Feria Sexta Hebdomadae XXXI per Annum

In vita cotidiana, saepe nos invenimus in angustiis quas non elegimus. Cogitate de hoc: interdum, in medio curarum, invenimus nos in loco ubi vires nostrae deficiunt. In Evangelio hodierno, audimus de dispensatore qui, accusatus de dissipatione bonorum, se in discrimine videt. 'Quid faciam?' rogat. Non est fortis ad fodiendum, et erubescit mendicare. In hoc momento, ille dispensator, quamvis improbus, consilium capit. Iesus nos invitat ad hanc prudentiam spectandam—non ad fraudem, sed ad sagacitatem qua filii lucis in hoc mundo agere debent.

Benjamin Vo, noster Ben, erat puer qui hanc sagacitatem in se gerebat, sed non ad mundum, sed ad amorem. Meministisne illius passionis suae pro aëroplanis? Ben, cum de aëroportibus et de machinis, de illis Boeing 737, loquebatur, oculi eius micabant. Ille non solum spectabat; ille cogitabat, computabat, et aedificabat, sicut in illis codicibus quos pro 'Con Chim Airlines' in GitHub suo texebat. Ben erat puer qui, in sua aetate quindecim annorum, iam intellegebat mundum esse locum ubi res aedificandae sunt, ubi visio in rem convertenda est. Sed sub hac mente acuta erat cor tam mite, cor quod, cum avunculus suus William aegrotaret, sine mora seipsum offerebat. Ille non fregit, non cecidit, non desperavit; ille dixit se totum daturum esse. Haec est prudentia filiorum lucis: scire quid sit vere pretiosum.

Sed hodie, post quattuor menses, scio vos, Alan et Thao, et te, Ryan, sentire hanc absentiam sicut murum qui non descendit. Cum videtis cathedram vacuam, aut cum recordamini illius itineris in Europa, ubi Ben tam amanter aëroportus visitabat, sentitis hanc noctem quae non vult transire. Dolor non est umbra levis; dolor est pondus quod ossa perurit. Thao, cum in silentio noctis audis illum vocem, vel tu, Alan, cum frustra in somniis filium quaeris, sentitis hanc ariditatem. Et tu, Ryan frater carissime, qui cum Benjamin in itineribus mundi fuisti, sentis vacuum quod nemo alius implere potest. Audite me: non est peccatum flere. Ipse Iesus flevit ad sepulcrum Lazari. Dolor vester non est defectus fidei; est testimonium amoris immensi.

Saepe, in hoc silentio gravissimo, quaestio quaedam tacita corda vestra vulnerat: 'Numquid potui plus facere? Numquid in me culpa est?' Thao, Alan, audite hanc matrem ecclesiam, audite hanc veritatem quam Christus ipse vobis offert: Vos estis innocentes. Sicut Dominus discipulis de caeco nato respondit, neque hic peccavit neque parentes eius. Infirmitas non est punitio, nec est defectus amoris vestri. Vos fuistis parentes qui omnem passum, omnem horam, iuxta Benjamin ambulastis cum fide et lacrimis. Non est in vobis culpa, nec est in vobis defectus. Deus non accusat vos, et vos debetis desinere vos ipsos accusare. Relaxate humeros vestros ab onere falsae accusationis. Recipite pacem quae omnem sensum superat. Amor vester fuit purus, et in conspectu Dei nunquam interit.

Paulus Apostolus, in lectione ad Philippenses, nos admonet: 'Nostra autem conversatio in caelis est, unde etiam Salvatorem exspectamus Dominum Iesum Christum.' Ben, in sua vita, hanc conversationem iam in caelis habebat. Non est Ben qui in tenebris errat; est Christus qui eum in domum Patris reduxit. Ben, in sua innocentia, noverat quod totum se dare est vera via ad convivium Dei. Non opus erat pecunia, sed opus erat corde, et cor Ben erat iam in manu Dei. Sicut ille puteus in Cà Mau—'Giếng Gioan Baotixita'—qui aquam vivam in nomine Ben pauperibus dat, ita amor vester pergit fluere, tacite, sine ostentatione, fructificans in saecula.

Ad te, Ryan, frater carissime: perge studere, perge ridere, perge vivere fortis. In tuo risu, in tuis studiis, in amore quo parentes tuos foves, Benjamin pergit in terra operari. Tu es pars illius historiae pulcherrimae. Memoria vestra non est carcer, sed fenestra aperta ad caelum. Si hodie quaeritis quid vobiscum portaetis extra hanc portam, capite hanc unam rem: certitudinem quod non estis derelicti. Cum redieritis domum, et videritis res eius, aut si forte recordamini illius ioci de 'Con Chim Airlines', nolite flere solum ex dolore. Subridete cum Ben. Dicite in silentio cordis: 'Pater, in manus tuas commendo spiritum eius.' Benjamin est in pace, in domo Patris, ubi nec luctus nec clamor est ultra. Ipse vos amat, et ipse vos custodit usque ad diem illum quo omnes iterum congregebimur. Non est onus quod non possitis ferre, quia Christus ipse portat illud vobiscum. Ipse est via, veritas, et vita. Benjamin in hac via ambulat, et vos in eadem via sequimini. Nolite timere, quia Dominus est vobiscum usque ad consummationem saeculi. Amen.