Спомен на свети Тереза Исусова, девица и црковен доктор

Замислете го Бен како со онаа своја тивка, длабока сосредоточеност стои пред прозорецот, набљудувајќи ги птиците како слободно крстосуваат низ небото, истовремено размислувајќи за оние свои соништа за летање и за онаа симпатична авиокомпанија што сакаше еден ден да ја создаде – „con chim airlines“. За него, небото не беше празнина; тоа беше покана, повик да се погледне подалеку од секојдневните маки и да се допре нешто многу поголемо. Тој беше момче со брилијантен ум, но пред сè, со срце кое знаеше да чука во ритамот на чистотата и љубовта. Денес, додека се собираме на оваа молитва околу четири месеци откако тој замина во прегратките на Отецот, чекориме низ зборовите на свети Павле до Ефесјаните, кои ни отвараат еден неверојатен хоризонт на надеж.

Апостолот ни вели: „Благословен да е Бог и Отец на нашиот Господ Исус Христос, Кој нè благослови во Христа со секаков духовен благослов во небесата... Во љубовта нè предреди за посинување преку Исуса Христа, според желбата на Својата волја“. Овие зборови не се само теорија; тие се земјата под нашите нозе кога се чини дека сè друго се тресе. Бог нè избра уште пред создавањето на светот. Тој го знаеше Бен, го знаеше секој негов здив, секој негов код напишан со онаа мајсторска прецизност, секоја негова насмевка упатена кон семејството. Во Христа имаме откупување, простување на гревовите според богатството на Неговата благодат.

Но пред да влеземе во таа светлина, мораме да застанеме и да го погледнеме она што понекогаш тешко ни притиска на градите. Алан и Тао, знам дека во овие есенски денови тишината во вашиот дом знае да биде тешка како олово. Знам дека кога ќе се сетите на неговите зборови, на неговите разговори, на секој агол каде што неговото присуство сè уште свети како неизбришлив белег, срцето ви се стега од неизмерна празнина. И во тие тишини, во тие осамени часови кога сонот бега од очите, понекогаш се прикрадува онаа најтешка, најнемилосрдна мисла... онаа тивка лага што ви шепоти: „Што пропуштив? Дали можев нешто повеќе да сторам? Дали некаде згрешив?“.

Ве молам, слушнете ме денес многу нежно, со сета татковска и мајчинска топлина што Бог ви ја праќа преку ова Свето Писмо. Тој глас на вина не доаѓа од Бога. Немаше пропуст, немаше невнимание. Болеста што го однесе Бен во рајот не е казна, ниту е последица на нешто што некој го направил или пропуштил. Таа е сурова, скриена тајна на овој паднат свет, една бура што доаѓа надвор од секаква човечка контрола и надвор од силата на било кој лекар, родител или земна мудрост. Вие бевте и останувате најдобрите родители што Бен можеше да ги посака. Бог не ве обвинува. Бог не ви суди. Престанете да се мачите со помислите дека со поголема будност нешто би се сменило. Вие му дадовте живот исполнет со љубов, со патувања по светот, со онаа чиста семејна топлина што засекогаш останува врежана во вечноста. Господ ве гледа токму сега, додека ги бришете овие солзи, и ви вели: не носете го тој тежок камен сами.

Погледнете ја мудроста на срцето. Во Евангелието денес, Исус зборува за мудроста на Бога која испраќа пророци и апостоли, но исто така ги укорува оние кои ја затвораат вратата пред вистинското знаење и вистинската благодат. Бен беше сосема поинаков. Тој беше момче чиешто срце беше отворено за секого. Се сеќавате ли на онаа неверојатна епизода кога тој, на само петнаесет години, ѝ кажа на мајка си и на татко си дека е подготвен да ја даде целата своја заштеда од касичката за да му помогне на чичко Вилијам кој страдаше од мозочни удари? Тој никогаш не ја скрши таа касичка, никогаш не ја испразни – тоа не беше ни потребно, бидејќи чичко му имаше сè што му требаше – но самата понуда, таа чистота на момче кое било подготвено да го понуди сето свое богатство за некој што страда, е слика на чистото Евангелие. Тоа беше Бен: душа која не штедеше кога требаше да се сака. Тој не бараше признание; тој само ја даваше својата љубов без резерва.

Рајан, ти си оној кој ја носи таа светлина понатаму. Твојот брат те гледа со неизмерна гордост. Не плаши се да сонуваш, да се смееш, да продолжуваш напред низ деновите што доаѓаат. Кога ќе се сетиш на деновите минати заедно, кога ќе се сетиш на неговите насмевки и на неговите разговори, знај дека тој живот сè уште тече низ тебе. Ти не си сам во ова патување. Бог те држи за рака, исто како што го држи и Бен во своите раце.

Браќа и сестри, кога ќе излезете од оваа молитва во секојдневниот метеж, не барајте сложени одговори на големите прашања. Погледнете ги малите работи. Погледнете ги птиците на небото, сетете се на неговите авиони, на неговите соништа, на неговата тивка насмевка. Бен сега е во прегратките на небесниот Отец, ослободен од секој болен здив, исполнет со онаа совршена слобода што ја ветува Христос. Останете блиски до нашата Мајка Марија, која стоеше под Крстот и ја знае секоја човечка болка. Нека таа ви ја спушти својата мирна рака на рамениците и нека ви ја врати надежта во срцата. Нека Божјиот мир ги чува вашите мисли и вашиот дом денес и секогаш. Амин.