Cuimhneachán ar Naomh Coirnéal, Pápa, agus Naomh Ciprian, Easpag, Mairtírigh

Smaoinigh ar an gcaoi a n-osclaíonn tú bosca beag, rud éigin a bhí i bhfolach ar feadh i bhfad, agus an t-iontas a bhíonn ort nuair a fheiceann tú an t-ábhar istigh. Uaireanta, is amhlaidh atá ár saol. Bíonn muid ag rith, ag déanamh anailíse ar an domhan, ag pleanáil don lá amárach, díreach mar a bhí ár mBenjamin Vo, leis an intinn ghéar sin aige a bhí in ann cód a scríobh agus struchtúir chasta a thuiscint. Ach uaireanta, stopann an saol. Agus sa stad sin, sa tost sin, feicimid rud éigin níos doimhne ná an loighic. Feicimid an rud is tábhachtaí ar fad: an grá.

Sa chéad léacht inniu, tugann Naomh Pól dúinn an t-iomann is áille ar an ngrá. 'Má labhraím i dteangacha na ndaoine agus na n-aingeal, ach nach bhfuil grá agam, níl ionam ach gong a bhíonn ag glaoch nó siombail a bhíonn ag gliontráil.' Smaoinigh ar na focail sin. Is féidir leat an domhan a thuiscint, is féidir leat eitilt go dtí na spéartha, is féidir leat eitleáin a dhearadh cosúil le 'Con Chim Airlines' a bhí ina aisling ag Ben, ach mura bhfuil an grá sin i lár an scéil, tá an saol folamh. Bhí an grá sin mar chroílár shaol Ben. Ní raibh sé ina bhuachaill a bhí ag iarraidh a bheith mór os comhair an domhain; bhí sé ina bhuachaill a bhí ag iarraidh a bheith fíor. Cuimhnigh ar an uair sin, nuair a bhí sé ag smaoineamh ar a uncail William a bhí ag fulaingt, a dúirt sé lena thuismitheoirí go raibh sé sásta a bhanc múc ar fad a thairiscint. Níor bhris sé an banc, níor ghlac sé an t-airgead, ach bhí an tairiscint ann. Sin é an grá a bhíonn 'foighneach agus cineálta'. Sin é an grá a 'bhíonn ag súil le gach rud'.

Ach caithfimid an fhírinne a rá sula dtairgimid compord. Tá sé trí mhí anois ó d’fhág Benjamin an saol seo. Do Alan agus Thao, agus do Ryan, tá an phian sin fíor agus domhain. Níl aon chiall i ndaoine a rá go bhfuil an t-am ag leigheas gach rud nuair a bhíonn an cathaoir sin folamh, nuair nach gcloisear an gáire sin ar an staighre, nó nuair a bhíonn an t-uaigneas ag titim isteach san oíche. Tá an bhrón sin ann toisc go raibh an grá ann. Ná déanaigí iarracht an bhrón sin a chur i bhfolach, agus ná lig do éinne a rá leat go bhfuil tú ag caoineadh anlathach. Is é an caoineadh sin an t-aon chomhartha amháin atá fágtha den ghrá sin nach bhfuil áit eile le dul aige. Tá an pian seo ina scáthán ar an ngrá a bhí agaibh do Benjamin.

Agus anseo, a Alan agus a Thao, caithfimid an chloch throm sin a bhaint de bhur gcroíthe. B’fhéidir go bhfuil sibh ag fiafraí san oíche an ndearna sibh go leor, an raibh rud éigin a d’fhéadfadh a bheith déanta difriúil. Éistigí go han-chúramach: Níor pheacaigh an duine seo ná a thuismitheoirí. Níor thip oraibh in aon chor. Ní raibh aon rud a d’fhéadfadh sibh a dhéanamh a d’athródh an toradh. Uaireanta, tagann an tinneas isteach sa saol, rud nach bhfuil aon mhíniú air, rud atá thar ár n-acmhainn. Ná cuir an t-ualach sin de chiontacht ort féin. Tá sibh glan, tá sibh saor, agus tá grá Dé ag clúdach gach uile nóiméad den chúram a thug sibh do Ben. Níor tháinig an tinneas seo ó aon easnamh i bhur gcúram. Tá sibh saor ón ualach sin. Ní raibh aon fhiach agaibh le híoc; bhí sibh ag tabhairt gach rud a bhí agaibh.

Sa Soiscéal, insíonn Íosa dúinn faoin gcaoi a bhfuil daoine ag lorg comharthaí, ag gearán nach bhfuil rudaí ag dul mar is mian leo. 'Sheinn muid an fheadóg daoibh, ach níor dhamhsaigh sibh.' Tá an domhan seo go minic cosúil leis an margadh sin – ag iarraidh orainn damhsa nuair ba mhaith linn caoineadh. Ach tá an eagna 'fírinneach ag a clann'. Seo an hinge, an áit a n-osclaíonn an solas. Ní bhaineann an eagna le freagraí tapa a fháil ar an 'cén fáth'. Baineann sé le muinín a chur sa té atá ag coinneáil an domhain. Nuair a bhí Ben ag féachaint ar na spéartha, ag pleanáil a chuid eitiltí, bhí sé ag lorg rud éigin níos mó. Anois, tá sé ag eitilt i láthair an Athar. Agus sa bhall sin, níl aon phian níos mó. Tá sé saor. Tá sé ag gáire.

Smaoinigh ar an aisling sin a bhí ag a athair, áit a raibh Ben ag rá: 'Ba, tá gach rud go maith.' Agus tá sé go maith, a chairde. Ní hé go bhfuil an phian imithe, ach tá an grá fós beo. Tá sé beo sa tobar uisce sin i Vítneam, i ngach gníomh cineáltais a dhéantar in ainm Ben. Nuair a théann sibh amach an doras inniu, cuimhnigh ar an ngrá sin. Nuair a bhraitheann sibh go bhfuil an domhan ag titim as a chéile, tóg an lámh sin, cuir bhur muinín sa Tiarna. Tá Ben ag faire oraibh, ag fanacht libh sa solas, ag gáire le gáire geal a bhí chomh nádúrtha sin dó. Tá sibh saor, tá sibh grámhar, agus tá sibh á n-iompar ag lámha an Athar anois agus go deo. Ná bíodh eagla oraibh an grá a thabhairt arís, fiú nuair a bhraitheann sé go bhfuil an praghas ró-ard. Tá an praghas íoctha ag Críost cheana féin. Tá sibh i gcroí an Athar, agus tá Ben i gcroí an Athar freisin. Tá sibh ceangailte le chéile sa ghrá nach dteipeann riamh. Amen.