Gedenkdag van die Heilige Teresa van Jesus, Maagd en Kerkleraar

Daar is 'n prentjie wat soos 'n sagte, onvergeetlike lig in die geheue van 'n pa bly skyn: Benjamin, dalk net 'n paar jaar gelede, wat met sy kop effens skeef, sy oë gefokus op die skerm van 'n rekenaar, besig is om 'n stukkie kode te skryf. Dit is nie net 'n seun wat met tegnologie speel nie; dit is 'n seun wat met die struktuur van die werklikheid self besig is. Hy het die logiese skoonheid van wiskunde en die wye, oop horisonne van lugvaart in sy hart gedra. Hy het geweet dat daar in elke stelsel, in elke vlugplan, 'n sekere orde is. Hy was 'n seun wat die wêreld nie net gesien het as dit wat voor hom was nie, maar as 'n legkaart wat wag om verstaan te word, 'n 'Con Chim Airlines' wat in sy verbeelding reeds deur die wolke geklief het.

In vandag se eerste lesing skryf Paulus aan die Efesiërs, en hy praat van 'n 'plan vir die volheid van die tye, om alles in Christus te verenig'. Dit klink so groots, so ver verwyder van ons alledaagse pyn. Maar dink aan wat dit beteken: dat niks in hierdie wêreld verlore gaan nie. Dat elke detail van ons lewens—elke lag, elke nuuskierigheid, elke droom—opgeneem word in die groter plan van God. Benjamin se lewe was nie 'n fout in die stelsel nie; dit was 'n deel van daardie plan. Hy was 'n seun wat die 'geheimenis van God se wil' in sy eie klein, briljante manier weerspieël het deur sy vermoë om die goeie in ander te sien en sy eie hart so vrygewig aan te bied.

Ek weet dat dit vandag, vier maande later, moeilik is om in 'n 'plan' te glo. Wanneer die leegte in die huis so tasbaar is, wanneer die stiltes in die oggenduren so swaar weeg, voel die hemel soms soos 'n geslote deur. Ek weet dat julle, Alan en Thao, en jy, Ryan, soms dink aan die vrae wat niemand kan beantwoord nie. Soms sluip die skuldgevoel soos 'n dief in die nag in. Julle wonder: 'Het ek iets gemis? Kon ek hom beter beskerm het?' Luister vandag na die waarheid: Die siekte wat Benjamin se lewe aangeraak het, was nooit 'n straf nie. Dit was nooit die gevolg van enige versuim van julle kant af nie. God beskuldig julle nie, en Hy verwag nie van julle om julleself te beskuldig nie. Sommige dinge in hierdie gebroke wêreld gebeur soos die wind wat waai—sonder menslike oorsaak, sonder menslike skuld. Julle was sy wêreld, sy veilige hawe, sy alles. Laat daardie steen nou van julle harte afrol. Julle is vry.

In die Evangelie waarsku Jesus die skrifgeleerdes omdat hulle die 'sleutel van die kennis' weggeneem het. Hulle het die mense verhinder om in te gaan, hulle het die pad na God versper met hulle reëls en hulle hoogmoed. Maar kyk na Benjamin. Hy het nooit die sleutel van kennis weggeneem nie; hy het dit gedeel. Hy het dit gedeel in sy vrygewigheid, in daardie oomblik toe hy sy hele spaarvarkie wou aanbied om sy oom William te help. Hy het nie die geld getel nie, hy het nie die piggy bank stukkend geslaan nie; hy het net sy hart gegee. Dit is die sleutel van kennis wat Jesus bedoel: die vermoë om jouself weg te gee in liefde. Benjamin het dit verstaan. Hy het nie net 'probeer' nie; hy het geleef.

Die Heilige Teresa van Jesus, wie ons vandag gedenk, het gesê dat God alleen genoeg is. Sy het geweet dat die pad na God soms deur die donkerste nagte gaan. Sy het geweet dat ons dikwels nie die antwoorde het nie, maar dat ons die teenwoordigheid van Christus het. Benjamin is nou by daardie teenwoordigheid. Hy is by die 'Banquet of Heaven'. Hy is nie meer beperk deur 'n liggaam wat moeg was nie; hy is vry om te verken, vry om te droom, vry om in die ewige lig van God te wees.

Ryan, my broer, jy wat nou die draer van hierdie nalatenskap is: moenie bang wees om te lewe nie. Jy hoef nie die lewe alleen te beplan nie. Benjamin se glimlag is nie weg nie; dit is verweef in die herinneringe wat jy dra. Wanneer jy na die lug kyk en 'n vliegtuig sien, weet dat hy by jou is. Hy kyk na jou met trots. Hy is by jou in elke stap wat jy gee. Hy is nie 'n leemte nie; hy is 'n teenwoordigheid wat jou lei na die lig van Christus.

Alan en Thao, moenie dat die hartseer die deur van julle harte toemaak nie. Die skrifgeleerdes in die Evangelie was so besig om die reëls na te kom dat hulle die Lewende Woord in hul midde gemis het. Moenie so besig wees met julle pyn dat julle die teenwoordigheid van God in julle lewe mis nie. Hy is daar, in die stilte, in die herinneringe, in die liefde wat julle vir mekaar het. Benjamin is die seun wat nou in die volle lig van die Vader staan. Hy is die een wat vir julle bid, saam met die Heilige Moeder Maria, wat self weet wat dit beteken om 'n seun aan die dood af te staan. Sy ken die pad deur die donker vallei, en sy lei julle na die lig.

Die 'Well of Love' in Vietnam, wat in Benjamin se naam geboor is, is nie net 'n put nie; dit is 'n teken van daardie koninkryk. Dit is lewende water wat vloei na die dorses, net soos Benjamin se liefde steeds vloei na diegene wat hom liefgehad het. Elke keer as julle 'n daad van barmhartigheid doen, elke keer as julle mekaar vashou in die pyn, word daardie koninkryk sigbaar. Dit is die 'goeie deel' wat nooit van julle af weggeneem sal word nie.

Ons word vandag gestuur met hierdie opdrag: 'Vir vryheid het Christus ons vrygemaak.' Laat ons in daardie vryheid staan. Laat ons die stukkies van ons lewens versamel en dit aan die voete van Jesus lê. Laat ons die herinneringe aan sy giggel, sy nuuskierigheid, sy liefde vir sy familie, versamel en dit in ons harte bewaar. Laat ons nie verstrooi deur die pyn nie, maar verenig deur die hoop. Benjamin Vo, rus in vrede by die Here. Mag jou 'Con Chim Airlines' nou deur die ewige hemel vlieg, vry van alle siekte, vry van alle pyn. En mag julle, sy familie, die krag vind om elke dag weer te begin, wetende dat julle nooit alleen is nie. Die Here is met julle. Hy is die Rots wat julle paleis bewaak. Mag sy vrede, wat alle verstand te bowe gaan, julle harte en gedagtes in Christus Jesus bewaar. Amen.