वर्षातील तेहतीसवा रविवार

कधीकधी, आयुष्यातील सर्वात खोल सत्ये एखाद्या जाडजूड ग्रंथात नसून, आपल्या घराच्या कोपऱ्यात विखुरलेल्या साध्या वस्तूंमध्ये दडलेली असतात. कल्पना करा, बेंजामिनच्या खोलीत पडलेले ते कोडिंगचे रिपॉझिटरी, जिथे त्याने त्याच्या कल्पनेतून अनेक खेळ आणि ॲप्लिकेशन्स तयार केली होती. तिथेच कुठेतरी, त्याच्या त्या 'कॉन चिम एअरलाईन्स'च्या स्वप्नांची एक धूसर आठवण आहे. बेन केवळ एक पंधरा वर्षांचा मुलगा नव्हता, ज्याला गणिताची आणि विमानांची आवड होती; तो एक असा तरुण होता, ज्याचे हृदय त्याच्या बुद्धिमत्तेपेक्षाही मोठे होते. आजच्या पवित्र शास्त्रात, येशू आपल्याला 'तालांतांच्या' (talents) रूपकाद्वारे एका अशा सत्याकडे नेतो, जे आपल्या आयुष्याला एक नवीन अर्थ देते. प्रभू आपल्याला विचारतो: तुला जे काही दिले आहे, त्याचे तू काय केलेस?

आजच्या पहिल्या वाचनात, नीतिसूत्रांचा ग्रंथ एका गुणवान स्त्रीचे वर्णन करतो, जिची मूल्ये मोत्यांपेक्षाही श्रेष्ठ आहेत. 'ती आपली हाताची बोटे फिरवून काम करते आणि गरजूंकडे हात पसरते.' बेनचे आयुष्यही तसेच होते. त्याला केवळ स्वतःच्या बुद्धिमत्तेचा गर्व नव्हता; त्याला इतरांसाठी काहीतरी करण्याची ओढ होती. तुम्हाला आठवते का, जेव्हा त्याने आपल्या आई-वडिलांना सांगितले होते की, काका विल्यम यांच्या आजारपणात मदत करण्यासाठी तो आपली संपूर्ण पिगी बँक द्यायला तयार आहे? त्याने ती बँक कधीच फोडली नाही, गरज नव्हती, त्याचे काका सुरक्षित होते—पण तो प्रस्ताव, तो स्वतःजवळ जे काही आहे ते दुसऱ्यासाठी अर्पण करण्याचा तो अफाट आणि निर्मळ मानस… हीच त्याच्या आत्म्याची खरी संपत्ती होती. तो 'तालांत' गाडून ठेवणारा नव्हता, तर तो ते वाढवणारा होता. त्याने आपल्या प्रेमाचे, आपल्या हसण्याचे आणि आपल्या जिज्ञासू वृत्तीचे तालांत इतरांच्या जीवनात पेरले.

पण आपण येथे केवळ त्याच्या कौशल्याची किंवा त्याच्या बुद्धिमत्तेची आठवण काढण्यासाठी नाही आलो. आपण येथे एका मोठ्या दुःखाच्या छायेतून आशेच्या प्रकाशात पाऊल ठेवण्यासाठी आलो आहोत. अलन आणि थाओ, मला माहीत आहे की जूनच्या त्या तेराव्या तारखेपासून, तुमच्या घरातील ती शांतता किती अजब आणि जड वाटते. बेनची ती खोली, त्याचे ते कोडिंगचे जग, आणि त्याचे ते हसरे मुख आठवताना तुमचे हृदय किती तुटत असेल, याची मी कल्पना करू शकतो. कधीकधी, रात्रीच्या त्या निशब्द गाभाऱ्यात, जेव्हा झोप येत नाही, तेव्हा तुमच्या मनात एक खोल वेदना दाटून येते… आणि कदाचित नकळतच, एक अपराधीपणाचा विचार मनात येतो का? 'आम्ही काही चुकले का? आम्ही काही मिस केले का? आम्ही अजून काही करू शकलो असतो का?' आज, प्रभूच्या या वेदीसमोर, मी तुम्हाला अत्यंत कळकळीने आणि नम्रपणे सांगतो: ते ओझे खाली ठेवा. ते ओझे तुमचे नाही. आजारपण ही कोणतीही मानवी चूक नसते. ते कोणाच्याही नियंत्रणात नसते. देव तुम्हाला कधीही दोष देत नाही. तुम्ही बेनला जे प्रेम दिले, ती एक शुद्ध, पवित्र आणि संपूर्ण देणगी होती. तुम्ही काहीही चुकले नाही. त्या सर्व अपराधीपणाच्या विचारांना आज कायमचे सोडून द्या, कारण देव तुमच्या अश्रूंकडे पाहून तुम्हाला आपल्या प्रेमाच्या बाहूंमध्ये धरत आहे. काही दुःखे ही मानवी नियंत्रणापलीकडची असतात, आणि देव त्या दुःखात तुम्हाला सोडून गेलेला नाही.

येशू आजच्या शुभवर्तमानात म्हणतो, 'माझ्या मालकाच्या आनंदात सहभागी हो.' मालक त्या नोकरांना म्हणतो, ज्यांनी तालांतांचा वापर केला. बेनने त्याचे आयुष्य अशा प्रकारे जगले की जणू तो प्रत्येक क्षणी देवाच्या आनंदाची वाट पाहत होता. वडिलांच्या त्या स्वप्नात बेनने त्यांना सांगितले होते—'बापा, मी सर्व टेस्ट पास झालो आहे, मी स्वतः श्वास घेऊ शकतो'—तसाच बेन आज ख्रिस्ताच्या सानिध्यात पूर्णपणे मुक्त आणि जीवनाने भरलेला आहे. तो आता त्या अनंत जीवनात, कोणत्याही तापाविना, कोणत्याही वेदनेविना, पूर्णपणे निरोगी आणि सशक्त आहे. तो आता त्या 'कॉन चिम एअरलाईन्स'च्या कल्पनेप्रमाणे स्वर्गाच्या अनंत आकाशात मुक्तपणे उडत आहे. तो तिथे एकटा नाही; तो संत कार्लो अकुतिसच्या सोबत आहे, आणि हे दोघेही आज जगातल्या सर्व आजारी मुलांसाठी आणि सर्व दुःखी कुटुंबांसाठी प्रार्थना करत आहेत.

रायन, माझ्या प्रिय बाळा, तू तुझ्या दादा बेनला किती मिस करतोस, हे फक्त तू आणि देव जाणता. जेव्हा तू तो विमान कार्ड आपल्याजवळ ठेवतोस, तेव्हा हे लक्षात ठेव की तुझा दादा तुझ्यापासून कधीही दूर गेलेला नाही. तो तुझ्या प्रत्येक पावलावर, तुझ्या प्रत्येक खेळाच्या क्षणात तुझ्यासोबत आहे. तुझे आयुष्य हे बेनच्या प्रेमाचे एक जिवंत प्रतीक आहे. तू जेव्हा अभ्यास करतोस, जेव्हा तू हसतोस, तेव्हा तुझा दादा तुझ्यामध्येच जगत असतो. तू एकटा नाहीस.

आज आपण एका अशा जगाच्या उंबरठ्यावर आहोत, जिथे अंधार कधीकधी दाटून येतो, पण प्रेषित पौल आपल्याला आठवण करून देतो: 'आपण रात्रीचे किंवा अंधाराचे नाही; आपण प्रकाशाची मुले आहोत.' बेनचे आयुष्य हे त्या प्रकाशाचे एक किरण होते. ज्याप्रमाणे कॅ माऊमधील त्या विहिरीतून पाणी वाहते, तसे बेनचे प्रेम आजही जगाच्या गरजूंपर्यंत पोहोचत आहे. हे त्याचे तालांत आहे जे तो आजही वाढवत आहे—तुमच्या माध्यमातून, तुमच्या प्रेमातून.

तर मग, आज येथून बाहेर पडताना आपण काय सोबत घेऊन जायचे? एक लहानशी, कृतीशील गोष्ट. आज रात्री झोपताना, तुमचे घर कितीही शांत किंवा रिकामे वाटत असले, तरी एक दीर्घ श्वास घ्या, आकाशाकडे पाहा, आणि म्हणा: 'प्रभू, बेन तुझ्या हातात सुरक्षित आहे, आणि आता आमचे आयुष्यही तुझ्या हातात आहे.' त्याच्या त्या प्रेमाला तुमच्या हृदयात जिवंत ठेवा. तो आपल्याला त्या स्वर्गाच्या बांक्वेटमध्ये पुन्हा भेटण्यासाठी वाट पाहत आहे, जिथे कोणताही शोक असणार नाही आणि सर्व अश्रू पुसले जातील. आमेन.