Feria Secunda Hebdomadae XXX per Annum

Incipiamus ab imagine quae hodie in Evangelio nobis occurrit: mulier illa, per octodecim annos incurvata, quae nec sursum aspicere poterat. Cogitate de pondere illius curvaturae. Non solum dorsum eius erat inflexum; totus mundus eius erat limitatus ad terram, ad pulverem, ad gradus proximos. Per annos totos, illa non vidit caelum, nisi forte per obliquum. Non vidit volatus avium, non vidit nubes, non vidit lucem matutinam in faciebus hominum. Erat captiva gravitatis suae.

Nunc, cogitate de Benjamin. Ben noster, puer ille qui tam libenter oculos ad caelum tollebat. Meministisne imaginem illam, tam caram, ubi Ben in media via aperta stat, brachiis expansis sicut alas, sub magno caelo nubiloso? Ille non erat incurvatus a pondere; ille erat expansus, quasi paratus ad volatum. In omni peregrinatione sua, in omni aëroportu ubi cum patre Alan aëroplana observabat, Ben non spectabat terram. Spectabat altitudinem. Spectabat machinas illas quae, contra leges naturae, se in caelum tollunt. Ben habebat cor quod semper volebat ascendere, cor quod non timebat spatium.

Sed hodie, post quattuor menses, scio vos, Alan et Thao, Ryan carissime, sentire vosmetipsos quasi incurvatos. Dolor est sicut pondus invisibile quod hominem ad terram premit. Interdum, in silentio domus, cum videtis vestigia Ben aut res eius in conclavi, sentitis illam gravitatem. Sentitis quasi non possitis erigere caput ad caelum. Audite hanc veritatem: non est peccatum sentire pondus. Non est defectus fidei esse fractum. Iesus non dixit mulieri: 'Cur tam diu curvata fuisti?' Non eam accusavit. Ipse tantum dixit: 'Mulier, dimissa es ab infirmitate tua.' Ipse vidit dolorem, non culpam.

Multi parentes, in silentio, gerunt illam gravem quaestionem: 'Numquid potui plus facere? Numquid in me culpa est?' Alan, Thao, audite veritatem Dei: Vos estis innocentes. Sicut Iesus dixit de caeco nato, neque hic peccavit, neque parentes eius. Infirmitas non est punitio, nec est defectus amoris vestri. Vos fuistis parentes et frater qui omnem passum iuxta Benjamin ambulastis cum corde pleno. Deus non accusat vos, et vos debetis desinere vos ipsos accusare. Non est in vobis defectus; est tantum amor, et amor ille in conspectu Dei nunquam perit. Vos estis absoluti ab omni suspicione. Illa gravis cogitatio, illa nocturna anxietas, non venit a Patre luminum. Relaxate humeros vestros. Recipite pacem.

In lectione ad Ephesios, Paulus nos monet: 'Estote autem invicem benigni, misericordes, donantes invicem.' Ben scivit hanc benignitatem. Nonne meministis illius momenti, cum Ben, quindecim annos natus, voluit offerre totum suum piggy bank avunculo suo William? Ille non fregit capsulam, non effudit nummos, non fecit hoc ut ab hominibus laudaretur, sed simplici voluntate dixit se totum velle dare. Hoc non erat opus legis; hoc erat opus Spiritus, cor quod sponte sua totum se tradit. Ben non timebat seipsum dare, quia sciebat, in profunditate cordis sui, quod amor est pretiosior omni pecunia. Ipse, in sua innocentia, iam reddiderat Deo id quod Dei erat: seipsum.

Iesus in Evangelio dicit: 'Oportuit autem hanc filiam Abraham, quam alligavit Satanas, ecce octodecim annis, solvi a vinculo hoc?' Iesus vult nos liberos. Iesus vult nos erectos. Ben, in somniis vestris, sicut in illo somnio ubi Alan vidit Ben stantem et valentem, vobis dicit: 'Non est opus timere.' Ipse, qui tam amanter aëroplana et 'Con Chim Airlines' fingebat, nunc ipse volat in libertate Spiritus. Ipse non est in fovea, sed in sinu Patris. Ipse vos custodit. Ipse vobis intercedit.

Ad te, Ryan, frater carissime, qui cum Benjamin ambulaveras in omnibus viis. Tu et frater tuus eratis sicut duae alae unius avis. Noli timere hanc viam. Ben non est longe; ipse tecum est in omne risu, in omni memoria illius itineris, in omni cogitatione de rebus futuris. Perge vivere, perge studere, perge ridere, quia in tuo risu Benjamin pergit in terra operari. Tu es fortis, et in tua fortitudine, Ben vivit. Memoria vestra, sicut illa imago in qua ambo in templo ligneo in Iaponia statis, aut cum in horto inter flores statis, est donum. Non est umbra, sed lux.

Saepe cogitamus de eo quod deest. Cogitamus de futuris aëroplanis, de illis rebus quas Ben crearet. Sed Deus non videt tempus sicut nos. Deus videt aeternitatem. Benjamin est iam in illa aeternitate, ubi nullus dolor, sed tantum lux et laetitia. Sicut in psalmo audivimus: 'Beatus vir, qui non abiit in consilio impiorum.' Ben non ambulavit in via impiorum; ille ambulavit in via amoris. Ille fuit arbor plantata secus decursus aquarum, quae fructum suum dabit in tempore suo.

Si forte hodie quaeritis quid ex hoc loco portare debetis, capite hanc unam rem: certitudinem quod vos estis in manu Dei, sicut Benjamin. Cum redieritis ad domum vestram, et videritis res Ben, nolite timere. Respiros capite altiores. Dicite in corde vestro illam simplicem invocationem: 'Pater, in manus tuas commendo spiritum eius.' Benjamin est in pace, in convivio caeli, ubi nullus dolor, sed tantum lux. Ipse vos amat, ipse vos custodit usque ad diem illum quo omnes iterum congregebimur in conspectu Patris. Ambulate in hac spe. Vos estis amati. Vos estis in manu Dei. Non est onus quod non possitis ferre, quia Christus ipse portat illud vobiscum. Ipse est via, veritas, et vita. Benjamin in hac via ambulat, et vos in eadem via sequimini. Nolite timere, quia Dominus est vobiscum usque ad consummationem saeculi. Amen.