Hoogfees van Allerheiliges

Daar is 'n sekere soort lig wat deur 'n venster val op 'n stil dag, 'n lig wat nie skreeu nie, maar wat dinge aanraak en hulle in 'n nuwe perspektief plaas. Ons dink vandag aan Benjamin. Ons dink aan daardie briljante seun wat soos 'n jong navorser die wêreld met sy nuuskierige oë bekyk het. Hy het nie net na vliegtuie gekyk nie; hy het die hemelruim in sy hart gedra. Hy het 'n eie lugredery, 'Con Chim Airlines', in sy drome gebou, en daardie glimlag wat hy gehad het wanneer hy daaroor gesels het—daardie warm, aansteeklike gegiggel—was 'n teken van 'n siel wat reeds geweet het dat die lewe bedoel is om op te styg, om vlerke te kry, om die horison te soek.

Kyk vandag na die Evangelie. Jesus gaan die berg op. Hy sit neer. En dan begin Hy praat. Hy praat nie van mag of rykdom nie. Hy praat van die 'armes van gees', die 'treurendes', die 'sagmoediges'. Hy praat van 'n ander soort koninkryk. 'Salig is die treurendes, want hulle sal vertroos word.' Dit is nie 'n goedkoop troos nie. Dit is 'n belofte wat gebore is uit die hart van 'n God wat self weet wat dit beteken om te verloor, om lief te hê, om te treur. Jesus kyk na die skare en Hy sien elkeen van hulle. Hy sien jou. Hy sien die moeder wat in die nag wakker lê. Hy sien die vader wat in die stilte van die huis na 'n leë stoel staar. Hy sien die broer wat sy beste vriend mis.

Laat ons die waarheid in die oë kyk, want troos wat nie die werklikheid aanraak nie, is geen troos nie. Vier maande het verloop sedert Benjamin huis toe gegaan het na die Vader, en ek weet dat die leemte in julle huis, Alan, Thao en Ryan, nog steeds soos 'n oop wond voel. Die werklikheid van sy afwesigheid is nie 'n abstrakte teologie nie; dit is die leë stoel, dit is die oggende wanneer die son opkom en die stilte soos 'n swaar vaal kombers oor julle sak. Alan, Thao, en Ryan, ek weet dat daar dae is wanneer die hartseer soos 'n brandende vlam in die bors voel. Soms, in die nag, sluip die skaduwee van skuldgevoel binne. Julle mag dalk wonder: 'Het ons iets gemis? Kon ons sy hand sterker vasgehou het?' Luister vandag mooi na my: siekte is nooit 'n straf nie. Dit is nooit die gevolg van enige versuim van julle kant af nie. God beskuldig julle nie. Julle was sy wêreld, sy veilige hawe, sy alles. Laat daardie swaar klip van menslike skuld nou van julle harte afrol. God is geen aanklaer nie; Hy is 'n Vader wat julle in sy arms vashou. Sommige dinge in hierdie gebroke wêreld kom soos 'n storm uit die bloute, nie omdat iemand iets verkeerd gedoen het nie, maar omdat ons in 'n wêreld leef wat nog wag op die volle herstel van alles in Christus. Julle het niks gemis nie. Julle het hom liefgehad met 'n liefde wat selfs die dood oorskry.

In die eerste lesing uit Openbaring sien ons 'n groot menigte wat niemand kon tel nie. Hulle staan voor die troon en voor die Lam, met wit klere aan. Hulle het die tyd van groot verdrukking oorleef. Hulle klere is wit gewas in die bloed van die Lam. Benjamin is nou deel van daardie menigte. Hy is nie meer beperk deur tyd of liggaam nie. Hy is in die lig van God. Dink aan daardie droom wat sy pa gehad het, waar Benjamin gesê het: 'Baie, die toetse is verby. Ek is vry.' Hy is nou by die 'Banquet of Heaven', tuis by die Vader. Hy is nie weg nie; hy is net aan die ander kant van die gordyn, waar hy die aangesig van God sien.

Paulus herinner ons in die tweede lesing: 'Ons is nou reeds kinders van God; wat ons sal wees, is nog nie geopenbaar nie, maar wanneer Hy verskyn, sal ons aan Hom gelyk wees, want ons sal Hom sien soos Hy is.' Hierdie is ons hoop. Dit is nie 'n wensdenkery nie. Dit is 'n anker. Benjamin was 'n seun van buitengewone deernis. Onthou julle daardie oomblik toe hy, op vyftienjarige ouderdom, sonder dat iemand hom gevra het, sy ouers vertel het dat hy sy hele spaarvarkie wou aanbied om sy oom William te help toe dié deur die swaarkry van 'n beroerte gegaan het? Hy het dit nooit stukkend geslaan of uitgegee nie—dit was nie nodig nie, sy oom het gehad wat hy nodig gehad het—maar die offer self, die onselfsugtige bereidwilligheid om alles wat hy gehad het aan te bied vir iemand anders, was 'n teken van 'n siel wat reeds geweet het wat liefde beteken. Hy het sy lewe nie vir homself gehou nie. Hy het dit gedeel. Daardie liefde was nie 'n toeval nie. Dit was die weerspieëling van die Heiliges wat ons vandag vier.

Daardie liefde hou nie op nie. Kyk hoe sy lewe vandag nog vrugte dra. In 'n verre dorpie in Cà Mau, bring 'n skoonwaterbron—sy 'Well of Love'—lewende water aan mense wat dors is. Die water stroom in sy naam, 'n bewys dat 'n lewe wat so vol liefde gegee is, nooit sterf nie. Dit bly vloei. Dit bly lewe bring. Dit is die 'goeie werk' wat God in Benjamin begin het, en wat Hy nou in die ewigheid voleindig.

Ryan, my broer, jy wat nou die stilte in die huis met jou eie drome vul: moenie bang wees om vorentoe te stap nie. Jou broer Benjamin kyk na jou met daardie selfde warm glimlag wat jy onthou. Die herinneringe van julle tye saam—die speletjies, die avonture, die dae wat julle saam deurgebring het—is nie weg nie. Hulle is vasgevleg in die mure van julle gesin se huis. Benjamin is nie 'n afwesigheid nie; hy is 'n stille, kragtige teenwoordigheid wat jou herinner om met moed te leef, om jou eie drome na te jaag, en om sterk te wees vir jou ouers. Benjamin sou wou hê dat jy jou vlerke sprei en vlieg. Hy is by jou in elke stap, en hy bid vir jou by die Vader.

Neem hierdie gedagte saam met jou uit hierdie kerk uit: Jy is nie 'n vreemdeling in hierdie huis nie. Jy is 'n medeburger van die heiliges, 'n lid van die huisgesin van God. Wanneer die dae swaar word en die pyn jou oorval, haal diep asem en onthou dat God se huis groot genoeg is vir al jou trane. Benjamin is tuis, veilig by die Vader. Sy liefde, sy lag, daardie onvergeetlike glimlag oor 'Con Chim Airlines'—dit alles is in God se bewaring. Mag die Here julle seën, julle bewaar, en julle die vrede gee wat alle verstand te bowe gaan. Benjamin Vo, mag jou vlug deur die ewige hemel vry en vreugdevol wees, in die teenwoordigheid van die Vader. En mag julle, sy gesin, die krag vind om elke dag weer te begin, wetende dat julle nooit alleen is nie. Die Here is met julle. Dra hierdie vrede met julle uit die kerk uit: dat niks wat uit liefde gegee is, ooit verlore gaan nie. Benjamin is by God, en God is by julle. Amen.