Përkujtimi i Shën Pios nga Pietrelcina, Meshtar

Ndonjëherë, kur ecim nëpër dhomat e shtëpisë, sytë na ndalen te diçka fare e thjeshtë: një palë këpucë të lëna pranë derës, një libër i hapur në tavolinë, ose ndoshta një vizatim i vjetër i një avioni që dikur mbante emrin e ëndërruar 'Con Chim Airlines'. Këto objekte, në dukje të zakonshme, mbajnë brenda tyre peshën e një jete që ka lënë gjurmë të pashlyeshme. Në Ungjillin e sotëm, Jezusi u jep dishepujve të tij një urdhër që na tingëllon disi i ashpër: 'Merrni asgjë për rrugë'. As shkop, as torbë, as bukë, as para. Asnjë tunikë të dytë. Ai po i dërgon ata në një udhëtim ku siguria e vetme nuk është ajo që kanë në xhep, por Ai që i dërgon. Është një ftesë për të besuar se nëse Zoti të thërret, Ai do të sigurojë gjithçka që të duhet për të ecur përpara.

Sot, ndërsa jemi këtu, tre muaj pas kthimit të Benjamin Vo-së në shtëpinë e Atit, kjo ftesë për të 'mos marrë asgjë' na prek në një plagë që është ende e ndjeshme. Ne shpesh duam të marrim me vete gjithçka nga ata që kemi dashur: kujtimet, zërin, të qeshurën, planet për të ardhmen. E ndiejmë sikur, pa këto gjëra, rruga jonë bëhet e pamundur. Alan, Thao, Ryan, unë e di se si është kjo. Unë e di se si heshtja në shtëpi ndonjëherë bëhet një zhurmë që nuk të lë të flesh. E di se si çdo mëngjes, kur drita hyn në dhomë, ju kërkoni një prani që nuk është më aty fizikisht. Dhe në atë mungesë, shpesh vjen tundimi për të menduar se jeta juaj ka mbetur pas, se keni humbur gjithçka që kishit për të ofruar.

Por dëgjoni fjalët e Shën Pios, të cilin e kujtojmë sot: 'Lutja është çelësi që hap zemrën e Zotit'. Beni ishte një djalë që e dinte këtë gjuhë të zemrës. A e mbani mend atë imazh të tij, kur qëndronte me atë buzëqeshje të ëmbël duke mbajtur akulloren e tij, apo kur me aq pasion fliste për inxhinierinë dhe teknologjinë? Ai nuk ishte thjesht një djalë i zgjuar që kodonte lojëra; ai ishte një djalë që e kuptonte se dashuria nuk është një llogari, por një dhuratë. Kur ai ofroi të jepte kursimet e tij për xhaxhain William, ai nuk po bënte një llogari matematikore. Ai po bënte një akt dashurie të pastër. Ai ishte i gatshëm të 'mos merrte asgjë për rrugë', sepse e dinte se ajo që vërtet ka rëndësi është sa shumë mund të dhurosh.

Kjo na çon te një e vërtetë që duhet ta themi hapur: dhimbja e humbjes së një fëmije është një kryq që duket se nuk ka fund. Shumë prindër, në heshtjen e tyre, mbajnë një gur të rëndë: atë të fajit. 'A munda të bëja më shumë? A ishte diçka që unë, si baba apo si nënë, nuk e vura re?'. Dua t'ju them sot, me gjithë butësinë e Zotit që shëron çdo plagë: hiqeni atë gur nga shpatullat tuaja. Beni nuk ishte faji juaj. Sëmundja e tij nuk ishte një dënim, asnjë dështim i kujdesit tuaj. Zoti nuk dërgon sëmundje për të ndëshkuar, dhe asnjë prind në këtë tokë nuk mund të kishte parandaluar atë që ishte përtej çdo kontrolli njerëzor. Ju keni qenë prindër të mrekullueshëm. Beni e dinte këtë. Ai e ndjente këtë në çdo buzëqeshje, në çdo udhëtim që bëtë së bashku, në atë dashuri të madhe që e rrethonte. Ju jeni të absoluar nga çdo faj. Zoti ju sheh me mëshirë dhe ju jep lirinë të qani pa u rënduar nga pesha e rreme. Ju jeni të lirë.

Jezusi në Ungjill u thotë dishepujve: 'Nëse dikush nuk ju mirëpret, shkundni pluhurin nga këmbët tuaja'. Kjo nuk do të thotë të harroni, por do të thotë të mos lejoni që pluhuri i së shkuarës, i pafuqisë dhe i pikëllimit, t'ju pengojë të ecni përpara. Beni nuk do që ju të mbeteni të bllokuar në pluhurin e dhimbjes. Ai, që aq shumë e donte jetën, që aq shumë e donte familjen, dëshiron që ju të jetoni. Ai është tani në atë 'Banquet të Qiellit', duke qeshur, duke u habitur nga bukuria e pafundme e Zotit, dhe duke u lutur për ju. Ai është ai 'zog' që fluturon lart, i lirë nga çdo dhimbje, i lirë nga çdo 'test' që duhej të kalonte këtu në tokë.

Ryan, vëllai i tij, ti je pjesa e gjallë e kësaj dashurie. Ti që ke ëndërruar me të, që ke ndarë me të çdo aventurë, ti je thirrur të vazhdosh këtë rrugë. Kur ndihesh i vetmuar, kujto se Beni është atje, duke të pritur, duke të mbështetur. Ai nuk është larg. Ai është në atë 'trup shpirtëror' për të cilin flet Pali, i fuqishëm, i lavdishëm, i lirë nga çdo dobësi. Ti je vëllai i tij, dhe kjo lidhje nuk mund të ndërpritet nga vdekja. Ajo është e shkruar në përjetësi.

Sot, kur të dilni nga kjo lutje, mos kërkoni përgjigje të mëdha për pyetjet e pafundme të jetës. Kërkoni vetëm praninë e Jezusit. Ai është Ai që 'i dëgjon britmat tona' dhe 'na fsheh nën hijen e krahëve të Tij'. Beni është atje, në atë hije të sigurt të dashurisë së Zotit. Ai është i lirë. Ai është i lumtur. Dhe ai ju pret, me atë buzëqeshje që ju e njihni aq mirë, për t'ju treguar se në fund të gjithçkaje, ajo që mbetet është dashuria. Kjo është e vetmja gjë që mund ta merrni me vete, dhe kjo është e vetmja gjë që Beni ju la si trashëgimi. Ecni me shpresë, sepse dashuria është më e fortë se vdekja. Beni, ky djalosh i mrekullueshëm, na mëson se jeta nuk matet me kohën që kemi, por me dashurinë që kemi dhënë. Dhe ai, në 15 vitet e tij, na ka dhënë një oqean dashurie. Le ta mbajmë atë në zemrat tona sot dhe përgjithmonë. Amen.