा विमानतळावर उभे राहून निळ्या आकाशात विमाने उडताना पाहण्याचे ते शांत क्षण—हे सर्व देवाच्या स्मृतीत कायमचे कोरले गेले आहेत. बेन आता कोणत्याही तापाविना, कोणत्याही वेदनेविना, त्या बोईंग ७३७ पेक्षाही उंच ठिकाणी, देवाच्या अनंत प्रकाशात विहार करत आहे. तो तिथे एकटा नाही. तो त्या 'बांक्वेट ऑफ हेवन'मध्ये, संत कार्लो अकुतीसच्या सोबतीने, देवाच्या सानिध्यात आहे.

कधीकधी आपण विचार करतो की आपण बेनला पुन्हा कधी पाहू? वडिलांना पडलेले ते स्वप्न आठवा—जिथे बेन त्यांना भेटायला आला होता, तो उंच आणि सशक्त होता. हे स्वप्न केवळ कल्पनेचा भाग नाही, तर ते देवाच्या आश्वासनाचे एक लहानसे प्रतिबिंब आहे. बेन तुम्हाला सोडून गेलेला नाही, तो फक्त एका अशा उंचीवर आहे जिथून तो तुम्हाला अधिक स्पष्टपणे पाहू शकतो. तो तुमच्या प्रत्येक अश्रूची दखल घेत आहे. तो तुम्हाला धीर देतो, कारण त्याचे प्रेम या जगाच्या सीमांच्या पलीकडे आहे.

आज जेव्हा आपण येथून बाहेर पडू, तेव्हा आपल्यासोबत एकच गोष्ट घेऊन जाऊया: अफाट आणि शांत आशा. देव आपल्या पाठीशी आहे. तो आपल्याला कधीही सोडत नाही. बेनच्या आठवणीने आपल्या आयुष्यात नवीन चैतन्य येऊ दे. तो आजही तुमच्या कुटुंबाचा एक अविभाज्य भाग आहे. त्याच्या प्रेमाचा ओलावा तुमच्या आयुष्यात नेहमी वाहत राहो. उद्या सकाळी जेव्हा तुम्ही उठाल, तेव्हा खिडकीतून बाहेर पहा आणि देवाचे आभार माना की त्याने तुम्हाला बेनसारखा एक 'अद्भुत भेट' दिली. तो तुमच्याकडे आजही हसून पाहत आहे. तो तुम्हाला सांगत आहे, 'आई, बाबा, रायन, काळजी करू नका, मी तुमच्यासोबतच आहे.' आणि हेच सत्य तुम्हाला या दुःखाच्या काळातून बाहेर काढेल. प्रभूच्या शांततेत विसावा घ्या आणि एकमेकांवर प्रेम करत राहा. आमेन.