Memoria Sanctae Teresiae a Iesu, Virginis et Ecclesiae Doctoris

Fratres et sorores, consideremus hodie imaginem quam Scriptura sacra in silentio cordis nobis proponit: mensa cum patre strata, et duae sedes in quibus sermo de itinere et de futuro non tacet. Sed antequam verba legis audiamus, videamus aliquid valde concretum. Cogitate de mane sereno, de aere leni quo iuvenis in conclavi sedet, chartas et machinas technologiae tractans, et dum de aëroplanis, de illis volatibus et de 'Con Chim Airlines' cogitat, subridet cum risu illo puro et simplici qui omnem maestitiam fugabat. Benjamin noster, puer ille cuius mens tam lucida in rebus technologicis versabatur, scivit quid sit spectare ad caelum, quid sit quaerere spatium sine finibus. Meministisne quomodo ille, cum patre suo per orbem itinerans, nullo unquam timore sed cum mira curiositate et laetitia viam emensus sit?

Sed in lectione hodie ex epistula beati Pauli ad Ephesios audimus de mysterio voluntatis Dei, quod proposuit in Christo, ut instauraret omnia in Christo, quae in caelis et quae in terra sunt. Et Paulus loquitur de eo quod electi sumus ante mundi constitutionem, ut essemus sancti et immaculati in conspectu eius in caritate. Et hic nos oportet sistere gradum et veritatem audire priusquam ad consolationem veniamus. Scio vos, Alan et Thao, Ryan carissime, post quattuor menses adhuc sentire pondus illius absentiae quae domum complet. Interdum, in silentio matutino, subit vobis illa gravis cogitatio, illa tacita vox quae nocte dicit: 'Numquid potui plus facere? Numquid in me culpa est?' Audite hodie hanc vocem apertam: non est in vobis ulla culpa. Infirmitas non est poena; morbus non est defectus amoris vestri. Vos nihil omisistis. Illae curae nocturnae, illa pondera quae tacite fertis, non veniunt a Patre luminum. Deus non mittit dolorem ad probandum amorem. Dolor venit sicut tempestas in mari, sine culpa nautae. Vos fuistis parentes et frater qui omnem passum iuxta Benjamin ambulastis cum corde pleno, ab initiis illis usque ad supremum diem. Vos estis absoluti ab omni suspicione.

In Evangelio autem audimus gravia verba, ubi Iesus arguit illos qui scientiae clavem abstulerunt, qui ipsi non introierunt et eos qui introire volebant prohibuerunt. Sed nos, in hoc die Sanctae Teresiae ab Avila, quae viam amoris et interioris orationis per ambulacula animae docuit, videmus aliud. Teresia scivit cor hominis esse quasi hortum quem Dominus colit. Benjamin, in sua vita tam brevi, non fuit similis illis qui legum ponderibus alios onerant, sed fuit sicut hortus apertus ubi verus amor et generositas crescebant. Meministisne illius momenti cum ille, quindecim annos natus, voluit offerre totum suum piggy bank avunculo suo qui duobus ictibus laborabat? Non fregit capsulam, non effudit nummos, sed simplici voluntate dixit se totum velle dare. In hoc animo qui nihil sibi retinebat, videmus verum thesaurum. Hoc non erat opus legis; hoc erat opus Spiritus, cor quod sponte sua totum se tradit.

Ad vos omnes loquor, specialiter ad te, Ryan, frater carissime, qui cum Benjamin ambulaveras in omnibus viis. Tu et frater tuus eratis sicut duae alae unius avis. Noli timere hanc viam. Ben non est longe; ipse tecum est in omni risu, in omni memoria illius itineris, in omni cogitatione de rebus futuris. Perge vivere, perge studere, perge ridere, quia in tuo risu Benjamin pergit in terra operari. Et ad vos, Alan et Thao, qui tam graviter laboratis et fertis crucem matris et patris orbati: nolite timere lacrimas vestras. Deus non est alienus a fletu vestro. Ipse tenet lacrimas vestras in utre suo. Ipse scit dolorem vestrum, et Ipse est qui vos sustentat cum vires deficiunt.

Considerate, quaeso, Benjamin, non ut puerum qui periit, sed ut iuvenem qui iam est in 'Banquet of Heaven'. Sicut Sancta Teresia, quae per mansionas interiores ad amorem divinum pervenit, Benjamin per viam innocentiae et fidei ad sinum Patris pervenit. Saepe cogitamus de eo quod deest. Cogitamus de futuris aëroplanis, de 'Con Chim Airlines', de illis rebus quas Ben crearet. Sed Deus non videt tempus sicut nos. Deus videt aeternitatem. Benjamin est iam in illa aeternitate, ubi nullus dolor, nulla infirmitas, sed tantum lux et laetitia. Ipse non est in fovea, sed in sinu Patris. Ipse vos custodit. Ipse vobis intercedit.

Si forte hodie quaeritis quid ex hoc loco portare debetis, capite hanc unam rem: fiduciam filiorum in Patrem caelestem. Cum redieritis ad domum vestram, et videritis res Ben, nolite timere. Respiros capite altiores. Dicite in corde vestro illam simplicem invocationem: 'Pater, in manus tuas commendo spiritum eius.' Benjamin est in pace, in convivio caeli, ubi nullus dolor, nulla infirmitas, sed tantum lux. Ipse vos amat, ipse vos custodit usque ad diem illum quo omnes iterum congregebimur in conspectu Patris. Ambulate in hac spe. Vos estis amati. Vos estis in manu Dei. Non est onus quod non possitis ferre, quia Christus ipse portat illud vobiscum. Ipse est via, veritas, et vita. Benjamin in hac via ambulat, et vos in eadem via sequimini. Nolite timere, quia Dominus est vobiscum usque ad consummationem saeculi. Amen.