Kujtimi i Shën Kornelit, Papë, dhe Shën Qiprianit, Ipeshkëv, Dëshmorë

Shpesh herë, në jetën tonë të përditshme, ne përpiqemi t'i vëmë gjërat në rend, të ndërtojmë sisteme, të kuptojmë mekanizmat e botës që na rrethon. Benjamin Vo, djali ynë i dashur, ishte një mjeshtër i kësaj kureshtjeje. Ai nuk ishte thjesht një djalë që njihte teknologjinë; ai ishte një mendje që kërkonte të kuptonte 'si' funksionon gjithçka, nga cloud infrastruktura te fluturimi i një avioni Boeing 737. E imagjinoni dot atë djalosh, me sytë plot shkëlqim, duke folur me babain e tij për 'Con Chim Airlines', me atë ëmbëlsi që vetëm një fëmijë mund ta ketë kur ëndërron lartësitë? Ai e shihte botën si një fletë e bardhë, ku çdo detaj ishte një mundësi për të mësuar, për të ndërtuar, për të qenë pjesë e diçkaje më të madhe.

Por sot, në leximin e parë, Shën Pali na tregon se të gjitha këto – njohuria, profecitë, aftësia për të kuptuar misteret – janë vetëm 'të pjesshme'. Ai thotë: 'Kur isha fëmijë, flisja si fëmijë, mendoja si fëmijë, arsyetoja si fëmijë; kur u bëra burrë, i hodha tej gjërat e fëmijërisë'. Kjo nuk do të thotë se fëmijëria është e pavlerë. Përkundrazi, është pikërisht ajo thjeshtësi, ajo pastërti e zemrës së Benit, që na hap derën për të kuptuar 'rrugën më të shkëlqyer' që na propozon Pali: dashurinë. Dashuria që 'nuk dështon kurrë'.

Në Ungjillin e sotëm, Jezusi na flet për një brez që nuk di si të reagojë. 'I ramë fyellit e nuk vallëzuat; vajtuam e nuk qatë'. Është përshkrimi i një zemre që është bërë e shurdhër ndaj muzikës së Zotit. Por Beni, ai djalosh që e përjetonte jetën me një ndjeshmëri të rrallë, na tregoi një muzikë tjetër. E mbani mend atë moment kur, në moshën 12-vjeçare, ai u prek aq thellë sa qau në ditëlindjen e babait të tij, nga frika se mos e humbiste atë? Nuk ishte dobësi. Ishte dashuri e pastër, e pakushtëzuar, që nuk kishte nevojë për fjalë të mëdha, por vetëm për prani.

Alan dhe Thao, janë tre muaj që kur Beni u kthye në shtëpinë e Atit. E di që në këtë kohë, heshtja e shtëpisë mund të duket si një 'gong që buçet' ose një 'cimbal që bën zhurmë', ashtu siç thotë Pali për dashurinë që mungon. Por Beni nuk është zhurmë. Ai është drita që ju la pas. Në netët kur dhimbja ju mbyt, kur sytë tuaj kërkojnë në errësirë, mos harroni se Beni nuk është larguar. Ai është në atë 'pasqyrë' që tani është bërë 'fytyrë më fytyrë'. Ai e njeh Zotin ashtu siç është njohur prej Tij. Dhe në atë njohje, ai është i lirë.

Dua të ndalem te një gur që shumë prindër mbajnë në zemër, një gur që ndonjëherë bëhet i padurueshëm. Në heshtjen e netëve, shpesh vjen ajo pyetje: 'A munda të bëja më shumë? A ishte ndonjë gjë që unë, si prind, duhej ta kisha parandaluar?'. Dua t'ju them sot, me gjithë autoritetin e dashurisë së Krishtit: hiqeni atë gur nga shpatullat tuaja. Beni nuk ishte faji juaj. Sëmundja e tij nuk ishte një dënim, asnjë dështim i kujdesit tuaj. Zoti nuk dërgon sëmundje për të ndëshkuar, dhe asnjë prind në këtë botë nuk mund të kishte parandaluar atë që ishte përtej çdo kufiri njerëzor. Ju keni qenë prindër të mrekullueshëm. Ai e dinte këtë. Ai e ndjente këtë në çdo buzëqeshje, në çdo udhëtim, në çdo përqafim. Ju jeni të absoluar nga çdo faj. Zoti ju sheh me mëshirë dhe ju lejon të qani pa u ndëshkuar nga ndjenja e peshës së rreme. Ju jeni të lirë.

Beni na la një trashëgimi që nuk matet me AWS ose me kodim, por me gjeste të thjeshta. E mbani mend kur ai ofroi të jepte gjithë kursimet e tij për të ndihmuar xhaxhain William? Ai nuk e theu atë arkë, nuk e zbrazi me bujë. Ai thjesht e ofroi. Kjo është dashuria që 'nuk kërkon të mirën e vet'. Dhe ky gjest i vogël vazhdon të jetojë. Ai vazhdon të rrjedhë në atë 'Pus të Dashurisë' në Cà Mau, duke u dhënë ujë të pastër atyre që kanë etje. Beni, djaloshi ynë i ndritur, është bërë një oqean mëshire për ata që kanë nevojë. Ai vazhdon të japë, nga qielli, duke na mësuar se dashuria nuk vdes me vdekjen e trupit.

Ryan, vëllai i tij i dashur, ti je dëshmia e gjallë e kësaj dashurie. Kur ndihesh i vetmuar, kujto se ti je pjesa e gjallë e asaj lidhjeje që as vdekja nuk mundi ta thyejë. Ti e pe Benin në çdo moment të rritjes suaj, në çdo lojë, në çdo ëndërr për 'Con Chim Airlines'. Vazhdo të kesh guxim. Vazhdo të ecësh përpara, duke mbajtur gjallë atë dritë që Beni të la si dhuratë në zemër. Ti nuk je vetëm, sepse dashuria e vëllait është një themel që nuk lëkundet kurrë.

Sot, kur të dilni nga kjo lutje, mbani me vete këtë: nuk jeni ju që duhet ta mbani botën në shpatulla. Zoti është Ai që e mban. Beni është në duart e Tij. Dhe dashuria e tij, ajo dashuri që e bëri atë të ofrojë kursimet e tij për të tjerët, vazhdon të rrjedhë përmes jush. Ajo vazhdon të ujisë tokën përmes çdo gjesti të vogël të fshehtë që ju bëni në emër të tij. Kjo është vera e re që Zoti po derdh në kacekët tuaj: dashuria që nuk shuhet me vdekjen, por që shndërrohet në shërbim, në dhembshuri, në shpresë.

Beni, ti që na mësove se 'të provosh është gjithçka që ka rëndësi', na ndihmo sot të provojmë të besojmë. Na ndihmo të mos kemi frikë nga kjo rrugë që na duket e panjohur. Na mbaj për dore, derisa të gjithë të takohemi atje, ku nuk ka më 'teste', as 'faje', por vetëm gëzimi i përjetshëm në praninë e Atit. Amen.