വർഷാവർഷം ഇരുപത്തിയേഴാം വാരം വ്യാഴാഴ്ച

നമ്മുടെ ജീവിതത്തിൽ ചില നിമിഷങ്ങളുണ്ട്, അവിടെ വാക്കുകൾക്ക് പകരം നിശബ്ദതയാണ് കൂടുതൽ സംസാരിക്കുന്നത്. വീടിന്റെ മൂലയിൽ ആരും ശ്രദ്ധിക്കാതെ ഇരിക്കുന്ന ഒരു പഴയ കളിപ്പാട്ടം, അല്ലെങ്കിൽ അലമാരയിൽ വെറുതെ കിടക്കുന്ന ഒരു പുസ്തകം... ഇതെല്ലാം കാണുമ്പോൾ പെട്ടെന്ന് നമ്മുടെ മനസ്സ് വർഷങ്ങൾക്ക് പിന്നിലേക്ക് സഞ്ചരിക്കും. അതാണ് ഓർമ്മകളുടെ സ്വഭാവം. അത് നമ്മോട് ഉറക്കെ സംസാരിക്കില്ല, മറിച്ച് നമ്മുടെ ഉള്ളിലെവിടെയോ പതുക്കെ തൊട്ടുണർത്തും. ഇന്ന് തിരുസഭ നമുക്ക് നൽകുന്ന വചനങ്ങളിലേക്ക് വരുമ്പോൾ, നമ്മുടെ കണ്ണുകൾ ആദ്യം ചെന്നെത്തുന്നത് സുവിശേഷത്തിന്റെ താളുകളിലേക്കാണ്. അവിടെ യേശു ഒരു സുഹൃത്തിനെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കുന്നു. പാതിരാത്രിയിൽ അപ്രതീക്ഷിതമായി എത്തിയ അതിഥിയെ സ്വീകരിക്കാൻ, ഒന്നും കൈവശമില്ലാത്ത ഒരുവൻ തന്റെ സുഹൃത്തിന്റെ വാതിലിൽ മുട്ടുന്നു. അവൻ ആ വാതിലിൽ മുട്ടുന്നത് വെറുതെയല്ല, മറിച്ച് തന്റെ ആവശ്യത്തിന് വേണ്ടിയാണ്. യേശു പറയുന്നു, 'മുട്ടുവിൻ, നിങ്ങൾക്കു തുറന്നുകിട്ടും.'

ഈ വാതിലിൽ മുട്ടുന്ന രംഗം എന്റെ മനസ്സിനെ നമ്മുടെ പ്രിയപ്പെട്ട ബെഞ്ചമിൻ വോയിലേക്ക് കൂട്ടിക്കൊണ്ടുപോകുന്നു. ബെൻ... ആകാശത്തിന്റെ വിശാലതയെ അത്രമേൽ സ്നേഹിച്ച, വിമാനങ്ങളുടെ ചിറകുകൾ നോക്കി അത്ഭുതപ്പെട്ട ആ മിടുക്കൻ ബാലൻ. ബെൻ തന്റെ അച്ഛൻ അലനോടൊപ്പം ലോകമെമ്പാടുമുള്ള എയർപോർട്ടുകളിൽ പോയി വലിയ ബോയിംഗ് ജെറ്റുകൾ പറന്നുയരുന്നത് നോക്കിനിൽക്കുമായിരുന്നു. അവനൊരു കമ്പനി തുടങ്ങണം എന്നായിരുന്നു അവന്റെ വലിയ ആഗ്രഹം—അതിന്റെ പേര് അവൻതന്നെ സ്നേഹത്തോടെ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറയുമായിരുന്നു, 'കോൺ ചിം എയർലൈൻസ്' എന്ന്! ആ പേര് പറയുമ്പോൾ അവന്റെ മുഖത്തുണ്ടാകുന്ന ആ നിഷ്കളങ്കമായ മന്ദഹാസം... അതൊരു കുട്ടിയുടെ കളിചിരി മാത്രമല്ലായിരുന്നു, മറിച്ച് ദൈവത്തിന്റെ സൃഷ്ടിയിലെ അത്ഭുതങ്ങളെ തൊട്ടറിഞ്ഞ ഒരു കുഞ്ഞിന്റെ സന്തോഷമായിരുന്നു. അവൻ ആകാശത്തെ നോക്കി കൈകൾ വിരിച്ചുനിൽക്കുമ്പോൾ, അവൻ സ്വപ്നം കണ്ടത് ഈ ലോകത്തിന്റെ അതിരുകൾക്കപ്പുറമുള്ള ദൈവത്തിന്റെ വലിയ ലോകത്തെയായിരുന്നു.

പക്ഷേ, പ്രിയപ്പെട്ട അലൻ, താവോ, റയാൻ... ഇന്ന് മൂന്നു മാസം പിന്നിടുമ്പോൾ, നിങ്ങളുടെ വീട്ടിലെ ആ മുറികൾ എത്രമാത്രം നിശബ്ദമാണ് എന്ന് എനിക്കറിയാം. ബെൻ ഇരുന്ന ആ കസേര, അവൻ തന്റെ കോഡിംഗും ഗെയിമുകളും ചെയ്തിരുന്ന ആ ഡെസ്ക്... ആ ശൂന്യത എത്രമാത്രം ഭാരമേറിയതാണ്! ഈ വേദനയെ ലളിതമാക്കാനോ പെട്ടെന്ന് മാറ്റാനോ ഞാൻ ശ്രമിക്കുന്നില്ല. കാരണം വേദന വേദന തന്നെയാണ്. സുവിശേഷത്തിലെ ആ സുഹൃത്തിനെപ്പോലെ നിങ്ങളും ഇന്ന് കർത്താവിന്റെ വാതിലിൽ മുട്ടുന്നുണ്ടാകാം. 'കർത്താവേ, ഞങ്ങളുടെ പ്രാർത്ഥനകൾ അങ്ങ് കേൾക്കുന്നില്ലേ? ഈ വേർപാട് ഞങ്ങൾക്ക് എങ്ങനെ താങ്ങാനാകും?' എന്ന് നിങ്ങൾ ചോദിക്കുന്നുണ്ടാകാം. ഈ ചോദ്യങ്ങൾ പാപമല്ല; അവ നിങ്ങളുടെ ആഴമായ സ്നേഹത്തിന്റെ അടയാളങ്ങളാണ്. ദൈവം നിങ്ങളുടെ ഈ മുട്ടലുകളെ, നിങ്ങളുടെ ഈ നിലവിളികളെ കേൾക്കുന്നുണ്ട്.

ഇവിടെയാണ് ഗലാത്തിയാ ലേഖനത്തിൽ പൗലോസ് ശ്ലീഹാ ഗലാത്തിയാക്കാരോട് ചോദിക്കുന്ന ആ ചോദ്യം പ്രസക്തമാകുന്നത്: 'ആത്മാവിൽ ആരംഭിച്ച നിങ്ങൾ ഇപ്പോൾ ജഡത്തിൽ അവസാനിക്കുകയാണോ?' പൗലോസ് അവരെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നത്, ദൈവത്തിന്റെ കൃപയെക്കുറിച്ചാണ്. മനുഷ്യന്റെ പ്രയത്നങ്ങളല്ല, മറിച്ച് ദൈവത്തിന്റെ സ്നേഹമാണ് നമ്മെ നയിക്കുന്നത്. ബെന്നിന്റെ ജീവിതം ഒരു ചെറിയ അധ്യായമായി നമുക്ക് തോന്നാം, പക്ഷേ അത് ആത്മാവിൽ ആരംഭിച്ച ഒരു വലിയ യാത്രയായിരുന്നു. ബെന്നിന്റെ ഹൃദയം എത്രമാത്രം വിശാലമായിരുന്നു എന്ന് നമുക്കറിയാം. അങ്കിൾ വില്യം പക്ഷാഘാതം വന്ന് കഷ്ടപ്പെട്ടപ്പോൾ, പതിനഞ്ചാം വയസ്സിൽ ബെൻ താൻ സൂക്ഷിച്ചിരുന്ന കൊച്ചു പിഗ്ഗി ബാങ്ക് മുഴുവൻ എടുത്ത് കൊടുക്കാൻ തയ്യാറായത് ഓർക്കുക. അവൻ അത് ഉടച്ചില്ല, ആരും അത് ചോദിച്ചതുമില്ല; എന്നാൽ ആ ഓഫർ തന്നെ ഒരു വലിയ സ്നേഹത്തിന്റെ അടയാളമായിരുന്നു. തനിക്കുള്ളതെല്ലാം മറ്റുള്ളവർക്കായി നൽകാൻ തയ്യാറായ ഒരു ഹൃദയം. അതാണ് യേശു പഠിപ്പിച്ച സ്നേഹം. ബെൻ ആ സ്നേഹം തന്റെ ജീവിതംകൊണ്ട് കാണിച്ച് തന്നു.

അലൻ, താവോ, നിങ്ങളുടെ ഹൃദയത്തിൽ ഇപ്പോഴും 'ഞങ്ങൾ എന്തെങ്കിലും വിട്ടുപോയോ, ഞങ്ങൾ കൂടുതൽ ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ' എന്ന കുറ്റബോധത്തിന്റെ ചെറിയൊരു കല്ല് കിടപ്പുണ്ടെങ്കിൽ, ഇന്ന് ഞാൻ ദൈവത്തിന്റെ നാമത്തിൽ അത് എടുത്തു മാറ്റുന്നു. രോഗം ഒരിക്കലും നിങ്ങളുടെ തെറ്റല്ല. നിങ്ങൾ ബെന്നിന് നൽകിയ സ്നേഹവും കരുതലും ഈ ലോകത്തിൽ ഒരു മാതാപിതാക്കൾക്ക് നൽകാൻ കഴിയുന്ന ഏറ്റവും വലിയ സമ്മാനമായിരുന്നു. നിങ്ങൾ ഒന്നും കുറച്ചില്ല. ദൈവം നിങ്ങളെ കുറ്റപ്പെടുത്തുന്നില്ല; മറിച്ച്, നിങ്ങളുടെ കണ്ണുനീറിന്റെ ഓരോ തുണിയും അവിടുന്ന് തന്റെ കൈകളിൽ ഏന്തിയിരിക്കുന്നു. ആ ഭാരമുള്ള കുറ്റബോധം ഇനി നിങ്ങളുടെ മനസ്സിൽ വെക്കരുത്. നിങ്ങൾ നല്ല മാതാപിതാക്കളായിരുന്നു, ആ സ്നേഹം എന്നും ജീവിക്കും. രോഗം ഒരു പരീക്ഷയല്ല, അത് നിങ്ങളുടെ തെറ്റുമല്ല; അത് മനുഷ്യജീവിതത്തിന്റെ ദുരൂഹതകളിൽ ഒന്നാണ്, അതിൽ ദൈവം നിങ്ങളെ ഒരിക്കലും കുറ്റപ്പെടുത്തില്ല.

റയാൻ, നീയാണ് ഇപ്പോൾ ബെന്നിന്റെ ആ സ്നേഹത്തിന്റെ ജീവനുള്ള സാക്ഷ്യം. നീ വളരുമ്പോൾ, നീ നിന്റെ ലക്ഷ്യങ്ങളിലേക്ക് നടക്കുമ്പോൾ, ബെൻ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ നിന്ന് നിന്നെ നോക്കി പുഞ്ചിരിക്കുന്നുണ്ട്. അവൻ നിന്റെ കാവൽമാലാഖയാണ്. നീ നിന്റെ ജ്യേഷ്ഠന്റെ ഓർമ്മകൾ നെഞ്ചിലേറ്റുമ്പോൾ, നീ ബെന്നിന്റെ ജീവിതത്തെയാണ് മുന്നോട്ട് കൊണ്ടുപോകുന്നത്. അച്ഛനും അമ്മയ്ക്കും വലിയൊരു കരുത്തായി നീ കൂടെയുണ്ടാകണം. ബെൻ നിന്നെ എത്രമാത്രം സ്നേഹിച്ചിരുന്നു എന്നത് നിന്റെ ഹൃദയത്തിൽ എന്നും ഉണ്ടാകണം.

ജീവിതം ചിലപ്പോൾ ഒരു വിമാനയാത്ര പോലെയാണ്. ചിലപ്പോൾ മേഘങ്ങൾക്കിടയിലൂടെ പറക്കുമ്പോൾ നമുക്ക് മുന്നിലുള്ളതൊന്നും കാണാൻ കഴിയില്ല. പക്ഷേ, പൈലറ്റ് വിമാനം സുരക്ഷിതമായി ലക്ഷ്യസ്ഥാനത്ത് എത്തിക്കുമെന്ന് നമുക്കറിയാം. ബെൻ ഇപ്പോൾ സ്വർഗ്ഗത്തിന്റെ ആ വലിയ വിമാനത്താവളത്തിൽ ശാന്തമായി ഇറങ്ങിയിരിക്കുന്നു. അവിടെ വേദനയില്ല, രോഗമില്ല, വേർപാടില്ല. അവിടെ അവൻ നിങ്ങളെ കാത്തിരിക്കുന്നു. പ്രിയപ്പെട്ടവരേ, ഇന്നു മുതൽ ആ ചെറിയ കാര്യത്തിൽ പിടിച്ചുനിൽക്കുക: ബെൻ നമ്മെ വിട്ടുപോയതല്ല, അവൻ ദൈവത്തിന്റെ നിത്യമായ വെളിച്ചത്തിലേക്ക് പറന്നുയർന്നതാണ്. നിങ്ങളുടെ സ്നേഹം അവനിലേക്ക് ഇന്നും ഒഴുകുന്നുണ്ട്. നിങ്ങൾ റയാനെ ചേർത്തുപിടിക്കുമ്പോൾ, നിങ്ങൾ പരസ്പരം സ്നേഹിക്കുമ്പോൾ, ബെൻ അവിടെയുണ്ട്. ബെന്നിന്റെ ആ നിഷ്കളങ്കമായ ചിരി നിങ്ങളുടെ ഹൃദയത്തിൽ സൂക്ഷിക്കുക. ദൈവം നിങ്ങളോടുകൂടെയുണ്ട്. ആ സ്വർഗ്ഗീയ ഭവനത്തിൽ, നാം എല്ലാവരും വീണ്ടും കണ്ടുമുട്ടും. അതുവരെ, ദൈവത്തിന്റെ സ്നേഹം നിങ്ങളുടെമേൽ എന്നും ഉണ്ടാകട്ടെ. ആമേൻ.