عام परवानेच्या सत्ताविसाव्या आठवड्यातील गुरुवार

कधीकधी रात्रीची वेळ अशी असते, जेव्हा घराचे सगळे दिवे विझलेले असतात, रस्ते शांत असतात आणि आपण आपल्या स्वतःच्या विचारांच्या चक्रात अडकलेले असतो. घड्याळाचे काटे सरकत असतात, पण झोप डोळ्यांपासून दूर गेलेली असते. मनात काहीतरी हवे असते, कशाचीतरी तीव्र ओढ असते, पण नेमके काय हवे हे सांगता येत नाही. आजच्या शुभवर्तमानात येशू आपल्याला अशाच एका रात्रीच्या प्रहरी घेऊन जातो. तो एका माणसाची गोष्ट सांगतो, जो मध्यरात्री आपल्या मित्राच्या दारावर जाऊन उभा राहतो आणि म्हणतो, 'मित्रा, मला तीन भाकरी उधार दे, कारण माझा एक मित्र प्रवासावरून माझ्या घरी आला आहे आणि त्याला खायला माझ्याकडे काहीच नाही.' आतून उत्तर येते, 'मला त्रास देऊ नको, दार आधीच लावले आहे, मुले आणि मी अंथरुणात आहोत, मला उठून काही देणे शक्य नाही.' पण येशू सांगतो की केवळ त्या मैत्रीसाठी नव्हे, तर त्या माणसाच्या सततच्या आग्रहामुळे, त्या न थकणाऱ्या knocking मुळे, तो उठतो आणि त्याला हवे ते देतो.

विचार करा त्या मध्यरात्रीच्या दाराबद्दल. आयुष्यही अनेकदा एका मध्यरात्रीसारखे असते. अलन, थाओ, आणि प्रिय रायन, गेल्या तीन महिन्यांपासून तुमच्या आयुष्यात अशीच एक मध्यरात्री आली आहे, जिथून पुढे जाण्यासाठी अंधार दाट वाटतो. १३ जूनच्या त्या सकाळनंतर, घरातील प्रत्येक कोपऱ्यात बेनच्या त्या तेजस्वी हास्याची आणि त्याच्या गोड आवाजाची पोकळी जाणवते. जेव्हा तुम्ही रात्री उठून पाहता, तेव्हा मनात अनेक प्रश्न येतात, 'आम्ही काही चुकलो का? आम्ही आणखी काय केले असते तर बेन आज आमच्यासोबत असता का?' हा विचार मनाला कुर्तडून काढतो. पण आज प्रभू येशू तुम्हाला त्या दाराजवळ उभे राहून अत्यंत प्रेमाने सांगत आहे: नाही, तुम्ही काहीही चुकले नाही. आजारपण किंवा दुःख हे कोणाचेही पाप नसते, आणि ते कोणाच्याही चुकीमुळे येत नाही. जसे येशूने अंधळ्या माणसाच्या बाबतीत स्पष्ट केले होते—'ना या माणसाने पाप केले, ना त्याच्या आई-वडिलांनी.' तुम्ही जगातील सर्वोत्तम आई आणि वडील आहात. तुम्ही बेनला दिलेल्या प्रेमात कसलीही कसुरी नव्हती. स्वतःला त्या नको असलेल्या अपराधीपणाच्या ओझ्यापासून पूर्णपणे मुक्त करा. देव तुम्हाला कधीही दोष देत नाही. काही गोष्टी मानवी नियंत्रणाबाहेर असतात, आणि त्या कोणत्याही पालकांच्या चुकीमुळे घडत नसतात. तुम्ही बेनला जे प्रेम दिले, ते देवाच्या प्रेमाचेच एक प्रतिबिंब होते.

बेंजामिन—आपला लाडका बेन—हा एक असा मुलगा होता ज्याच्या बुद्धीत आणि हृदयात देवाचे एक अफाट जग सामावले होते. त्याला गणिताची कठीण सूत्रे सोडवणे जितके सहज जमायचे, तितकेच क्लाउड इन्फ्रास्ट्रक्चर आणि एआयच्या जगात रमणे आवगायचे. पण या सर्वांच्या पलीकडे, त्याचे हृदय किती मोठे आणि कोवळे होते, याचे एक सुंदर चित्र आठवते. तो १५ वर्षांचा होता, तेव्हा त्याने आपल्या मनात एक विचार आणला होता—आपल्या काका विल्यम, ज्यांना दोनदा पक्षाघात झाला होता, त्यांना मदत करण्यासाठी आपली संपूर्ण पिगी बँक त्यांना देऊन टाकण्याची त्याची इच्छा होती. त्याने ती बँक फोडली नाही, कारण गरज नव्हती आणि काकांकडे विमा होता, पण त्याने दिलेला तो प्रस्ताव, तो अनपेक्षितपणे आपले सर्वस्व अर्पण करण्याचा विचार—तो त्याच्या अंतःकरणातील अथांग करुणेचा पुरावा होता. तो एक असा मुलगा होता ज्याला विमानांचे इतके वेड होते की त्याने स्वतःच्या कल्पनेत 'कॉन चिम एअरलाईन्स' नावाची एक कंपनी सुरू केली होती. तो जेव्हा त्याबद्दल बोलायचा, तेव्हा त्याच्या चेहऱ्यावरचे ते निरागस हसू आणि तो हलकासा गिगाट, हे जणू देवाच्या सृष्टीतील सर्वात गोड गाण्यांपैकी एक होते.

आजच्या पहिल्या वाचनात प्रेषित पौल गालातीकरांना अतिशय कडक शब्दांत विचारतो, 'हे वेड्या गालातीकरांनो, तुमच्यापैकी कोणी तुम्हाला भुरळ घातली आहे? येशू ख्रिस्त तुमच्या डोळ्यांसमोर क्रूसावर खिळलेला स्पष्टपणे दाखवला असताना तुम्ही असे कसे विसरलात?' पौलाला हे सांगायचे आहे कि मानवी नियम किंवा स्वतःच्या कष्टांवर भिस्त ठेवण्यापेक्षा, देवाच्या आत्म्यावर विश्वास ठेवणे महत्त्वाचे आहे. बेनचे आयुष्य हे कोणत्याही नियमांच्या चौकटीत बसणारे नव्हते, तर ते आत्म्याच्या मोकळेपणाने जगलेले आयुष्य होते. त्याने कधीही दाखवावे म्हणून काही केले नाही; तो जसा होता, तसा खरा होता. जसे तो उन्हाळ्याच्या त्या दिवसात Lourdes च्या पवित्र grottoes मध्ये किंवा जगातल्या वेगवेगळ्या शहरांत उभा राहून आपल्या कुटुंबासोबत जगाचे सौंदर्य पाहत होता, तसाच तो आज त्या स्वर्गीय 'बांक्वेट ऑफ हेवन'मध्ये उभा आहे.

रायन, माझ्या प्रिय बाळा, तुझा दादा बेन तुझ्यावर आजही किती प्रेम करतो, हे तुझे हृदय सांगत असेल. जेव्हा तू तुझ्या खेळात किंवा शाळेत असतोस, तेव्हा हे विसरू नकोस की बेनचा तो लढाऊ बाणा—की 'प्रयत्न करणे हेच सर्वात महत्त्वाचे आहे'—तुझ्यातही जिवंत आहे. तुम्ही दोघेजण त्या उन्हाळ्याच्या दिवसात एकत्र घालवलेले क्षण, किंवा विमानतळावर उभे राहून निळ्या आकाशात विमाने उडताना पाहण्याचे ते शांत क्षण—हे सर्व देवाच्या स्मृतीत कायमचे कोरले गेले आहेत. बेन आता कोणत्याही तापाविना, कोणत्याही वेदनेविना, त्या बोईंग ७३७ पेक्षाही उंच ठिकाणी, देवाच्या अनंत प्रकाशात विहार करत आहे. तो तिथे एकटा नाही. तो तिथे तुम्हाला पाहत आहे, रायनला पाहत आहे, आणि तुम्हाला सांगत आहे की, 'मी ठीक आहे, बाबा, आई, रायन, काळजी करू नका.'

येशू शुभवर्तमानात शेवटी म्हणाला, 'जर तुम्ही वाईट असूनही आपल्या मुलांना चांगल्या गोष्टी द्यायला जाणता, तर स्वर्गातला पिता आपल्या मागणाऱ्यांना पवित्र आत्मा किती अधिक प्रमाणावर देईल?' आज तुम्हाला त्याच पवित्र आत्म्याच्या सांत्वनाची गरज आहे. जेव्हा अलन तुम्ही रात्री विचार करता, किंवा जेव्हा तुम्हाला बेनच्या आठवणी दाटून येतात, तेव्हा हे लक्षात ठेवा की देव तुमचे अश्रू मोजत आहे. जशी ती विहीर—'जिếng Gioan Baotixita'—जी बेनच्या नावाने Cà Mau मध्ये खोदली गेली आहे आणि तिथल्या तहानलेल्या लोकांना निर्मळ पाणी देत आहे, तसेच बेनचे प्रेम आज या जगात जिवंत आहे. त्याचे ते लहानसे जीवन एका मोठ्या ओसाड वाळवंटात पाण्याचा झरा ठरले आहे.

आज येथून बाहेर पडताना, एक गोष्ट आपल्यासोबत घेऊन जा: दार उघडे आहे. मध्यरात्री जरी आपण थकून भागून उभे असलो, तरी प्रभूचे दार कधीही बंद होत नाही. त्याला सतत हाक मारा, त्याचे नाव घ्या, आणि बेनच्या त्या गोड हास्याची आठवण करून हसा. तो तुम्हाला सोडून गेलेला नाही; तो फक्त देवाच्या त्या अनंत आकाशात आपल्या स्वप्नांची 'कॉन चिम एअरलाईन्स' उडवत आहे, आणि तुमच्या प्रत्येक पावलावर तुमच्यावर प्रेम करत आहे. प्रभूच्या शांततेत विसावा घ्या. आमेन.