Sabbatum Hebdomadae vicesimae sextae per Annum

Videte, fratres et sorores, hanc imaginem in lectione hodierna: Iob, vir qui tantum passus est, tandem sedet in pulvere. 'Auditu auris audivi te, nunc autem oculus meus videt te.' Iob non loquitur de theologia abstracta. Loquitur de momento in quo omnes rationes humanae deficiunt, et solus Deus restat. Iob, qui tamdiu quaesivit 'quare', tandem invenit 'quis'. Non est haec imago procul a nobis. Est imago hominis qui, in ipso centro fragilitatis suae, agnoscit se non esse auctorem vitae suae, sed custodem. Cogitate de hoc. Iob claudit os suum. Non quia victus est, sed quia tandem vidit magnitudinem Dei. In medio tempestatis, ubi omnia videntur confusa, Iob invenit veritatem: Deus est, et Deus curat, etiam cum nos non comprehendimus consilia Eius.

Benjamin noster, puer ille cuius mens tam acuta in rebus technologicis versabatur, scivit quid sit observare mundum cum curiositate. Meministisne, fratres, illius amoris ad 'Con Chim Airlines'? Benjamin non solum machinas amabat, sed prospectum caeli. Ille, in sua curiositate, noverat quod mundus noster non clauditur in terra, sed ad altitudinem spectat. Benjamin, sicut aëroplanum quod, in caelo sereno, ad horizontem tendit, semper ad aliquid maius spectabat. Cogitate de illo momento, cum quindecim annorum esset, et voluerit totum piggy bank suum offerre avunculo suo qui duobus ictibus laborabat. Non fregit capsulam, non effudit nummos, sed obtulit. In hoc actu abscondito, in hac voluntate dandi totum quod habebat, videmus verum spiritum filii. Ipse non quaerebat gloriam sibi; volebat solacium alterius. Hic est fructus quem Deus quaerit: cor quod se donat, cor quod non est onustum vanitate mundi, sed leve et paratum ad amandum.

Sed audite me, Alan et Thao, Ryan carissime. Post tres menses, forsitan sentitis vos in illo loco sedere, ubi silentium domus quasi teloneum est. Forsitan cogitatis de illis diebus, cum Benjamin, quindecim annorum, tam diligenter studebat, cum ille 'Con Chim Airlines' creabat, cum ille ridebat de suis ideis. Nolite timere hanc vanitatem. Vos, in dolore vestro, nolite putare vos debere fortis videri ubi cor vestrum vulneratum est. Si forte subit vobis illa gravis cogitatio, illa tacita vox quae nocte dicit: 'Numquid potui plus facere? Numquid in me culpa est?', audite hodie vocem Salvatoris. Infirmitas non est poena; morbus non est defectus amoris vestri. Vos nihil omisistis. Non est in vobis ulla culpa. Deus non vos accusat, et ego vos in nomine eius absolvo ab omni pondere suspicionis. Illae curae nocturnae, illa pondera quae tacite fertis, non veniunt a Patre luminum. Deus non mittit dolorem ad probandum amorem. Dolor venit sicut tempestas, sine culpa nautae. Vos fuistis parentes et frater qui omnem passum iuxta eum ambulastis cum corde pleno, ab initiis illis usque ad supremum diem.

In Evangelio hodierno, discipuli redeunt gaudentes quod spiritus eis subiecti sunt. Sed Iesus eos revocat ad veritatem profundiorem: 'Gaudete autem quod nomina vestra scripta sunt in caelis.' Iesus, in hac hora, exultat in Spiritu Sancto. Ipse revelat Patrem parvulis. Benjamin, puer noster, fuit unus ex his parvulis. Ipse non quaerebat se extollere, sed quaerebat veritatem in suis codicibus, in suis studiis, in risu suo cum fratre Ryan. Iesus dicit: 'Beati oculi, qui vident quae vos videtis.' Benjamin videt. Ipse videt id quod nos adhuc exspectamus. Ipse stat in conspectu Patris, ubi nullus sermo, sed tantum visio beatifica.

Ryan, frater carissime, tu es pars huius amoris. Tu et Benjamin eratis sicut duae alae unius avis. Noli timere. Frater tuus non est longe. Ipse tecum est in omni ludo, in omni cogitatione tua. Perge vivere, perge studere, perge ridere, quia in tuo risu, Benjamin pergit in terra operari. Tu es spes familiae, et frater tuus te custodit ab altitudine caeli. Cum tu in somnio vel in silentio cubiculi sentis praesentiam eius, scito eum non abesse, sed esse quasi custodem iuxta viam. Benjamin non est in terra, sed in convivio caeli. Ipse, sicut angelus Dei, nunc intercedit pro vobis. Ipse non est vanus. Ipse est vivus in Deo.

Ad vos omnes qui hanc devotionem auditis—specialiter ad liberos qui aegrotant, ad familias quae crucem gravem circumferunt—scitote Deum non esse alienum a dolore vestro. Ipse descendit in foveam. Ipse est nobiscum in omne tempus. Quid ergo hodie portabitis tecum ex hoc ambo? Cum redieritis ad domum vestram, et forte in silentio sedebitis, nolite timere silentium. In silentio non habitat mors; in silentio habitat Deus, et cum eo habitat Benjamin. Respiros capite altiores. Dicite in corde vestro illam simplicem invocationem: 'Domine Iesu, tu es nobiscum.' Et permittite ut pax illa, quae omnem sensum superat, cor vestrum custodiat. Benjamin est in pace, in convivio caeli. Ipse vos amat, ipse vos custodit usque ad diem illum quo omnes iterum congregebimur in conspectu Patris. Nolite cogitare de eo quod vobis deest, sed cogitate de eo quod accepistis. Donum vitae Benjamin est aeternum. Ipse non periit. Ipse est in sinu Patris, ubi nullus dolor, nulla infirmitas, sed tantum amor et lux. Ambulate in hac spe. Vos estis amati. Vos estis tenentur in manibus Dei. Amen.