Dé Márt sa tOchtú Seachtain is Fiche sa Ghnáth-Am

Smaoinigh ar an gcaoi a n-osclaíonn tú doras an tí tar éis lá fada, agus an ciúnas a bhíonn romhat—ciúnas nach bhfuil folamh, ach ciúnas atá lán de chuimhní. Tá sé thart ar cheithre mhí anois ó d’fhág Benjamin Vo an saol seo, agus tá a fhios agam go bhfuil an ciúnas sin sa bhaile níos airde ná mar a bhí sé riamh. Is cuimhin liom an pictiúr sin de Ben, ina shuí go socair ar an mbinse bán sa ghairdín, é ag gáire leis an teaghlach, a shúile lán de sholas agus de bheocht. Bhí an buachaill sin, le a intleacht iontach agus a chroí chomh cineálta sin, ina bhríomhar go deo. Bhí sé ina bhuachaill a raibh an domhan mór ina shúile aige, ó na haerárthaí a bhí sé ag pleanáil dá 'con chim airlines' go dtí an t-eolas domhain a bhí aige ar chórais theicneolaíochta a bheadh deacair fiú do dhaoine fásta.

Sa chéad léacht inniu, cloisimid Naomh Pól ag labhairt go láidir leis na Galataigh: 'For freedom Christ set us free; so stand firm and do not submit again to the yoke of slavery.' Tá an tsaoirse sin, an tsaoirse a thug Críost dúinn, cosúil le spéir oscailte gan teorainn—an spéir chéanna a raibh Ben ag faire uirthi le grá chomh mór sin. Ach uaireanta, mothaímid go bhfuilimid faoi chuing. Mothaímid go bhfuil an brón, an t-uaigneas, agus an cheist 'cén fáth?' ag coinneáil ár n-anama i ngéibheann. Is furasta a bheith ag iarraidh an dlí a leanúint, an t-ord a chur ar an chaos, ag smaoineamh go n-oibreoidh gach rud amach má dhéanaimid gach rud 'i gceart'. Ach deir Pól linn: 'For in Christ Jesus, neither circumcision nor uncircumcision counts for anything, but only faith working through love.'

Caithfimid an fhírinne a rá sula dtairgimid compord. Tá an phian sin fíor agus domhain. Do Alan agus Thao, agus do Ryan, tá an bhrón sin ina chuid den ghrá a bhí agaibh do Benjamin. Nílimid ag iarraidh an phian sin a ghlanadh amach le focail éadroma; tá an caoineadh sin ann toisc go raibh grá ann, grá chomh domhain sin nach bhféadfadh bás é a dhíothú. Tá an bhrón sin ina scáthán ar an ngrá a bhí agaibh do Benjamin. Ní gá duit a bheith láidir an t-am ar fad. Tá cead agat a bheith briste. Tá an bhrón sin, an t-uaigneas sin, ina chuid den ghrá a leanann ar aghaidh ag labhairt nuair a bhíonn focail gann.

Agus anseo, a Alan agus a Thao, caithfimid an chloch throm sin a bhaint de bhur gcroíthe. B’fhéidir go bhfuil sibh ag fiafraí san oíche an ndearna sibh go leor, an raibh rud éigin a d’fhéadfadh a bheith déanta difriúil. Éistigí go han-chúramach: Níor pheacaigh an duine seo ná a thuismitheoirí. Níor thip oraibh in aon chor. Ní raibh aon rud a d’fhéadfadh sibh a dhéanamh a d’athródh an toradh. Uaireanta, tagann an tinneas isteach sa saol, rud nach bhfuil aon mhíniú air, rud atá thar ár n-acmhainn. Ná cuir an t-ualach sin de chiontacht ort féin. Tá sibh glan, tá sibh saor, agus tá grá Dé ag clúdach gach uile nóiméad den chúram a thug sibh do Ben. Níor tháinig an tinneas seo ó aon easnamh i bhur gcúram. Níor thip sibh riamh air. Tá sibh saor ón ualach sin. Ní raibh aon fhiach agaibh le híoc; bhí sibh ag tabhairt gach rud a bhí agaibh. Bhí sibh ag tabhairt grá, ag tabhairt aire, ag tabhairt gach rud a d'fhéadfadh tuismitheoir a thabhairt.

Sa Soiscéal inniu, tugann Íosa aghaidh ar an Phariseach a bhí buartha faoin dlí seachtrach, faoin nite roimh an mbéile. Deir sé: 'Oh you Pharisees! Although you cleanse the outside of the cup and the dish, inside you are filled with plunder and evil.' Seo an hinge, an áit a n-osclaíonn an solas. Ní bhaineann sé le bheith glan ar an taobh amuigh, le cuma na dea-bheatha a choinneáil. Baineann sé leis an taobh istigh. Baineann sé leis an gcroí. Smaoinigh ar Ben. Smaoinigh ar an gcaoi a raibh sé chomh toilteanach a chuid go léir a thairiscint—mar an uair sin a thairg sé a bhanc muc ar fad dá uncail William. Níor bhris sé an banc, níor ghlac sé an t-airgead toisc nach raibh gá leis, ach bhí an tairiscint ann. Sin é an cineáltas a bhí ann: buachaill a bhí réidh chun a chuid go léir a thabhairt uaidh ar son duine eile, gan choinníoll. Sin é an spiorad atá ag Íosa sa Soiscéal inniu—an spiorad a thugann gach rud uaidh, a chuireann muinín i nDia, agus a théann ó bhaile go baile ag scaipeadh an tsolais. Is é an cineáltas a bhíonn i gcónaí ag lorg bealach chun cabhrú, fiú nuair nach bhfuil ach beagán le tabhairt, nó nuair nach bhfuil ach gáire le roinnt.

Ryan, a dheartháir, tá tú ag iompar an ghrá sin freisin. Tá a fhios agam go bhfuil an saol uaigneach uaireanta, ach cuimhnigh ar an gcaoi a raibh sibh ag pleanáil do na 'Cybertrucks' sin, ag caint faoi na haerárthaí. Tá an nasc sin fós beo. Tá sé beo i ngach gníomh cineáltais a dhéantar go ciúin san oíche, i ngach uair a roinneann sibh cuimhne, i ngach uair a bhreathnaíonn sibh ar na spéartha agus a smaoineann sibh ar a 'con chim' beag ag eitilt i láthair Dé. Nuair a théann sibh amach an doras inniu, tóg an lámh sin, cuir bhur muinín sa Tiarna. Tá Ben ag faire oraibh, ag gáire leis an ngáire geal a bhí chomh nádartha sin dó, agus ag fanacht libh sa solas. Tá sibh saor, tá sibh grámhar, agus tá sibh á n-iompar ag lámha an Athar anois agus go deo. Ná bíodh eagla oraibh an grá a thabhairt arís, fiú nuair a bhraitheann sé go bhfuil an praghas ró-ard. Tá an praghas íoctha ag Críost cheana féin. Tá sibh saor, agus tá Ben ag eitilt in éineacht leis na haingil, ag fanacht libh sa bhaile mór sin atá ullmhaithe ag an Athair. Amen.