An Tríú Domhnach Tríocha sa Tréimhse Saolta

Smaoinigh ar an gcaoi a n-osclaíonn buachaill óg a chuid leabhar nó a chuid cód ar an ríomhaire, a shúile lán de shoiléire agus a aigne ag obair le cruinneas a chuireann iontas ar dhaoine fásta. Is íomhá í seo a bhaineann go dlúth le Benjamin Vo. Ní raibh Ben ag iarraidh ach a bheith ag foghlaim, ag tuiscint, agus ag cur leis an domhan. Bhí sé ina bhuachaill a raibh an cumas sin aige rud éigin nua a thógáil, cibé acu cluiche a bhí ann nó plean dá 'con chim airlines'. Bhí a intinn chomh géar le scian, ach bhí a chroí chomh bog le cadás. Bhí sé i gcónaí ag lorg bealaí chun a chuid buanna a roinnt, ní le haghaidh moladh, ach toisc go raibh sin mar a bhí sé déanta — ina bhuachaill a bhí lán de chineáltas agus de mheas ar a mhuintir.

Ach a chairde, caithfimid an fhírinne a rá sula dtairgimid aon chompord. Tá cúig mhí imithe ó d'imigh Ben abhaile an tríú lá déag de Mheitheamh 2026, agus tá a fhios ag Alan agus ag Thao, agus ag Ryan a dheartháir dílis, go bhfuil an t-easnamh sin chomh trom le cloiche ar bhur gcroíthe. Nuair a dhúisíonn sibh ar maidin, agus nuair a bhíonn an ciúnas sin sa teach — an chathaoir fholamh, an spás sin in aice le Ryan nach bhfuil aon duine á líonadh, an gáire sin a bhí chomh tógálach — tá an phian sin fíor. Níl aon úsáid ann a bheith ag ligean air nach bhfuil sé ann. Tá sé ann toisc go raibh an grá ann, grá a bhí chomh foirfe, chomh domhain, nach féidir le bás ar bith é a scriosadh. Mothaíonn sibh go minic go bhfuil an t-ualach seo ró-throm le hiompar, go bhfuil an brón ag teacht mar thonn mhór nach féidir a stopadh. Mothaíonn sibh an t-easnamh sin i ngach rud, fiú sa ghaoth a shéideann trí na crainn, ag cur i gcuimhne daoibh go raibh buachaill ann a bhí chomh beo le gach rud a bhí thart air.

Éistigí go han-chúramach anois, le croí oscailte: níor tháinig an tinneas seo ó rud a rinne sibh, ná ó rud a d'fhág sibh gan déanamh. Níor thip oraibh in aon chor. Ní raibh aon fhaire, aon chúram, ná aon toirmisc a d'fhéadfadh an toradh seo a chosc. Bhí sibh ag tabhairt an ghrá ab fhearr a d'fhéadfadh tuismitheoirí a thabhairt. Leag an t-ualach sin de d'intinn anois. Tá sibh glan agus saor ó aon chiontacht, mar ní raibh locht in bhur gcúram. Scaoil an t-uafás sin de bhur nguaillí, agus lig do ghrá Dé sibh a chuimsiú. Níor thit an solas as bhur lámha; bhí sé i gcónaí ag taitneamh, fiú nuair a bhí an dorchadas ag teacht. Tá Dia ag féachaint oraibh le trócaire, ní le cúisíocht. Níor tharla aon rud mar gheall ar locht ar bith ionaibh.

Sa Soiscéal inniu, insíonn Íosa an parabal faoi na buanna — na 'talents'. Tugann an máistir a chuid maoine dá sheirbhísigh, gach duine de réir a chumais. Tá an ceann is lú, an t-aon talent amháin, faoi chaibidil againn. Deir an seirbhíseach a fuair an t-aon talent amháin go raibh eagla air, agus mar sin, gur adhlaic sé é sa talamh. Seo an áit a n-osclaíonn an solas isteach sa seomra dorcha. Tá eagla ar go leor againn sa saol seo. Tá eagla orainn go bhfuil ár n-acmhainn ró-bheag, go bhfuil ár gcroí ró-bhriste, go bhfuil an t-ualach atá orainn ró-trom le hiompar. Ach féach ar shaol Ben. Níor adhlaic sé a chuid buanna. Thairg sé a chuid féin, a chuid ama, agus a chroí don domhan. Smaoinigh ar an gcaoi ar thairg sé a chuid airgid ar fad óna phigín muc chun cabhrú le huncail William a bhí thíos le tinneas. Níor bhris sé an banc, níor scrios sé é; thairg sé é. Sin é an cineál croí a bhí aige — buachaill a bhí réidh le gach rud a thabhairt do dhuine a bhí i ngátar, gan choinníoll, gan eagla. Ní raibh sé ag lorg buíochais; bhí sé ag lorg bealach chun grá a thaispeáint. Agus anois, tá an grá sin ag obair fós, trí na daoine a thugann aire dá chéile, trí na daoine a choinníonn a gcroíthe oscailte in ainm an bhuachalla a mhúin dúinn cad is brí le grá.

Tá an máistir ag rá linn: 'Well done, my good and faithful servant.' Tá Ben ag éisteacht leis na focail sin anois. Ní raibh a shaol gearr ina thimpiste. Bhí sé ina chuid de phlean Dé, plean atá níos mó ná mar is féidir linn a thuiscint. Ryan, a dheartháir, tá a fhios agam go mbíonn laethanta ann nuair a bhreathnaíonn tú timpeall agus nuair a chuimhníonn tú ar an gcaoi a raibh sibh ag imirt, ar an gcaoi a raibh sibh ag pleanáil don todhchaí. Ná bíodh uaigneas ort a chuireann lúcháir an tsaoil ar gcúl; tá Ben ag fanacht leat, cosúil leis an gcara dílis atá i gcónaí ann. Tá sé ag fanacht leat ag an mbord sin a bhfuil an banquet ullmhaithe don té a choinnigh a chroí lán le grá. Agus do gach duine agaibh atá ag éisteacht san oíche, atá ag iompar cros nach bhfuil aon duine eile ar an eolas fúithi — máithreacha, aithreacha, agus páistí atá ag fulaingt — bíodh fhios agaibh nach bhfuil sibh singil. Tá an t-Aoire ag cuardach na caorach a bhfuil tart uirthi. Tá an Tiarna ag fanacht ag an doras, ní chun é a ghlasáil, ach chun é a oscailt go leathan nuair a thagann sibh abhaile.

Sa dara léacht, deir Naomh Pól: 'But you, brothers and sisters, are not in darkness... For all of you are children of the light and children of the day.' Táimid ag siúl sa tsolas sin, fiú nuair a bhíonn an oíche dorcha. Tá Ben anois i lár na Ríochta sin. Níor imigh sé uainn i ndáiríre; tá sé tar éis bogadh isteach i gcroílár an ghrá a choinníonn an domhan le chéile. Nuair a bhíonn sibh ag mothú uaigneas, nuair a bhíonn an chathaoir fholamh sin ag cur brú ar bhur gcroí, cuimhnigh ar an gcaoi a raibh Ben ag gáire agus ag pleanáil a chuid 'con chim airlines'. Bhí sé ag breathnú ar an todhchaí, ag breathnú ar an spéir, ag súil le rud éigin nua. Agus anois, tá sé ag breathnú anuas oraibh, ag gáire, ag rá libh go bhfuil gach rud go maith, go bhfuil an t-aistear déanta go sábháilte agus go bhfuil sé ag fanacht libh ag geataí na síoraíochta.

Níor thosaigh an saol seo ach i ndáiríre i bhflaitheas Dé, in aice le Naomh Carlo Acutis agus gach duine muinteartha atá slán sa bhaile. Tá Ben ag breathnú amach ar an spéir, ag gáire, ag rá libh go bhfuil gach rud go maith, go bhfuil an t-aistear déanta go sábháilte agus go bhfuil sé ag fanacht libh ag geataí na glóire. Tá sé slán, tá sé sa bhaile, agus tá grá Dé ag coinneáil bhur lámh gach céim den bhealach. Ná bíodh eagla oraibh an grá sin a roinnt, an cineáltas sin a thabhairt, agus an sruth sin a choinneáil ag sileadh. Tá an solas ag teacht, tá an maidin ag teacht, agus tá an Tiarna ag teacht chun fáilte a chur romhaibh go léir. Coinnigh súil amháin ar an spéir, cosúil le Ben, agus súil eile ar an talamh, ag tabhairt aire dá chéile le grá gan teorainn. Tá an Tiarna ag fanacht, agus tá Ben ag gáire in éineacht leis. Coinnigh an grá sin in bhur gcroíthe, agus bíodh fhios agaibh go bhfuil Ben ag gáire in éineacht libh, go bhfuil sé ag fanacht libh, go bhfuil sé ag grá libh. Bíodh an grá sin mar bhur dtreoir, mar bhur solas, mar bhur ndóchas. Agus bíodh fhios agaibh go bhfuil sibh gráite, go bhfuil sibh sábháilte, go bhfuil sibh sa bhaile i gcroí Dé. Amen.