सर्व संतांचा मानसोपचार उत्सव

आज आपण एका अशा दृश्यासमोर उभे आहोत जे आपल्या डोळ्यांना आणि मनाला अगदी मोहरून टाकते. प्रकटीकरणाच्या पुस्तकात आपण एका अशा अफाट जनसमुदायाला पाहतो जो मोजताही येत नाही—प्रत्येक राष्ट्र, प्रत्येक वंश, प्रत्येक भाषा आणि प्रत्येक लोकांतून आलेले लोक, ज्यांनी पांढरे झगडे परिधान केले आहेत आणि हातात खजुराच्या फांद्या घेतल्या आहेत. ते सिंहासनासमोर आणि कोकरासमोर उभे आहेत. जरा विचार करा या चित्राबद्दल. एक अशी भलीमोठी गर्दी जिथे कोणीही परकं नाही, जिथे कोणाचाही चेहरा झाकलेला नाही, जिथे प्रत्येकाच्या डोळ्यात एकच प्रकाश आहे—तो म्हणजे देवाचा चेहरा पाहण्याचा आनंद. ते कोणी विशेष राजे किंवा जगाचे विजेते नव्हते; ते तेच लोक आहेत ज्यांनी जीवनाच्या महासंकटातून वाट काढली आहे, ज्यांनी आपले झगडे कोकराच्या रक्ताने धुतले आणि पांढरे शुभ्र केले आहेत.

ही पांढरी वस्त्रे काय सांगताहेत? ती काही लक्झरीची वस्त्रे नाहीत. ती अशा माणसांची वस्त्रे आहेत ज्यांनी अश्रू पाहिले, ज्यांनी वेदना सहन केल्या, पण ज्यांनी आपली श्रद्धा कधीही सोडली नाही. आणि या भव्यचित्राच्या मधोमध, आज आपल्या आठवणीत आपला प्रिय बेन—आपला पंधरा वर्षांचा तेजस्वी बेंजामिन व्हो—आहे. जूनच्या त्या तेराव्या तारखेपासून, चार महिने लोटले तरी तुमच्या घरात ती शांतता, ती रिकामी जागा किती जड वाटते, हे मला माहीत आहे. अलन आणि थाओ, जेव्हा तुम्ही बेनची खोली पाहता, जिथे त्याचे ते क्लाउड इन्फ्रास्ट्रक्चरचे कोडिंग पडलेले आहे, त्याचे एआय आणि जगातल्या तंत्रज्ञानाचे विचार शांत झाले आहेत, तेव्हा तुमचे हृदय कशा पद्धतीने तुटत असेल, याची मला कल्पना आहे. पण आज सर्व संतांच्या या पवित्र पर्वावर, चर्च आपल्याला सांगते की बेन कुठे आहे. तो त्या अफाट जनसमुदायाचा भाग बनला आहे, जिथे कोणताही ताप नाही, कोणतीही वेदना नाही, आणि कोणताही आजार नाही.

आपण अनेकदा बेनच्या त्या सुंदर आठवणींकडे पाहतो. तो फक्त एक हुशार मुलगा नव्हता, ज्याने चौथ्या इयत्तेत असताना आठवीचे गणित सहज सोडवले होते किंवा पंधराव्या वर्षात AWS आणि क्लाउड इन्फ्रास्ट्रक्चर समजून घेतले होते; त्याचे हृदय किती कोमल होते, हे एका छोट्या घटनेतून स्पष्ट होते. जेव्हा त्याच्या काका विल्यम यांना दोनदा पक्षाघात झाला, तेव्हा त्या पंधरा वर्षांच्या मुलाने आपल्या आई-वडिलांना सांगितले की तो आपली संपूर्ण पिगी बँक आपल्या काकांना मदत करण्यासाठी देऊ इच्छितो. त्याने ती पिगी बँक कधीच फोडली नाही, गरज नव्हती, त्याच्या काकांकडे विमा होता; पण तो प्रस्ताव—स्वतःजवळ जे काही आहे ते दुसऱ्यासाठी राखून ठेवण्याची ती तयारी—हीच प्रेमाची खरी परिभाषा होती. तो स्वतःसाठी जगला नाही, तो सतत इतरांच्या प्रेमात आणि विचारात राहिला.

अलन आणि थाओ, मला माहीत आहे की कधीकधी रात्र ढळल्यानंतर, जेव्हा घर पूर्णपणे शांत असते, तेव्हा तुमच्या मनात काही प्रश्न येतात. तुम्ही स्वतःला विचारत असाल, 'आम्ही कुठे कमी पडलो? काही चुकले का?' आज मी तुम्हाला अत्यंत नम्रपणे सांगतो की ते ओझे खाली ठेवा. ते ओझे तुमचे नाही. आजारपण ही कोणतीही मानवी चूक नसते. ते कोणाच्याही नियंत्रणात नसते. देव तुम्हाला कधीही दोष देत नाही. तुम्ही बेनला जे प्रेम दिले, ती एक शुद्ध, पवित्र आणि संपूर्ण देणगी होती. तुम्ही काहीही चुकले नाही. त्या सर्व अपराधीपणाच्या विचारांना आज कायमचे सोडून द्या, कारण देव तुमच्या अश्रूंकडे पाहून तुम्हाला आपल्या प्रेमाच्या बाहूंमध्ये धरत आहे. बेनच्या बाबतीत जे घडले, ते कोणत्याही मानवी चुकांमुळे नाही; ते देवाच्या गूढ आणि अथांग प्रेमाचे एक पान आहे, जिथे तो मुलगा आता स्वर्गाच्या त्या बांक्वेटमध्ये सुरक्षित आहे.

आणि हेच सत्य आजच्या शुभवर्तमानात येशू आपल्याला शिकवतो. डोंगरावर बसून येशू धन्यतेचे शब्द उच्चारतो: 'धन्य ते जे मनाने गरीब आहेत, कारण त्यांचे स्वर्गाचे राज्य आहे. धन्य ते जे शोक करतात, कारण त्यांना सांत्वन मिळेल.' विचार करा या शब्दांवर. येशू असे म्हणत नाही की ज्यांनी कधीही अश्रू गळले नाहीत ते धन्य आहेत. तो म्हणतो, 'धन्य ते जे शोक करतात.' येशू तुमच्या अश्रूंची निंदा करत नाही; तो तुमच्या अश्रूंना पवित्र मानतो. जेव्हा तुम्ही बेनला मिस करता, जेव्हा रायन आपल्या दादासोबतच्या त्या रोलरकोस्टरच्या आठवणी काढतो—तो Knott's Berry Farm वरील तो एक्सिलेरेटरचा थरार आठवतो—तेव्हा तुमचे ते दुःख व्यर्थ जात नाही. येशू स्वतः तुमच्या शेजारी येऊन बसतो आणि म्हणतो, 'तुम्हाला सांत्वन मिळेल.'

रायन, माझ्या प्रिय बाळा, तू तुझ्या दादा बेनला किती मिस करतोस हे मला ठाऊक आहे. तो पूलच्या बाजूला उभे राहून घेतलेला तो हसरा फोटो, तो हिरव्या शर्टातील सहवास, हे सर्व तुझ्या मनात जिवंत आहे. जसा बेन 'प्रयत्न करणे हेच सर्वकाही आहे' या विश्वासाने जगला, तसाच तूही खंबीर राहा. तुझ्या आई-वडिलांचा आधार बन. बेन आता कोणत्याही तापाविना, कोणत्याही वेदनेविना, त्या अनंत आकाशात, देवाच्या प्रेमाच्या प्रकाशात विहार करत आहे. तो तिथे तुमच्याकडे पाहून गोड हसत आहे.

दुसऱ्या वाचनात योहान आपल्याला सांगतो: 'पाहा, पित्याने आपल्यावर किती प्रेम केले आहे की आपल्याला देवाचे मूल म्हणावे! आणि आपण खरोखरच त्याची मुले आहोत.' आपण आता देवाचे आहोत. आपल्याला अजून पूर्णपणे ठाऊक नाही की आपण भविष्यात कसे असणार आहोत, पण आपल्याला हे नक्की ठाऊक आहे की जेव्हा तो प्रगट होईल, तेव्हा आपण त्याच्यासारखे बनू, कारण आपण त्याला जसा आहे तसा पाहू.

जेव्हा आपण बेनच्या नावाने त्या Cà Mau मधील विहिरीचा विचार करतो, जी आता त्या तहानलेल्या लोकांना स्वच्छ आणि जीवनदायी पाणी देत आहे, किंवा जेव्हा आपण विचार करतो की त्याचे ते लहानसे जीवन आजही जगात कसे प्रवाही आहे, तेव्हा आपल्याला समजते की प्रेम कधीही मरत नाही. बेन आता त्या सर्व संतांच्या पंक्तीत उभा आहे. तो संत कार्लो अकुतिसच्या बाजूला उभा असेल, ज्यानेही वयाच्या पंधराव्या वर्षात आपले आयुष्य देवाच्या चरणी अर्पण केले. ते दोघे मिळून आज जगातल्या सर्व आजारी मुलांसाठी आणि सर्व दुःखी कुटुंबांसाठी प्रार्थना करत आहेत.

तर मग, आज येथून बाहेर पडताना, ही एकच गोष्ट आपल्यासोबत घेऊन चला: रात्री झोपताना फक्त एक दीर्घ श्वास घ्या आणि म्हणा, 'प्रभू, बेन तुझ्या हातात सुरक्षित आहे, आणि आता आमचे आयुष्यही तुझ्या हातात आहे.' तो आता शांततेत आहे, आणि तो तुम्हालाही शांततेने भरून टाकण्यासाठी थांबला आहे. त्याचे ते हसरे मुख, ती विमान पाहण्याची आवड, आणि ती गोड आठवण तुमच्या हृदयात असू द्या. देव तुमच्या पाठीशी आहे, आज आणि सर्वकाळ. आमेन.