Dedicationis Basilicae Lateranensis

Stat in urbe Roma mater et caput omnium ecclesiarum, basilica quae Lateranensis dicitur. Sed priusquam lapides et parietes conspiciamus, cogitemus de re multo simpliciore, de aqua quae ex inferiore templo in visione Ezechielis scatet. Non est flumen magnum primo; est tantum humor qui sub limine ad orientem manat, paulatim crescens in torrentem qui mare salsum et amarum intrat ut omnia sanet. Videt propheta aquam quae vivificat, arbores quarum folia non marcescunt quia de sanctuario rigantur.

In hac imagine aquae vivae et sanantis, cogitamus de Benjamin. Non de morbo, nec de diebus illis gravibus, sed de puero qui tam pulchre in hoc mundo vixit. Meministisne quomodo Ben, puer quindecim annorum, cum patre suo Alan per aëroportus ambulabat, vel cum de illis machinis commercialibus, de illis Boeing 737, loquebatur, oculos suos habebat plenos lucis? Ille amabat avia et avi, amabat parentes, et unum diem, cum avunculus suus William aegrotaret, Ben dixit se totum piggy bank suum daturum esse. Non fregit capsulam, non nummos effudit, sed simplici et candido corde obtulit totum quod habebat. Sicut aqua illa quae de templo fluit, cor Ben erat fons largus et mitis.

Sed scio vos, Alan et Thao, et te, Ryan, sentire hodie pondus grave in cordibus vestris. Post quattuor menses, absentia non est umbra levis; est murus quistat inter vos et vultum quem tantum desideratis. Cum videtis cathedram vacuam ad mensam, aut cum recordamini illius risi dulce in conspectu basilicae Petri in Roma, sentitis noctem quae non vult transire. Dolor vester non est defectus fidei; est testimonium amoris immensi. Vos dedistis omnia, et nunc silentium est durum.

Audite me, praecipue vos, Alan et Thao. Interdum, in silentio noctis, vox quaedam tacita et acerba vos accusat: numquid potuistis plus facere? numquid in vobis culpa est? Audite hanc veritatem matris ecclesiae: vos estis innocentes. Sicut Dominus discipulis de caeco nato respondit, neque hic peccavit neque parentes eius. Infirmitas non est punitio, nec est defectus amoris vestri. Vos fuistis parentes qui omnem horam iuxta Benjamin ambulastis cum fide et lacrimis. Non est in vobis culpa. Deus non accusat vos, et vos debetis desinere vos ipsos accusare. Relaxate humeros vestros ab onere falsae accusationis. Recipite pacem quae omnem sensum superat.

In Evangelio hodierno, Iesus in templo ascendit et nummularios eicit, dicens domum Patris non esse mercaturam. Et cum Iudaei signum quaerunt, Iesus respondet de templo corporis sui quod in tribus diebus suscitabit. Templum Dei non est solum lapis marmoreus; vos estis templum Dei, et Spiritus Dei habitat in vobis. Benjamin ipse nunc in corpore glorioso vivit in domo Patris. Sicut in somnio patris, ubi Ben, sanus et fortis, stabat ad portam et dicebat se optime valere, sic Benjamin transit per portas aeternitatis in lucem indeficientem.

Ad te, Ryan frater carissime, qui cum Ben tantum spatii et gaudii teilisti: perge vivere, perge ridere, perge ferre memoriam fratris tui in corde puro. In tuo risu et in tuis laboribus, Benjamin pergit in terra operari. Et per illum puteum in Cà Mau—'Giếng Gioan Baotixita'—qui aquam vivam in nomine Ben pauperibus dat, amor vester pergit fluere, tacite, fructificans in saecula.

Cum ex hac porta exieritis, nolite timere. Capite hanc unam rem: certitudinem quod Benjamin non est mortuus, sed vivit in pace Christi, et vos custodit. Dominus est vobiscum usque ad consummationem saeculi. Amen.