Dé Sathairn den Tríú Domhnach is Fiche sa Tréimhse Saolta

Smaoinigh ar an gcaoi a dtógann duine teach. Smaoinigh ar an obair chrua a bhíonn i gceist sula leagtar an chéad bhríce. Is é an rud is tábhachtaí, an rud nach bhfeiceann éinne tar éis an teach a bheith críochnaithe, ná an bunús. An chloch. An talamh a tochlaíodh go domhain. Sa Soiscéal inniu, insíonn Íosa dúinn go bhfuil an té a éisteann lena bhriathra agus a chuireann i gcrích iad cosúil le fear a thochail go domhain agus a leag a bhunús ar charraig. Nuair a thagann an tuile, nuair a bhrúnn an abhainn i gcoinne an tí, ní chroitheann sé, mar tá sé tógtha go maith.

Tá an íomhá seo den 'bhunús' ag labhairt go láidir linn inniu. Is íomhá í de rud nach bhfeictear, ach atá ag coinneáil gach rud eile ina sheasamh. Smaoinigh ar ár mBenjamin Vo. Nuair a smaoinímid ar Ben, smaoinímid ar a intinn ghéar, ar an gcaoi ar thaitin an mhatamaitic agus na cóid leis. Ach smaoinigh ar an 'bunús' a bhí ina chroí. Ní raibh sé ina bhuachaill a bhí ag iarraidh a bheith mór os comhair an domhain; bhí sé ina bhuachaill a bhí ag iarraidh a bheith fíor. Bhí a chroí tógtha ar an gcineáltas. Cuimhnigh ar an uair sin, nuair a bhí sé ag smaoineamh ar a uncail William a bhí ag fulaingt, a dúirt sé lena thuismitheoirí go raibh sé sásta a bhanc múc ar fad a thairiscint. Níor bhris sé an banc, níor ghlac sé an t-airgead, ach bhí an tairiscint ann. Sin é an bunús. Sin é an chloch ar a raibh a shaol tógtha. Ní raibh sé ag iarraidh rud éigin a thaispeáint; bhí sé ag iarraidh grá a thabhairt.

Ach caithfimid an fhírinne a rá sula dtairgimid compord. Tá sé dhá mhí anois ó d’fhág Benjamin an saol seo. Tá an t-achar ama sin trom. Do Alan agus Thao, agus do Ryan, tá an saol seo anois cosúil le teach a bhfuil an tuile ag bualadh ina choinne. Tá na laethanta ann nuair a mhothaíonn sibh go bhfuil an bunús ag creathadh. Tá an t-uaigneas sin ann, an cathaoir folamh sin, an guth sin nach gcloisear ag teacht anuas na staighre, an gáire sin a bhí chomh nádúrtha sin. Tá an phian sin fíor, agus níl aon chúis le ligean orainn go bhfuil sé éasca. Ná déanaigí iarracht an bhrón sin a chur i bhfolach. Tá an bhrón sin mar chuid den ghrá a bhí agaibh do Ben, agus tá an grá sin níos láidre ná an tuile.

Agus anseo, a Alan agus a Thao, caithfimid an chloch throm sin a bhaint de bhur gcroíthe. B’fhéidir go bhfuil sibh ag fiafraí san oíche an ndearna sibh go leor, an raibh rud éigin a d’fhéadfadh a bheith déanta difriúil. Éistigí go han-chúramach: Níor pheacaigh an duine seo ná a thuismitheoirí. Níor thip oraibh in aon chor. Ní raibh aon rud a d’fhéadfadh sibh a dhéanamh a d’athródh an toradh. Uaireanta, tagann an tinneas isteach sa saol, rud nach bhfuil aon mhíniú air, rud atá thar ár n-acmhainn. Ná cuir an t-ualach sin de chiontacht ort féin. Tá sibh glan, tá sibh saor, agus tá grá Dé ag clúdach gach uile nóiméad den chúram a thug sibh do Ben. Níor tháinig an tinneas seo ó aon easnamh i bhur gcúram. Tá sibh saor ón ualach sin.

Sa chéad léacht, deir Naomh Pól: 'An cupán beannaithe a bheannaíonn muid, nach comhpháirtíocht é le Fuil Chríost?' Is é an cupán seo, an t-altóir seo, an áit a dtéann muid chun neart a fháil. Nuair a bhíonn muid ag mothú go bhfuil ár dteach ag titim as a chéile, téann muid chuig an gCarraig. Is é Íosa an Charraig sin. Nuair a bhí Ben ag obair ar a chuid clár ar GitHub, nuair a bhí sé ag caint ar 'Con Chim Airlines', bhí sé ag tógáil rud éigin. Bhí sé ag iarraidh daoine a thabhairt chuig áiteanna nua, chuig spéartha níos gile. Anois, tá sé féin ag eitilt sna spéartha sin. Tá sé ag faire oraibh le gáire geal. Nuair a bhíonn sibh ag mothú uaigneach, cuimhnigh ar an aisling sin a bhí ag a athair, nuair a chonaic sé Ben ag rá: 'Ba, tá gach rud go maith.'

Is é an t-athrú a thagann inniu ná seo: ní hé an teach an rud is tábhachtaí, ach an Bunús. Tá sibh tógtha ar ghrá Dé. Ní rachaidh an grá sin i léig. Nuair a théann sibh amach an doras inniu, cuimhnigh ar an gcaoi a raibh Ben i gcónaí ag iarraidh cabhrú. Déanaigí an rud céanna. Nuair a fheiceann sibh duine atá ag fulaingt, tabhair focal cineálta dóibh. Nuair a bhraitheann sibh go bhfuil an tuile ag teacht, tóg an cupán sin, tóg an urnaí sin, agus cuir bhur muinín sa Tiarna. Tá Ben ag fanacht libh sa solas, ag gáire, agus ag faire oraibh le grá síoraí. Tá sibh saor, tá sibh grámhar, agus tá sibh á iompar ag lámha an Athar anois agus go deo.