വർഷാവസാനകാലം - മുപ്പത്തിയൊന്നാം വാരം, ചൊവ്വാഴ്ച

നമ്മൾ പലപ്പോഴും വലിയ കാര്യങ്ങളെക്കുറിച്ചാണ് ചിന്തിക്കാറുള്ളത്. ഒരു വലിയ കെട്ടിടം പണിയുന്നതിനെക്കുറിച്ചോ, ദൂരസ്ഥലങ്ങളിലേക്ക് യാത്ര ചെയ്യുന്നതിനെക്കുറിച്ചോ, അല്ലെങ്കിൽ വലിയ നേട്ടങ്ങൾ കൈവരിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ചോ നമ്മൾ സ്വപ്നം കാണുന്നു. എന്നാൽ, ഇന്നത്തെ സുവിശേഷത്തിൽ യേശു നമ്മെ ക്ഷണിക്കുന്നത് അത്തരമൊരു വലിയ വിരുന്നിലേക്കല്ല, മറിച്ച് ആ വിരുന്നിന്റെ ആഴത്തിലുള്ള അർത്ഥത്തിലേക്കാണ്. ഒരു യജമാനൻ തന്റെ വിരുന്നിലേക്ക് അതിഥികളെ ക്ഷണിക്കുന്നു. പക്ഷേ, ഓരോരുത്തരും ഓരോ കാരണങ്ങൾ പറഞ്ഞ് ഒഴിഞ്ഞുമാറുന്നു. 'ഒരു വയൽ വാങ്ങാനുണ്ട്', 'അഞ്ച് ജോടി കാളകളെ പരിശോധിക്കാനുണ്ട്', 'വിവാഹം കഴിഞ്ഞു'. ഈ കാരണങ്ങൾ കേൾക്കുമ്പോൾ, അവർക്ക് തങ്ങളുടെ ലൗകികമായ തിരക്കുകൾ ദൈവത്തിന്റെ ക്ഷണത്തേക്കാൾ വലുതായി തോന്നി എന്ന് മനസ്സിലാക്കാം. എന്നാൽ, യജമാനൻ നിരാശനാകുന്നില്ല. അവൻ വീണ്ടും പുറത്തിറങ്ങുന്നു. തെരുവുകളിലേക്കും ഇടവഴികളിലേക്കും, ദരിദ്രരിലേക്കും അശരണരിലേക്കും അവൻ തന്റെ ദൂതനെ അയക്കുന്നു. 'എന്റെ ഭവനം നിറയണം' എന്നതാണ് അവന്റെ ആഗ്രഹം.

നമ്മുടെ പ്രിയപ്പെട്ട ബെഞ്ചമിൻ വോയെക്കുറിച്ച് ഓർക്കുമ്പോൾ, അവന്റെ ആ വലിയ കൗതുകം എന്റെ മനസ്സിൽ വരുന്നു. അവൻ വിമാനങ്ങളെ എത്രമാത്രം സ്നേഹിച്ചിരുന്നു! ഒരു ബോയിംഗ് 737 വിമാനത്തെ കാണുമ്പോൾ അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ വിരിയുന്ന ആ തിളക്കം, അത് വെറുമൊരു കൗതുകമായിരുന്നില്ല. ആകാശത്തിന്റെ അതിരുകൾ തേടിപ്പോകാൻ ആഗ്രഹിച്ച ഒരു ബാലന്റെ സ്വപ്നമായിരുന്നു അത്. ബെന്നിന്റെ ജീവിതം ഒരു ചെറിയ വിമാനയാത്ര പോലെയായിരുന്നു; അത് വളരെ വേഗത്തിൽ, എന്നാൽ അതിമനോഹരമായി കടന്നുപോയി. അവൻ തന്റെ പതിനഞ്ച് വർഷത്തെ ജീവിതത്തിൽ, ഈ ലോകത്തെ ഒരു വിമാനത്താവളത്തിലെ വെയിറ്റിംഗ് ലോഞ്ചായിട്ടാണ് കണ്ടത്. അവൻ അറിവിലും വിവേകത്തിലും വളർന്നു. അവന്റെ കമ്പ്യൂട്ടർ കോഡുകളും, അവൻ രൂപകൽപ്പന ചെയ്ത ആ ഗെയിമുകളും, അവന്റെ ആ വലിയ സ്വപ്നങ്ങളും—അതെല്ലാം അവൻ സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയ സമ്മാനങ്ങളായിരുന്നു.

പ്രിയപ്പെട്ട അലൻ, താവോ, റയാൻ... ബെന്നിന്റെ വിയോഗത്തിന് ശേഷം നാല് മാസങ്ങൾ കടന്നുപോകുമ്പോൾ, നിങ്ങളുടെ വീട്ടിലെ ആ ശൂന്യത എത്രമാത്രം വലുതാണെന്ന് എനിക്കറിയാം. ചിലപ്പോൾ, ഒരു ചെറിയ ശബ്ദം കേൾക്കുമ്പോൾ, അല്ലെങ്കിൽ അവൻ ഉപയോഗിച്ച ഒരു സാധനം കാണുമ്പോൾ, ആ ശൂന്യത ഒരു വലിയ മലപോലെ നിങ്ങളുടെ നെഞ്ചിൽ വന്നുനിൽക്കും. ആ വേദനയെ ലളിതമാക്കാൻ ഞാൻ ശ്രമിക്കുന്നില്ല. കാരണം നഷ്ടപ്പെട്ട ഒരു മകന്റെ പുഞ്ചിരി ഓർക്കുമ്പോൾ ഉള്ളിലുണ്ടാകുന്ന ആ വിങ്ങൽ വളരെ ആഴമേറിയതാണ്. ആ നിശബ്ദത എത്രമാത്രം ഭാരമേറിയതാണെന്ന് എനിക്കറിയാം. ബെൻ നിങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിന്റെ ഭാഗമായിരുന്നു, അവൻ എന്നും അങ്ങനെ തന്നെയായിരിക്കും. അവൻ നിങ്ങളെ നോക്കി ചിരിക്കുന്ന ആ ഓർമ്മ, ഒരു വലിയ വെളിച്ചമായി നിങ്ങളുടെ ഉള്ളിൽ എപ്പോഴും ഉണ്ടാകും.

ഇവിടെയാണ് നമ്മൾ ഒരു സത്യം തുറന്നുപറയേണ്ടത്. പലപ്പോഴും, മാതാപിതാക്കൾ തങ്ങളുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു ചെറിയ കല്ല് പോലെ ഈ ചിന്ത കൊണ്ടുനടക്കാറുണ്ട്: 'ഞങ്ങൾ എന്തെങ്കിലും വിട്ടുപോയോ? ഞങ്ങൾ കൂടുതൽ ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ ബെൻ ഇന്ന് കൂടെയുണ്ടാകുമായിരുന്നോ?' അലൻ, താവോ, ഇന്ന് ദൈവത്തിന്റെ നാമത്തിൽ ഞാൻ ആ കല്ല് നിങ്ങളുടെ ഹൃദയത്തിൽ നിന്ന് എടുത്ത് മാറ്റുകയാണ്. ബെൻ കടന്നുപോയ ആ രോഗം ഒരിക്കലും നിങ്ങളുടെ തെറ്റല്ല. അത് ആരുടെയും തെറ്റല്ല. ചില വേദനകൾ മനുഷ്യന്റെ നിയന്ത്രണത്തിന് അതീതമാണ്; അത് ആരും വരുത്തിവെച്ചതുമല്ല. നിങ്ങൾ ബെന്നിന് നൽകിയ സ്നേഹവും കരുതലും ഈ ലോകത്തിൽ ഒരു കുട്ടിക്ക് ലഭിക്കാവുന്നതിൽ വെച്ച് ഏറ്റവും വലിയ സമ്മാനമായിരുന്നു. നിങ്ങൾ ഒന്നും കുറച്ചില്ല. ദൈവം നിങ്ങളെ കുറ്റപ്പെടുത്തുന്നില്ല, പിന്നെ എന്തിനാണ് നിങ്ങൾ നിങ്ങളെത്തന്നെ കുറ്റപ്പെടുത്തുന്നത്? ആ കുറ്റബോധം പൂർണ്ണമായും ഉപേക്ഷിക്കുക. നിങ്ങൾ അർഹിക്കുന്നത് സമാധാനമാണ്. ദൈവം നിങ്ങളെ സ്നേഹിക്കുന്നു, ബെൻ നിങ്ങളെ സ്നേഹിക്കുന്നു.

ഇന്നത്തെ ആദ്യ വായനയിൽ പൗലോസ് ശ്ലീഹാ ഫിലിപ്പിയയിലെ വിശ്വാസികളോട് വളരെ ആഴത്തിൽ പറയുന്നുണ്ട്: 'ക്രിസ്തുയേശുവിന് ഉണ്ടായിരുന്ന അതേ മനോഭാവം നിങ്ങളിലും ഉണ്ടായിരിക്കട്ടെ.' യേശു തന്നെത്തന്നെ ശൂന്യനാക്കി, ദാസന്റെ രൂപം സ്വീകരിച്ചു. ബെൻ ഈ പാതയിൽ ജീവിച്ചവനാണ്. അവൻ തന്റെ പതിനഞ്ച് വയസ്സിൽ, തന്റെ അങ്കിൾ വില്യം രോഗബാധിതനായപ്പോൾ, താൻ പ്രിയത്തോടെ സൂക്ഷിച്ചുവെച്ച പിഗ്ഗി ബാങ്ക് മുഴുവൻ നൽകാൻ തയ്യാറായ ആ മനസ്സുണ്ടല്ലോ—അത് ആരും ആവശ്യപ്പെടാത്ത, അവൻ സ്വയം മുന്നോട്ടുവെച്ച ഒരു വലിയ സ്നേഹത്തിന്റെ ഓഫറായിരുന്നു. അവൻ അത് ഉടച്ചില്ല, ആരും അത് ചോദിച്ചതുമില്ല; പക്ഷേ ആ മനസ്സുണ്ടല്ലോ, അതാണ് ഏറ്റവും വലിയ കാര്യം. മറ്റുള്ളവരുടെ വേദനയിൽ പങ്കുചേരാൻ ആഗ്രഹിച്ച ആ ചെറിയ മനസ്സിൽ യേശുവിന്റെ സ്വന്തം സ്നേഹം പ്രതിഫലിച്ചിരുന്നു. അവൻ തന്റെ പിഗ്ഗി ബാങ്ക് പൊട്ടിച്ചില്ല, പക്ഷേ അവൻ തന്റെ ഹൃദയം അപ്പൊഴേ മറ്റുള്ളവർക്കായി തുറന്നുവെച്ചിരുന്നു.

ബെൻ ഇപ്പോൾ ആ സ്വർഗ്ഗീയ വിരുന്നിലാണ്. അവിടെ വിമാനങ്ങളുടെ ശബ്ദമില്ല, രോഗത്തിന്റെ വേദനകളില്ല. അവൻ അവിടെ തന്റെ പ്രിയപ്പെട്ടവരുമായി, വിശുദ്ധരുമായി, പ്രത്യേകിച്ച് തന്നെപ്പോലെ തന്നെ ചെറുപ്പത്തിൽ ദൈവത്തിലേക്ക് മടങ്ങിയ വിശുദ്ധ കാർലോ അക്യുറ്റിസിനൊപ്പം ആ സ്വർഗ്ഗീയ വിരുന്നിൽ ഇരിക്കുന്നു. അവൻ അവിടെയിരുന്ന് നിങ്ങളെ നോക്കി പുഞ്ചിരിക്കുന്നുണ്ട്. അവൻ നിങ്ങളോട് പറയുന്നു, 'അമ്മേ, അച്ഛാ, റയാൻ, ഞാൻ സുഖമായിരിക്കുന്നു. ഞാൻ നിങ്ങളെ കാത്തിരിക്കുന്നു.'

റയാൻ, നിന്റെ ജ്യേഷ്ഠന്റെ ഓർമ്മകൾ നീ നെഞ്ചിലേറ്റിക്കോളൂ. നീ വളരുമ്പോൾ, നീ നിന്റെ ലക്ഷ്യങ്ങളിലേക്ക് നടക്കുമ്പോൾ, ബെൻ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ നിന്ന് നിന്നെ നോക്കി പുഞ്ചിരിക്കുന്നുണ്ട്. അവൻ നിന്റെ കാവൽമാലാഖയാണ്. അച്ഛനും അമ്മയ്ക്കും വലിയൊരു കരുത്തായി നീ കൂടെയുണ്ടാകണം. ബെൻ നിന്നെ എത്രമാത്രം സ്നേഹിച്ചിരുന്നു എന്നത് നിന്റെ ഹൃദയത്തിൽ എന്നും ഉണ്ടാകണം.

പ്രിയപ്പെട്ടവരേ, ബെന്നിന്റെ സ്നേഹം മരിച്ചിട്ടില്ല. വിയറ്റ്നാമിലെ ആ ഗ്രാമത്തിൽ, ബെന്നിന്റെ പേരിൽ നിർമ്മിച്ച ആ കിണറ്റിൽ നിന്ന് ഒഴുകുന്ന ഓരോ തുള്ളി വെള്ളവും ബെന്നിന്റെ സ്നേഹത്തിന്റെ പ്രതീകമാണ്. അവൻ ഇന്നും ദാഹിക്കുന്നവർക്ക് ദാഹജലം നൽകുന്നു. അവൻ ഇന്നും ജീവന്റെ ഉറവയായി നമ്മിലൂടെ ഒഴുകുന്നു. ബെന്നിന്റെ ആത്മാവ് ദൈവത്തിന്റെ സമാധാനത്തിൽ വിശ്രമിക്കട്ടെ. ഇന്ന് നിങ്ങൾ വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങുമ്പോൾ, ബെന്നിന്റെ ആ ചിരിയോർത്ത് ഒരു നിമിഷം പ്രാർത്ഥിക്കുക. ബെന്നിനെപ്പോലെ, മറ്റുള്ളവർക്ക് വേണ്ടി എന്ത് ചെയ്യാൻ സാധിക്കും എന്ന് ചിന്തിക്കുക. ഒരുപക്ഷേ, ആർക്കും അറിയാത്ത ഒരു ചെറിയ നന്മ, ഒരു ചെറിയ സഹായം—അത് ബെന്നിന്റെ ആത്മാവിന് നൽകുന്ന ഏറ്റവും വലിയ സമ്മാനമായിരിക്കും. ബെൻ നമ്മെ വിട്ടുപോയതല്ല, അവൻ ദൈവത്തിന്റെ നിത്യമായ വെളിച്ചത്തിലേക്ക് പറന്നുയർന്നതാണ്. ആ സ്വർഗ്ഗീയ ഭവനത്തിൽ, അവൻ നമ്മെ കാവൽ കാക്കുന്നുണ്ട്. ആ വിശ്വാസത്തിൽ നമുക്ക് മുന്നോട്ട് പോകാം. ബെന്നിന്റെ ഓർമ്മ നമ്മെ ദൈവത്തിലേക്ക് അടുപ്പിക്കട്ടെ. ബെന്നിന്റെ ജീവിതം ഒരു ചെറിയ കടുകുമണി പോലെയായിരുന്നു, എന്നാൽ അത് ദൈവത്തിന്റെ തോട്ടത്തിൽ വലിയൊരു വൃക്ഷമായി വളർന്നിരിക്കുന്നു. ആ വൃക്ഷത്തിന്റെ തണലിൽ നമുക്ക് വിശ്രമിക്കാം. ആമേൻ.