Feria Tertia Hebdomadae XXXI per Annum

In vita cotidiana, saepe transimus per portas quae ad hortos aut ad domos ducunt, non attendentes quid post eas lateat. In Evangelio hodierno, Iesus nos introducit in convivium magnum, ubi mensa parata est, sed ubi multi, occupati in negotiis suis, excusationes praetendunt. 'Emimus agrum,' inquiunt, 'emimus iuga boum,' aut 'uxorem duxi.' Omnes isti homines, in sua sollicitudine, occasionem vitae aeternae praetermittunt. Cogitate de hoc: quid est quod nos impedit quominus ad convivium Dei accedamus? Nonne saepe sumus sicut illi invitati, distenti curis, anxiis cogitationibus, aut timore futuri?

Benjamin Vo, noster Ben, erat puer qui mundum aliter videbat. Erat puer qui non solum agros aut iuga boum aestimabat, sed qui in machinis, in aëroplanis, in ipsis 'Con Chim Airlines' quas in mente sua aedificabat, pulchritudinem et ordinem quaerebat. Ben non erat puer qui excusationes quaerebat; erat puer qui se totum ad vitam dabat. Meministisne illius momenti, cum, aetate quindecim annorum, voluit offerre totum suum 'piggy bank' avunculo suo William, qui morbo laborabat? Non fregit capsulam, non effudit nummos, non iactavit se; simplici verbo dixit se totum dare velle. Haec oblatio non erat actus pecuniarius; erat actus cordis. Ben, in sua innocentia, noverat quod totum se dare est vera via ad convivium Dei.

Sed hodie, post quattuor menses, scio vos, Alan et Thao, Ryan carissime, sentire hanc absentiam sicut vulnus apertum. Cum videtis cathedram vacuam, aut cum recordamini illius itineris ubi Ben tam amanter aëroportus visitabat et Boeing 737 observabat, sentitis hanc noctem quae non vult transire. Dolor non est umbra levis; dolor est pondus quod ossa perurit. Thao, cum in silentio noctis audis illum vocem, vel tu, Alan, cum frustra in somniis filium quaeris, sentitis hanc ariditatem. Et tu, Ryan frater carissime, qui cum Benjamin in itineribus mundi fuisti, sentis vacuum quod nemo alius implere potest. Audite me: non est peccatum flere. Ipse Iesus flevit ad sepulcrum Lazari. Dolor vester non est defectus fidei; est testimonium amoris immensi.

Saepe, in hoc silentio gravissimo, quaestio quaedam tacita corda vestra vulnerat: 'Numquid potui plus facere? Numquid in me culpa est?' Thao, Alan, audite hanc matrem ecclesiam, audite hanc veritatem quam Christus ipse vobis offert: Vos estis innocentes. Sicut Dominus discipulis de caeco nato respondit, neque hic peccavit neque parentes eius. Infirmitas non est punitio, nec est defectus amoris vestri. Vos fuistis parentes qui omnem passum, omnem horam, iuxta Benjamin ambulastis cum fide et lacrimis. Non est in vobis culpa, nec est in vobis defectus. Deus non accusat vos, et vos debetis desinere vos ipsos accusare. Relaxate humeros vestros ab onere falsae accusationis. Recipite pacem quae omnem sensum superat. Amor vester fuit purus, et in conspectu Dei nunquam interit.

In lectione ad Philippenses, Paulus Apostolus scribit: 'Qui, cum in forma Dei esset, non rapinam arbitratus est esse se aequalem Deo, sed semetipsum exinanivit, formam servi accipiens.' Iesus non venit ut regnaret in fastu, sed ut se exinaniret pro nobis. Ben, in sua vita, hanc formam servi, hanc humilitatem, in suo modo vivebat. Erat puer qui semper subridebat, qui alios curabat ante seipsum, qui in sua curiositate et in sua mente acuta, semper ad bonum spectabat. Ben non est in tenebris. Ille, qui tam diligenter aëroportus observabat, qui alas machinarum in caelum tolli videbat, nunc ipse in pace aeterna quiescit. Ipse est in 'Banquet of Heaven', una cum sanctis, ubi non sunt excusationes, sed tantum amor.

Thao, Alan, Ryan, nolite credere quod Ben sit longe. Sicut in somnio patris, ubi Benjamin videtur sanus, fortis, et laetus, Ben vobis dicit: 'Non est opus timere.' Hae non sunt voces phantasiae; sunt echoes veritatis aeternae. Benjamin est in convivio Patris. Ipse intercedit pro vobis, pro investigatoribus, pro omnibus pueris qui in hoc mundo laborant. Sicut ille puteus in Cà Mau—'Giếng Gioan Baotixita'—qui aquam vivam in nomine Ben pauperibus dat, ita amor vester pergit fluere, tacite, sine ostentatione, fructificans in saecula.

Ad te, Ryan, frater carissime: perge studere, perge ridere, perge vivere fortis. In tuo risu, in tuis studiis, in amore quo parentes tuos foves, Benjamin pergit in terra operari. Tu es pars illius historiae pulcherrimae. Memoria vestra non est carcer, sed fenestra aperta ad caelum. Si hodie quaeritis quid vobiscum portaetis extra hanc portam, capite hanc unam rem: certitudinem quod non estis derelicti. Cum redieritis domum, et videritis res eius, aut si forte recordamini illius ioci de 'Con Chim Airlines', nolite flere solum ex dolore. Subridete cum Ben. Dicite in silentio cordis: 'Pater, in manus tuas commendo spiritum eius.'

Benjamin est in pace, in domo Patris, ubi nec luctus nec clamor est ultra. Ipse vos amat, et ipse vos custodit usque ad diem illum quo omnes iterum congregebimur. Non est onus quod non possitis ferre, quia Christus ipse portat illud vobiscum. Ipse est via, veritas, et vita. Benjamin in hac via ambulat, et vos in eadem via sequimini. Nolite timere, quia Dominus est vobiscum usque ad consummationem saeculi. In hoc convivio, ubi omnes sunt invitati, Benjamin iam sedet. Vos estis amati. Vos estis in manu Dei. Amen.