E premte e javës së 30-të gjatë vitit

Shpesh herë, ne e imagjinojmë jetën si një udhëtim të gjatë, një vijë e drejtë që shtrihet përpara nesh, ku ne planifikojmë çdo stacion, çdo ndalesë, çdo fluturim. Ne mendojmë për 'Con Chim Airlines', për ëndrrat që Beni, ai djalë me një mendje kaq të ndritur dhe një shpirt kaq të butë, i thurte me pasionin e një inxhinieri të vogël, por me ëmbëlsinë e një fëmije që sapo ka zbuluar mrekullitë e qiellit. Beni ishte një djalë që e donte strukturën, logjikën, rendin; ai ishte ai që zhytej në AWS dhe kodet e tij, jo sepse donte thjesht të dinte, por sepse donte të kuptonte se si bota qëndron bashkë. Ai ishte ai që buzëqeshte kur fliste për aeroplanët, me atë shkëlqim në sy që na bënte të gjithëve të besonim se qielli ishte vërtet vendi i tij.

Por sot, në këtë lexim nga Shën Pali drejtuar Filipianëve, ne gjejmë diçka që duket se thyen logjikën tonë njerëzore. Pali thotë: 'Unë jam i bindur se ai që e filloi këtë vepër të mirë në ju, do ta çojë deri në fund'. Kur ne shohim një jetë si ajo e Benit, një jetë që u duk se u ndërpre para kohe, zemra jonë pyet: 'Cila është kjo vepër e mirë që u çua deri në fund?'. Ne presim që fundi të jetë pleqëria, arritjet e mëdha, qetësia e një jete të gjatë. Dhe megjithatë, Zoti ka një tjetër masë për 'fundin'. Për Zotin, vepra e mirë nuk matet me numrin e viteve, por me thellësinë e dashurisë që një shpirt ka përçuar.

Beni ishte një djalë që e kuptonte këtë dashuri pa pasur nevojë për fjalë të mëdha. Kujtoni atë moment kur ai, në moshën 15-vjeçare, i tha prindërve të tij se ishte i gatshëm të jepte të gjitha kursimet e tij për të ndihmuar xhaxhain William, i cili po vuante pasojat e goditjeve në tru. Ai nuk e theu atë arkë, nuk e zbrazi me bujë, nuk kërkoi lavdi. Ai thjesht ofroi. Kjo është rrënja e thellë e një shpirti që nuk jeton për vete, por për të tjerët. Ai nuk e shkatërroi kursimin e tij, por e shenjtëroi atë me ofertën e tij. Kjo është dashuria që Jezusi na kërkon: jo një ndjenjë, por një akt i gatishmërisë për të dhënë gjithçka. Beni, me atë gjest, tregoi se armatura e tij ishte dashuria.

Në Ungjillin e sotëm, ne shohim Jezusin në shtëpinë e një fariseu, në ditën e shtunë, ditën e pushimit të shenjtë. Atje, përballë Tij, është një njeri që vuan nga hidropizia. Dhe njerëzit e vëzhgojnë Jezusin me kujdes, gati për ta akuzuar nëse Ai bën diçka 'të paligjshme'. Por Jezusi, si gjithmonë, e kthen vëmendjen nga njeriu. Ai nuk pyet për ligjet, Ai pyet për nevojën: 'A është e lejueshme të shërosh të shtunën apo jo?'. Dhe pastaj, Ai bën pyetjen që na prek të gjithëve: 'Kush prej jush, nëse djali apo kau i tij bie në pus, nuk do ta nxjerrë menjëherë, madje edhe ditën e shtunë?'.

Kjo pyetje, 'kush prej jush', është një thirrje për të vërtetën tonë më të thellë. A e dini se çfarë do të thotë të biesh në pus? Ndonjëherë, ky pus është pikërisht ai vend ku jeni tani, Alan dhe Thao. Është ai vend i errët, i ftohtë, ku mungesa e Benit ndihet si një peshë që ju mban të përkulur. Ju pyesni veten në ato net pa gjumë: 'A mos humba ndonjë shenjë? A mund të kisha bërë më shumë? A ishte diçka në kujdesin tim që duhej të ishte ndryshe?'. Dua t'ju shikoj në sy sot dhe t'ju them me gjithë autoritetin e Ungjillit: hiqeni atë gur nga supet tuaja. Ju nuk keni gabuar. Sëmundja e Benit nuk ishte pasojë e asgjëje që keni bërë ose keni lënë pa bërë. Zoti nuk është një gjykatës që kërkon fajtorë aty ku ka vetëm lot të pastër. Sëmundja, ndonjëherë, vjen si një stuhi e papritur, përtej çdo kontrolli njerëzor, përtej çdo vigjilence. Ju keni qenë për Benjaminin gjithçka që një fëmijë mund të ëndërronte: streha e tij, sytë e tij, krahët e tij. Ai nuk u largua sepse dashuria juaj u ndal; ai shkoi në shtëpi sepse atje e prisnin. Ju jeni të absoluar nga çdo faj. Lëreni atë barrë të bjerë në tokë.

Kur Jezusi thotë se do ta nxirrte djalin nga pusi, Ai na tregon se sa shumë na do. Ai nuk ndalet para asnjë rregulli, para asnjë pengese, kur është fjala për të na shpëtuar. Beni është tani në duart e Atit, në atë 'Banket të Qiellit' ku nuk ka më sëmundje, nuk ka më dhimbje, nuk ka më ndarje. Ai është i lirë, ashtu siç ishte gjithmonë në shpirtin e tij, duke fluturuar në ato lartësi që ai i donte aq shumë. Ai është atje, duke pritur, duke buzëqeshur, duke ju parë me një dashuri që nuk ka më kufij.

Ryan, vëllai i tij i dashur, ti që ke ndarë me të lojërat, ëndrrat për aeroplanët, udhëtimet nëpër botë, ti je pjesë e këtij misteri. Ti e di se Beni është tani në dritën e Zotit, duke të buzëqeshur ashtu siç bënte gjithmonë. Vazhdo të jetosh, të ëndërrosh, të jesh i fortë për veten dhe për ata që të duan. Dashuria juaj është një lidhje që as vdekja nuk mund ta shuajë. Beni është gjallë në Zotin, dhe ai të shikon me një dashuri që nuk ka më kufij. Ai është gjallë në atë 'Banket të Qiellit', së bashku me shpirtra të tjerë të bukur si Shën Carlo Acutis, duke u lutur për ju, duke u lutur për çdo fëmijë që vuan, dhe për çdo familje që mban një kryq të rëndë.

Dhe dashuria e tij vazhdon të jetë gjallë këtu mbi tokë – në ato gjeste të vogla e të fshehura mirësie që bëhen në emër të tij, duke sjellë jetë atje ku ka etje, ashtu si ai pusi i ujit në Cà Mau që mban emrin e tij, një shenjë e gjallë që dashuria e tij nuk është shuar, por është kthyer në një burim për të tjerët. Beni nuk është larg; ai është pjesë e këtij brumi të shenjtë që Zoti po ngjesh për përjetësinë.

Kur të dilni nga kjo lutje sot, mos kërkoni përgjigje të mëdha filozofike përse jeta ndonjëherë është kaq e shkurtër. Bëni vetëm një gjest të vogël mirësie për dikë që ka nevojë – një buzëqeshje për një fëmijë, një ndihmë për dikë që është vetëm, një lutje e thënë në heshtje. Bëjeni në emër të Benit. Kështu 'Con Chim Airlines' do të vazhdojë fluturimin e saj, jo në qiellin e kësaj toke, por në zemrat e atyre që nuk e harrojnë kurrë. Beni është gjallë në Zotin, dhe ju jeni të mbështjellë përgjithmonë në dashurinë e Tij. Mos kini frikë. Zoti është me ju, në çdo hap, në çdo frymëmarrje, në çdo lot që derdhni. Ai nuk ju lë kurrë vetëm. Ai është Shkëmbi juaj, streha juaj, dhe krahët e Tij janë gjithmonë hapur për t'ju mbledhur, për t'ju ngushëlluar, për t'ju mbajtur. Beni është atje, duke pritur, në dritën që nuk perëndon kurrë. Amen.