Feria Tertia Hebdomadae XXVIII per Annum

Fratres et sorores, consideremus hodie imaginem quam Evangelium nobis in silentio cordis proponit: poculum. Non quodlibet poculum, sed vas fictile, exterius lotum, sed interius forsan onustum rapinis et malitia. Antequam verba magistri audiamus, videamus aliquid valde concretum. Cogitate de mensa in conclavi, ubi chartae et instrumenta technologica manent, ubi parva capita inclinat puer ad cogitandum de machinis, de aëroplanis, de illis rebus quas cum patre suo communicabat. Benjamin noster, puer ille cuius mens tam lucida in rebus technologicis versabatur, scivit quid sit inspicere intus, ultra superficiem rerum. Meministisne quomodo ille de rebus aereis, de illis volatibus cogitabat, quomodo oculi eius lucebant cum de itineribus mundi loquebatur? Non erat in eo duplicitas, sed puritas simplex.

Sed Iesus hodie in domo Pharisaei reprehendit illos qui curant speciem externam dum intus manent vana et plena onere. Et hic nos oportet sistere gradum et veritatem audire priusquam ad consolationem veniamus. Scio vos, Alan et Thao, Ryan carissime, post quattuor menses adhuc sentire pondus illius absentiae quae domum complet. Interdum, in silentio matutino, subit vobis illa gravis cogitatio, illa tacita vox quae nocte dicit: 'Numquid potui plus facere? Numquid in me culpa est?' Audite hodie hanc vocem apertam: non est in vobis ulla culpa. Infirmitas non est poena; morbus non est defectus amoris vestri. Vos nihil omisistis. Illae curae nocturnae, illa pondera quae tacite fertis, non veniunt a Patre luminum. Deus non mittit dolorem ad probandum amorem. Dolor venit sicut tempestas in mari, sine culpa nautae. Vos fuistis parentes et frater qui omnem passum iuxta Benjamin ambulastis cum corde pleno, ab initiis illis usque ad supremum diem.

Audite hanc veritatem penitus: non est in vobis locus suspicionis. Non est morbus ex ullo defectu vestro. Sicut Iesus dicit de cupis et patinis, interiora sunt quae Deo placent. Et Ben, in sua vita brevis sed plena, quid dedit? Non solum cogitationes magnas de computatris, sed cor tam mite. Meministisne illius momenti cum ille, quindecim annos natus, voluit offerre totum suum piggy bank avunculo suo qui duobus ictibus laborabat? Non fregit capsulam, non effudit nummos, sed simplici voluntate dixit se totum velle dare. In hoc animo qui nihil sibi retinebat, videmus verum thesaurum.

Ad vos omnes loquor, specialiter ad te, Ryan, frater carissime, qui cum Benjamin ambulaveras in omnibus viis. Tu et frater tuus eratis sicut duae alae unius avis. Noli timere hanc viam. Ben non est longe; ipse tecum est in omni risu, in omni memoria illius itineris. Perge vivere, perge studere, perge ridere, quia in tuo risu Benjamin pergit in terra operari. Et ad vos, Alan et Thao, qui tam graviter laboratis et fertis crucem matris et patris orbati: nolite timere lacrimas vestras. Deus non est alienus a fletu vestro. Ipse tenet lacrimas vestras.

Si forte hodie quaeritis quid ex hoc loco portare debetis, capite hanc unam rem: munditiam cordis quae in caritate consistit. Cum redieritis ad domum vestram, et videritis res Ben, nolite timere. Respiros capite altiores. Dicite in corde vestro illam simplicem invocationem: 'Pater, in manus tuas commendo spiritum eius.' Benjamin est in pace, in convivio caeli, ubi nullus dolor, nulla infirmitas, sed tantum lux. Ipse vos amat, ipse vos custodit usque ad diem illum quo omnes iterum congregebimur in conspectu Patris. Ambulate in hac spe. Vos estis amati. Vos estis in manu Dei. Amen.