Në emër të Atit, e të Birit, e të Shpirtit Shenjt. Hir dhe paqe nga Zoti ynë Jezu Krisht qofshin me të gjithë ju.
Zot, ki mëshirë për ne. Krisht, ki mëshirë për ne. Zot, ki mëshirë për ne.
Shpesh herë, kur ecim nëpër shtëpi, sytë na ndalen te diçka që dikur dukej krejt e parëndësishme: një fletë e thjeshtë letre mbi tryezën e punës, ku Beni kishte skicuar një nga ato ëndrrat e tij të mëdha për 'Con Chim Airlines'. Ndoshta është një laps i lënë përgjysmë, apo një nga ato librat e teknikës që ai i shfletonte me një pasion që tejkalonte moshën e tij. Në këto momente, dëgjojmë jehonën e fjalëve të Koheletit në leximin e parë: 'Kotësi e kotësive, gjithçka është kotësi'. Duket sikur gjithçka që ne ndërtojmë, gjithçka që dashurojmë, gjithçka që përpiqemi të mbajmë, shpërndahet si mjegulla në mëngjes. A ka vërtet ndonjë kuptim mundi ynë nën diell?
Kjo pyetje nuk është thjesht filozofike. Për ju, Alan dhe Thao, për ty, Ryan, kjo pyetje është bërë mishi dhe gjaku i çdo dite. Kur dikush që e ke dashur me gjithë qenien tënde largohet, bota ndryshon formën e saj. Gjërat që dikur kishin peshë, tani duken të lehta. Gjërat që dikur dukeshin të rëndësishme, tani duken të largëta. Është ajo ndjesia që përshkruan Koheleti: 'Syri nuk ngopet duke parë, as veshi duke dëgjuar'. Ne duam ta shohim Benin, duam të dëgjojmë zërin e tij, duam ta ndiejmë praninë e tij, dhe kur kjo nuk ndodh, ndiejmë një zbrazëti që asnjë fjalë nuk mund ta mbushë.
Por le të ndalemi te një imazh që na jep Shkrimi sot: 'Dielli lind dhe dielli perëndon'. Ky është cikli i jetës. Por në Ungjill, Jezusi na tregon se ka diçka që nuk i nënshtrohet këtij cikli të thjeshtë. Herod tetrarku dëgjon për mrekullitë e Jezusit dhe është i hutuar. Ai thotë: 'Gjonin unë e preva... kush është pra ky?'. Herodi kërkon të shohë Jezusin, por ai kërkon me sytë e frikës, me sytë e atij që sheh vetëm vdekjen dhe fundin. Ai nuk mund të shohë përtej 'kotësisë'. Por ne, sot, jemi këtu për të parë ndryshe. Ne jemi këtu për të parë jo me sytë e Herodit, por me sytë e shpresës.
Beni ishte një djalë që, në jetën e tij të shkurtër, nuk ndërtoi 'kotësi'. Ai ndërtoi dashuri. Kur mendoj për Benin, nuk mendoj për një jetë që u shua, por për një dritë që u ndez. A e mbani mend atë imazh të tij, kur në një pasdite të ngrohtë, ai e përqafon Ryan-in me aq dashuri në trotuar? Ai nuk po bënte diçka për t'u shënuar në histori, por po bënte diçka që ishte e përjetshme: po dhuronte veten. Ai ishte një djalë që e kuptonte se jeta nuk është një llogari, por një dhuratë. Dhe kjo dashuri që ai dhuroi, ajo gatishmëri për të ndihmuar xhaxhain William, ai gjest i pastër i zemrës së tij, nuk ka humbur. Ajo dashuri është e gjallë në atë 'Pus të Dashurisë' në Cà Mau, ajo është e gjallë në çdo buzëqeshje që ai la pas, ajo është e gjallë në lidhjen e pashkëputur mes jush.
Dua të flas me ju, prindër të dashur, për atë gur që ndonjëherë rëndon në heshtjen e natës. Është guri i fajit. Shpesh, në pikëllimin tonë, ne fillojmë të pyesim: 'A munda të bëja më shumë? A ishte diçka që unë, si baba apo si nënë, nuk e vura re?'. Dua t'ju them sot, me gjithë butësinë e Zotit që shëron çdo plagë: hiqeni atë gur nga shpatullat tuaja. Beni nuk ishte faji juaj. Sëmundja e tij nuk ishte një dënim, asnjë dështim i kujdesit tuaj. Zoti nuk dërgon sëmundje për të ndëshkuar, dhe asnjë prind në këtë tokë nuk mund të kishte parandaluar atë që ishte përtej çdo kontrolli njerëzor. Ju keni qenë prindër të mrekullueshëm. Beni e dinte këtë. Ai e ndjente këtë në çdo buzëqeshje, në çdo udhëtim që bëtë së bashku, në atë dashuri të madhe që e rrethonte. Ju jeni të absoluar nga çdo faj. Zoti ju sheh me mëshirë dhe ju jep lirinë të qani pa u rënduar nga pesha e rreme. Ju jeni të lirë.
Ryan, vëllai i tij, ti je pjesa e gjallë e kësaj dashurie. Ti që ke ëndërruar me të, që ke ndarë me të çdo aventurë, ti je thirrur të vazhdosh këtë rrugë. Kur ndihesh i vetmuar, kujto se Beni është atje, duke të pritur, duke të mbështetur. Ai nuk është larg. Ai është në atë 'trup shpirtëror' për të cilin flet Pali, i fuqishëm, i lavdishëm, i lirë nga çdo dobësi. Ai është ai 'zog' që fluturon në qiellin e Zotit, duke u lutur për ty, duke të dhënë forcë që ti të vazhdosh të ëndërrosh, të ndërtosh, të jetosh. Ti nuk je vetëm.
Sot, kur të dilni nga kjo lutje, mos kërkoni përgjigje të mëdha për pyetjet e pafundme të jetës. Kërkoni vetëm praninë e Jezusit. Ai është Ai që 'i dëgjon britmat tona' dhe 'na fsheh nën hijen e krahëve të Tij'. Beni është atje, në atë hije të sigurt të dashurisë së Zotit. Ai është i lirë. Ai është i lumtur. Dhe ai ju pret, me atë buzëqeshje që ju e njihni aq mirë, për t'ju treguar se në fund të gjithçkaje, ajo që mbetet është dashuria. Kjo është e vetmja gjë që mund ta merrni me vete, dhe kjo është e vetmja gjë që Beni ju la si trashëgimi. Ecni me shpresë, sepse dashuria është më e fortë se vdekja. Beni, ky djalosh i mrekullueshëm, na mëson se jeta nuk matet me kohën që kemi, por me dashurinë që kemi dhënë. Dhe ai, në 15 vitet e tij, na ka dhënë një oqean dashurie. Le ta mbajmë atë në zemrat tona sot dhe përgjithmonë. Amen.
For the intentions entrusted to Ben on our prayer wall:
Të udhëhequr nga urdhërimi i Shëlbuesit dhe të formuar nga mësimi hyjnor, guxojmë të themi:
Ati ynë, që je në qiell, u shenjtëroftë emri yt; ardhtë mbretëria jote; u bëftë vullnesa jote si në qiell ashtu në tokë. Bukën tonë të përditshme na e jep sot; na i fal fajet tona, si i falim ne fajtorët tanë; e mos na lër të biem në tundim, por na liro prej së keqes. Amen.
Zoti ju bekoftë dhe ju dhëntë paqen e Tij që tejkalon çdo mendje. Shkoni në paqen e Krishtit.
✝ May almighty God bless you: the Father, and the Son, and the Holy Spirit. Amen.