Четврток од дваесет и петтата недела во обичното време

Понекогаш, кога стоиме пред некој голем аеродром, гледајќи ги оние огромни челични птици како се одделуваат од земјата, чувствуваме како времето на еден миг да застанува. Се сеќавам на Бен, нашиот драг Бенџамин, како стои таму со својот татко, со очите вперени во небото, со онаа негова препознатлива љубопитност што го правеше толку посебен. Тој не само што ги набљудуваше авионите; тој го разбираше светот преку нив. Тој сонуваше за „Con Chim Airlines“. Кога зборуваше за тоа, тој се кикотеше, се смееше со онаа чиста, заразна радост што ја осветлуваше секоја просторија. Тој беше момче кое живееше со отворено срце кон иднината.

Денес, во првото читање од книгата на Проповедникот, слушаме зборови што можат да нè исплашат: „Суета на суетите, сè е суета“. Кога се соочуваме со загубата, кога сеќавањето на Бен сè уште е толку живо, а неговиот глас како да одекнува во ходниците на домот, овие зборови за минливоста на сè што е под сонцето можат да звучат како тежок товар. Како да ни велат дека сè, секој труд, секоја љубов, секој сон за „Con Chim Airlines“, на крајот се губи во прашината на времето. Но, дали е тоа вистината? Дали нашиот живот, дали животот на Бен, е само „суета“?

Алан, Тао, Рајан, знам дека овие три месеци по заминувањето на Бен, тишината во вашиот дом понекогаш се чини како да сака да го проголта секој спомен. Знам дека секое утро, кога ќе се разбудите, болката ве пречекува како стара познаничка. Се прашувате, можеби, дали сте можеле да направите нешто повеќе, дали нешто сте пропуштиле во тие последни денови. Слушајте ме сега многу внимателно: тој глас што ви шепоти дека не сте направиле доволно – тој глас не е од Бога. Бог е Оној кој го дава животот, а вие бевте и останувате совршени родители. Болеста што го однесе Бен не беше ваша вина. Немаше ништо што можевте да направите поинаку. Некои страдања во овој паднат свет доаѓаат како бура, надвор од контролата на секој човек, надвор од дофатот на секоја родителска љубов. Бог не ве обвинува. Ве молам, отпуштете го тој камен од вашите срца. Вие не сте виновни за она што беше надвор од човечката моќ. Бог не испраќа болест; Тој нè пречекува во неа.

Погледнете го Евангелието денес. Ирод е збунет. Тој слуша за Исус и се прашува: „Кој е овој за кого слушам такви нешта?“. Тој се обидува да го види, да го разбере, да го стави во рамките на својата логика. Но, Исус не може да биде заробен во логиката на овој свет. Тој е она што е „ново“ под сонцето, иако Проповедникот вели дека нема ништо ново. Исус е новоста на воскресението. Бен, нашето момче, сега живее во таа новост. Тој не е повеќе заробен во минливоста на времето. Тој е во вечноста.

Бен беше момче кое разбираше дека љубовта е единствената валута што не се девалвира. Се сеќавате ли на онаа негова одлука, толку едноставна, а толку длабока, кога сакаше да ја понуди целата своја заштеда за да му помогне на својот чичко Вилијам? Тој никогаш не ја скрши таа касичка, никогаш не ги изброи тие пари, но самиот факт што го понуди тоа – таа чиста, несебична подготвеност да се даде сè – е доказ за срцето што го носеше. Тоа е срцето на Божјото царство. Тоа е срцето на Бен. Тој не живееше за себе; тој живееше со отворени раце. И таа љубов не е суета. Таа љубов е вечна.

Кога таткото го сонуваше Бен како му вели: „Ба, не е важно, јас ќе ве следам“, тоа не беше само сон. Тоа беше ехо на вистината дека љубовта не може да биде заробена од смртта. Бен е жив во Бога. Тој не е далеку. Тој е присутен во секој ваш спомен, во секој ваш поглед кон небото кога ќе помине авион, во секој чин на добрина што го правите во негово име. Како што водата од бунарот во Виетнам им носи живот на оние кои немаа, така и љубовта на Бен продолжува да тече низ овој свет, допирајќи ги срцата на оние кои страдаат.

Рајан, ти си помладиот брат. Твојот живот е продолжение на онаа радост што ја делевте со Бен. Кога ќе се сетиш на него, кога ќе го погледнеш небото, знај дека тој е таму, дека те чува. Ти си неговиот глас овде на земјата. Не плаши се да бидеш радосен. Твојот брат би сакал да те види како леташ, како ги остваруваш сопствените соништа, како растеш во љубовта. Ти си неговото продолжение. Ти си дел од онаа „Con Chim Airlines“ што сега лета на небото на Божјата милост.

Кога ќе излезете од оваа црква денес, не барајте големи одговори. Не обидувајте се да ја разберете логиката на болката. Направете само едно едноставно дело во името на Бен. Бидете нежни кон себе. Кога болката ќе ве притисне, сетете се дека сте видени и сакани од Оној кој го воскресна Својот Син. Бог не ве остава сами. Тој е со вас во секој чекор, во секоја солза, во секоја тишина. И Бен ве чека. Тој ве чека со онаа иста нежност, со онаа иста насмевка што ја делеше со вас додека седевте на кујнската маса. Доверувајте Му се на Бога. Оставете го вашето срце да биде добра почва, прифаќајќи ја Неговата утеха. Вие сте држени во Неговите раце. И во тие раце, вие сте засекогаш поврзани со вашиот драг Бен. Тој не е минато; тој е вашата иднина во Бога. Амин.