Сабота од дваесет и седмата недела во обичното време

Замислете го Бен како внимателно ги набљудува птиците, или можеби како со восхит следи како еден голем авион се одвојува од пистата, неговото лице осветлено од таа посебна љубопитност што ја имаат само оние кои гледаат подалеку од видливото. Тој не гледаше само метал и крилја; тој гледаше можности, гледаше пат, гледаше иднина. Денес, додека се собираме три месеци по неговото заминување, се наоѓаме пред зборовите на Свети Павле кој ни вели: „Зашто сите вие сте синови Божји преку верата во Исус Христос“. Ова не е само теолошка изјава. Ова е вистината за Бен. Тој, кој беше толку вљубен во светот, кој сонувал за своја авиокомпанија и кој со таква леснотија ги разбирал сложените системи на технологијата, сега го пронајде својот вистински дом во Оној кој го создаде небото и земјата.

Во Евангелието денес, една жена од толпата извикнува: „Блажена е утробата што те носела и градите што те доеле“. Таа го гледа Исус низ призмата на неговата човечка лоза, низ семејната врска. Но Исус ја насочува нејзината мисла кон нешто подлабоко: „Блажени се оние кои го слушаат словото Божјо и го пазат“. Ова е покана за сите нас. Честопати, кога ја доживуваме загубата на некој толку млад, толку полн со живот како Бен, се чувствуваме како таа жена – гледаме назад, кон она што беше, кон она што го допревме, кон она што го изгубивме. И тоа е природно. Тоа е болката на љубовта.

Алан и Тао, знам дека во овие денови, кога тишината во куќата станува најгласна, често се прашувате: „Каде е тој Божји благослов?“. Знам дека се сеќавате на неговата насмевка, на неговиот глас кој ве поздравуваше секое утро, на неговата подготвеност да го даде сето свое богатство за да му помогне на својот чичко. Тоа сеќавање не е само минато. Тоа е доказ за љубовта што Бен ја прими од вас и ја врати во светот. Сакам да ви кажам нешто многу важно, нешто што треба да го примите во најдлабокиот дел од вашето срце: вие не сте згрешиле. Немаше пропуст, немаше невнимание. Болеста не е казна, ниту е резултат на некаква ваша слабост. Таа е тајна на овој паднат свет, една сурова реалност која никој од нас не можеше да ја спречи. Ве молам, престанете да се обвинувајте. Бог не ве обвинува. Бог ве држи во Своите раце, токму онака како што вие го држевте Бен.

Бен беше „облечен во Христос“, како што вели Свети Павле. Во неговата љубопитност, во неговата желба да гради, во неговата способност да биде пријател со својот брат Рајан, тој го одразуваше Божјиот лик. Кога размислувам за моментот кога тој, на петнаесет години, сакаше да го даде својот piggy bank за да му помогне на семејството, гледам момче кое веќе го разбираше она што многумина го учат цел живот: дека да се биде „син Божји“ значи да се биде дарежлив, да се биде отворен кон потребите на другиот. Тој не ја скрши касичката, не ја испразни, но неговата намера – таа чиста, детска желба да биде спас за некој друг – е слика на Христовата жртва. Бен живееше според словото, иако не беше свесен за тоа.

Рајан, ти си оној кој ја носи оваа светлина денес. Твојот брат те гледа, те чува, и се радува на твојот пат. Не плаши се да живееш, да сонуваш, да бидеш радосен. Тоа е најголемиот поклон што можеш да му го дадеш на Бен. Кога ќе погледнеш кон небото, знај дека тој е таму, не како далечна ѕвезда, туку како некој кој те сака и кој е дел од твојата иднина. Ти не си сам. Ти си дел од заветот што Господ го помни довека.

Ние често мислиме дека верата значи разбирање на сè. Но верата често е спротивното: тоа е доверба кога не разбираме ништо. Тоа е да седиш во тишината, како Марија, и да знаеш дека Бог е тука, дури и кога срцето е скршено на парчиња. Бен сега е во Банкетот на Небесата. Тој е ослободен од секоја болка, од секоја граница. Тој сега лета, не со авиони што ги конструирал, туку со силата на Божјата љубов, слободен како птица – неговата толку сакана „con chim“.

Кога ќе излезете од оваа молитва, не барајте големи одговори. Барајте мали знаци. Можеби е тоа птица, можеби е здив на ветер, можеби е само момент на мир. Носете го Бен со себе во вашите дела на доброта. Кога ќе му помогнете на некој што страда, кога ќе бидете нежни со некого, вие го продолжувате неговото дело. Неговата љубов не заврши на 13 јуни. Таа продолжува да тече, како вода од бунар, како извор што никогаш не пресушува. Останете блиски до Марија, нашата Мајка. Таа стоеше под Крстот, таа ја знае болката на мајката и таткото, таа ве разбира. Нека таа ве води кон својот Син, кој е единствениот пат, вистината и животот. Нека светлината на Бен ве осветлува, и нека Божјиот мир, кој надминува секој разум, ги чува вашите срца и вашите мисли во Исус Христос. Амин.